nieuwsbrief
menu Asset 14

De lengte van een koelkast

Literair Luuk Hijne
Mail

We leven in een maatschappij waar alles op efficiëntie is gericht, dus ga ik tot het uiterste om daaraan mee te doen. Een aspect waar ik dagelijks tijd aan meen over te houden, is het slechts vluchtig scannen van mailtjes en bijlages. Je weet vaak toch al ongeveer wat erin staat. Om mensen die me aanspreken op mijn onzorgvuldigheid, van die verachtelijke perfectionisten (met hun ‘ik weet niet of die komma wel hier hoort’), lach ik dan schamper. Maar wat blijkt nu: op de lange termijn werpt die lichtzinnigheid omtrent bijlagen zich een keer keihard op me terug.

Dinsdag moest ik een koelkast van Marktplaats ophalen. Ik heb geen auto, dus mijn zeventigjarige buurvrouw wilde me wel rijden. Ze vroeg naar de hoogte van de koelkast. Ik scande het mailtje van de Marktplaatsverkoopster even en belde door naar de buurvrouw: ‘Rond de anderhalve meter’. Ze zei zenuwachtig dat de koelkast misschien net in haar mini-Hyundai zou passen. Voor het gemak verstond ik het woord ‘misschien’ niet.

De straat waar we moesten zijn was bijzonder smal. Alle parkeerplaatsen waren bezet, dus bleef de buurvrouw midden op de weg wachten. Toen Jettie, de mevrouw achter de Marktplaatsadvertentie, me naar de koelkast had geleid, moest ik even naar adem happen. Ik wist niet dat anderhalve meter - of 1.58 meter, zoals later bleek - zó hoog was. En waarschijnlijk zwaar. 'Wie heb je meegenomen om te tillen, trouwens?', vroeg Jettie.

We waren net over de drempel gestapt met het gevaarte in ons handen, toen Jettie met een grimas van het tillen zei: ‘Eh, is die auto niet wat klein?’ Ik zag het tot mijn afschuw ook: het leek logischer om de Hyundai in de koelkast te stoppen dan andersom.

Ondertussen klonk er een claxon: een automobilist nestelde zich achter de Hyundai. De chauffeur stapte uit. 'We zijn bijna weg, echt bijna weg', riep ik. 'Oh, gelukkig', zei de man met geveinsde kalmte. 'Anders zou ik mijn vergadering nog mislopen, dat zou wat zijn.' In een oogwenk kwamen er nog twee auto's achter hem staan.

Met een bonk belandde de koelkast op de rand van de achterbak. Na flink persen, en een akelige kraak in de rug van Jettie, kon de achterbak nog steeds niet dicht. ‘Zo kunnen we toch niet rijden, zo kunnen we toch niet rijden’, jammerde mijn buurvrouw, 'waar zijn we aan begonnen.' De autotoeters gingen door merg en been.

Die koelkast kon me inmiddels gestolen worden, maar er was geen weg meer terug. In een laatste wanhoopspoging forceerde ik de passagiersstoel rechtsvoor tegen het dashboard aan, en gaf een laatste beuk. De achterklep ging tot ieders verbazing dicht, alleen was het inmiddels onmogelijk geworden om met z'n tweeën in de auto te zitten.

En zo kwam het dat ik, onder grote druk, de meest idiote opmerking maakte die er maar bestond. Ik klauterde in het gat tussen de voorstoel en het dashboard, draaide mijn nek in een onmogelijke hoek, drukte mijn hoofd op mijn knieën, en terwijl ik mijn voet tevergeefs binnen de deurgrens probeerde te proppen, zei ik bloedserieus en krankzinnig tegelijk: ‘Nee echt, ik zit prima hoor. Rijden maar!’

Natuurlijk neem ik me dan weer een paar dagen lang voor om alle inkomende bijlagen tot in de puntjes door te lezen. Om vervolgens al die voornemens te vergeten in mijn drang naar korte termijn-efficiëntie. Maar dit voorval is voor mij aanleiding om even te nederig zeggen: perfectionisten, jullie hebben gelijk. Soms.

Lees verder Lees verder Lees verder

Beeld: David van der Mark - Giethoornse verhuizing


Luuk Hijne is stadsgids in Utrecht en sociaal psycholoog, houdt van lezen, musea, geschiedenis, en het opschrijven van herinneringen en belevenissen.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons