nieuwsbrief
menu Asset 14

Cocaïne of solitaire

Literair Tim Fraanje
Mail

Mijn favoriete roti-tent is een betegelde ruimte die helemaal leeg is, op een vitrine en een tv na. Op de vitrine is een menukaart geplakt en er staat een klein, groen uitgeslagen koperen belletje. Als je daarmee rinkelt, komt er een oud Hindoestaans vrouwtje van de trap in de hoek gelopen, dat je bestelling opneemt. Daarna gaat ze weer weg, en duurt het altijd heel lang voordat je eten klaar is.

Écht heel lang. Soms komt de man van het oude vrouwtje glimlachend binnen terwijl hij zijn brommerhelm afzet. Hij doet de bezorgingen. Je kunt aan hem vragen waar je roti blijft en dan roept hij wat naar boven, maar dat helpt niet veel. Ik heb een keer een andere klant in een hongerige driftbui tegen hem zien uitbarsten omdat hij al een uur in de tochtige ruimte stond te wachten. Verwonderd keek ik hem aan: ik word juist altijd een beetje apathisch als ik eten nodig heb. Ik ga in de energiespaarstand. Dan dood ik de tijd met het fantaseren over wat de rotiboerin daarboven aan het doen is.

Mijn gedachten dwalen af naar mijn jeugd in een Brabants dorp en ik denk aan de rotiboerin die eindeloos sigaretten schiet en solitaire speelt op een Windows 95-computer: dat deden toen alle oude vrouwtjes in Brabant. Of ik beeld me in dat ze zich bezig houdt met geld tellen, cocaïne versnijden en lichamen van geliquideerde criminelen in stukken zagen die ze vervolgens door de roti roert. Zoals in een maffiafilm. Dat zou niet alleen verklaren waarom het zo lang duurt, maar ook waarom de roti zo onnatuurlijk lekker is. Het zou ook kunnen dat juist die lange wachttijd ervoor zorgt dat mijn smaakpapillen gaan hallucineren.

Toen ik afgelopen vrijdag op mijn roti zat te wachten hoefde ik me voor de verandering niet bezig te houden met mijn door honger opgezweepte fantasieën. De tv stond aan, op een Hindoestaanse zender. Ik ben zelden zo geweldig ge-entertained. Een koning was in gesprek met zijn kroonprins over de troonopvolging. Dat weet ik omdat er Engelse ondertiteling bij de film zat. Maar verder snapte ik geen reet van de verhaallijn, vol intriges en intrigerende namen. Er zat ook niet echt actie in de film, behalve dat de stem van de koning af en toe extra dramatisch werd aangezet door een echo-effect. Toch werkte het! Ik was aan het schermpje gekluisterd, door de geweldige kostuums, de serieuze gezichtsuitdrukkingen en de opzichtig digitaal gepimpte achtergronden.

Ik vond het bijna jammer toen het oude vrouwtje met mijn bak roti van de trap kwam gelopen. Het is altijd moeilijk om te kiezen tussen mijn maag en mijn ogen, maar de honger won toch. Het feit dat het een beetje raar was geweest als ik de hele avond gebiologeerd voor de tv in de roti-tent had gezeten hielp ook wel mee bij mijn beslissing om te betalen en netjes thuis te gaan eten.

Later die avond kwam ik weer langs het vreetschuurtje en daar zaten de rotiboer en -boerin, gezellig samen op de trap, in het licht van de tv. Het leek niet zoveel met de maffia te maken te hebben.

Lees verder Lees verder Lees verder

Beeld: Marcello Casal Jr.


Tim Fraanje (M.A.) draait aan knopjes in synthpop-duo Big Hare en organiseert een experimenteel festival dat Sneeuw en Ruis heet. Hij houdt van knutselen, mooischrijverij, zoete cocktails en dansen in misplaatste outfits.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons