nieuwsbrief
menu Asset 14

Als dit, dan dat

Cadavre Marijn Sikken
Beeld Lisa-Marie van Barneveld
Mail

In het Cadavre staren schrijvers nooit naar een leeg vel papier. Ze gebruiken de laatste zin van hun voorganger als begin voor iets nieuws. Zo spelen ze een woordspelletje dat al jaren geliefd is bij verveelde kinderen en Parijse surrealisten.
Vandaag schrijft Marijn Sikken verder met de famous last words van Martin Rombouts.

‘Hoe noemde jij haar?’
Alsof ze van hem is. De man, Harm heet hij, heeft zojuist haar theekopje bijgevuld. Amandelkoekjes liggen in een kring op een groot bord waarvan de randen zijn beschilderd met hulstbladeren. Bowien weet niet waarover ze zich meer verbaast: dat haar poes ook bij een ander wordt vermist of dat uitgerekend deze man die ander is. Waarom hij?
‘Ze heet Daantje,’ zegt ze. ‘Diana. Naar Lady Di.’
‘Een voorspellende naam?’ Hij knikt. ‘Vanwege dat auto-ongeluk.’
‘Hoezo?’ Bowien heeft de flyer nog in haar handen. ‘Ze is toch nog niet gevonden?’
De woede die ze voelde toen ze Daantje op het prikbord in de Albert Heijn zag hangen borrelt nog na, overschaduwt het gemis. ‘Kuiken is kwijt,’ stond er onder de foto van de poes op een onbekende bruine bank, de bank waarop Bowien nu zit. Kuiken!
‘Je hebt gelijk, sorry.’ Harm neemt een slok. Zijn roodblonde bakkebaarden zijn iets te lang. ‘Ze ligt graag op de verwarming, ik leg soms een kussentje neer.’
Bowien kijkt en inderdaad: er ligt een bontgekleurd kussen op de verwarming tegen de muur. Vanaf hier denkt ze de haren te kunnen zien, donker aan het begin en wat lichter aan het einde, de kleur van koffie verkeerd. Haar Daantje is een slet. ‘Ik kreeg haar van mijn man,’ zegt ze. ‘Vier maanden was ze. Ik weet niet waar hij haar vandaan haalde. Marktplaats? Ze droeg een blauw strikje.’
‘En je man is-’ Hij kijkt naar haar handen, zoekt een ring.
‘Hertrouwd.’ Bowien heeft geen zin om naar zijn situatie te vragen. Misschien is hij ook gescheiden, misschien is er nooit iemand geweest, het zal haar hoe dan ook deprimeren. ‘Soms komt ze met verbrande snorharen thuis. Niets aan de hand verder.’
‘O!’ Harm wijst naar de vensterbank. Donkergroene kaarsen, half opgebrand, staan in een zesarmige kandelaar. ‘Dat vond ze ook een heerlijk plekje. Vindt, bedoel ik. Hopelijk. Stinkt trouwens enorm, verbrande snorharen.’
‘Dat zal best.’ Ze kijkt naar de kandelaar, naar de hulstbladeren op het schaaltje en naar Harm. Zijn gezicht is open, zijn wangen ingevallen, lelijk is hij niet. Hij is zo’n man die zo lang mogelijk wacht met het wegdoen van een kerstboom, zij heeft de ballen, slingers en lampjes allemaal aan haar ex meegegeven - eindelijk kan ze de feestdagen gewoon in bed blijven.
Harm glimlacht.
Sinds de scheiding speelt ze een spel met zichzelf dat ze ‘als dit, dan dat’ is gaan noemen. Daantje is nu drie weken weg. Bowien kijkt nog steeds naar Harm en denkt: als ze nog leeft, dan slaap ik met je. Misschien is dat hoe het vanaf nu gaat, een toeval instappen, het nemen zoals het komt, spelletjes.
Daantje moet terugkomen.

Lees verder Lees verder Lees verder

Marijn Sikken (Utrecht, 1990) won in 2011 zowel de jury- als de publieksprijs bij Write Now! Haar debuutroman 'Probeer om te keren' verschijnt februari 2017 bij Uitgeverij Cossee.
Lisa-Marie van Barneveld is editorial illustrator. Ze houdt van korte deadlines en moeilijke onderwerpen. Haar geheime superkracht is meer verf op haar handen/kleren/tafel/kat krijgen dan op het papier.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons