nieuwsbrief
menu Asset 14

Lena Dunham zegt iets doms

Actueel Sarah van Binsbergen
Mail

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Lena Dunham wenste dat ze een abortus had gehad en moet nu door het stof. Maar wat Sarah van Binsbergen zorgelijk vindt is de aanname die onder haar uitspraak ligt: moet je iets meegemaakt hebben om er iets over te kunnen zeggen? 

Lena Dunham, vooral bekend van haar tv-serie Girls en van het blad dat ze niet voor haar mond neemt, heeft weer eens iets doms gezegd en het internet is boos. In de nieuwste aflevering van haar podcast Women of the Hour heeft Dunham het over reproductive choices, oftewel, de keuze om je wel of niet voort te planten. Zoals gebruikelijk in haar show interviewt Dunham mensen die vanuit verschillende invalshoeken naar het onderwerp kijken. Ook aan het thema abortus wordt de nodige aandacht besteed, waarbij Dunham het uitgebreid heeft over haar eigen ervaringen als iemand die strijdt voor het recht om, zoals de Dolle Mina’s het noemden, baas in je eigen buik te zijn.

Daar gaat het mis. Dunham vertelt over een bezoek aan een abortuskliniek, waarbij ze geconfronteerd werd met het feit dat zij, als zelfverklaard ‘abortion rights activist’, zelf ook bijdraagt aan het stigmatiseren ervan: toen een meisje in de kliniek haar vroeg of ze mee wilde doen aan een project over ervaringen met abortus, haastte ze zich om te vertellen dat zij er nooit een gehad had. ‘Zelfs ik, die zoveel om dit onderwerp geeft, wilde iedereen laten weten dat ik zelf onbevlekt was’, zegt ze, waarna ze overgaat tot het prijzen van de sterke, moedige vrouwen in haar omgeving die ooit wel een abortus hebben gehad. En dan volgt een ietwat onverwachte conclusie: ‘Nu kan ik zeggen dat ik nog nooit een abortus heb gehad, maar dat ik wilde dat ik er wel een had gehad’.

Zoals altijd wanneer iemand iets doms zegt werd binnen de kortste keren een twitterstorm ontketend. ‘Dit is ontzettend beledigend voor vrouwen die echt een abortus hebben meegemaakt’, schrijft iemand. ‘Abortus is een verschrikkelijke ervaring, NIET iets wat je wenst, alsof het een kerstcadeautje is’, een ander.

Waar Dunham natuurlijk de mist ingaat is dat ze met haar statement het hebben van een abortus verheerlijkt, in plaats van waar het pro-choice activisten om gaat: de vrijheid om zelf te kiezen of je een zwangerschap beëindigt of niet. Vechten voor het recht om te kiezen voor een abortus is niet hetzelfde als een abortus op zich als iets moois of prijzenswaardigs zien. Pro-choice activisten houden niet per se van abortussen – hoewel dat wel een beeld is dat in Amerika door het pro-life kamp geschetst wordt. De uitspraak van Dunham is koren op hun molen.

Maar zorgwekkender is misschien nog wel de aanname die onder Dunhams uitspraak ligt, en die kenmerkend is voor veel discussies over activisme, rechten en identiteit op dit moment: het moet vooral persoonlijk zijn. Pas als je ergens een persoonlijke ervaring mee hebt, telt jouw mening echt. Met haar uitspraak suggereert Dunham dat ze, om te strijden voor het recht op abortus, zichzelf moet vereenzelvigen met vrouwen die deze keuze hebben gemaakt. Het is blijkbaar niet genoeg om een recht op rationele gronden te verdedigen, je moet het aan den lijve ondervonden hebben, dan pas heb je echt recht van spreken.

Afbeelding via Wikimedia Commons.

Lees verder Lees verder Lees verder

Sarah van Binsbergen is Hard//hoofdredacteur, antropoloog, journalist. // sarah@hardhoofd.com

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons