nieuwsbrief
menu Asset 14

Een platvis aan de Seine

Literair Anouk Evertse
Mail

Deze ode aan een jeugdvriend valt vandaag in voor de wekelijkse TIP.

Mijn ouders namen me vaak mee naar de dierentuin, en alsof dat niet genoeg was, mocht ik tijdens ieder tripje ook nog een cadeau kiezen. Dierentuinen hadden de beste cadeauwinkels: van ieder dier dat er in een hok zat, bestond een knuffelvariant. Ik zocht altijd naar een dier dat nog ontbrak in mijn collectie.

Ik was zeven toen we in een park met veel waterdieren waren. In een laag bassin zaten grote roggen die je mocht aaien als je durfde. Rudy Kousbroek had de dieren zonder twijfel een aaibaarheidsfactor gelijk aan nul gegeven (‘Beesten die weliswaar theoretisch aaibaar zijn, maar zonder dat dit voor aaier of geaaide de bron is van enige sensatie’). Toch stak ik mijn hand in het water. De lijfjes van de roggen voelden vreemd aan, maar bleken wel degelijk een bron van sensatie. Ik had nog nooit zulke mooie beesten gezien en wist welke knuffel ik wilde hebben. In de cadeauwinkel lag er nog maar een. Ik noemde hem platvis.

Platvis was de perfecte knuffel. Zijn hoofdje was net zo mooi als die van de roggen die ik geaaid had, maar zijn vacht was zacht en zeer aaibaar. Platvis was niet groot, en bovendien was hij plat, waardoor hij de ideale knuffel bleek om mee op reis te nemen. In een volle tas was altijd wel een gaatje waar hij precies tussen paste. Zelf ging hij ook graag mee - de wereld zien was wat hij het liefst deed. Platvis bezocht Indonesië en Amerika en woonde zelfs een tijd in Parijs.

De laatste reis die ik met platvis maakte was naar Polen. Hij was nu zeventien jaar oud en een ervaren reiziger. Ik liet hem door het raampje naar buiten kijken, maar het uitzicht vanuit het vliegtuig was niets nieuws voor hem. We probeerden wat te slapen. Het hoofdje van platvis was mijn kussen. Pas toen we in Polen waren, schrok ik weer wakker. Het vliegtuig was al bijna leeg en snel rende ik naar buiten. Pas toen ik ’s avonds naar bed wilde gaan, ontdekte ik dat platvis er niet meer was.

15585026_1389485177751766_2278779804994874033_o

De hele dag belde ik met de Poolse vliegtuigmaatschappij. Ze hadden geen ‘flat fish’ gevonden en konden me verder niet helpen. Het vliegtuig was alweer weg en ze mochten me niet zeggen waarheen. Op internet zag ik dat er die dag vier vluchten vertrokken vanaf het vliegveld in Polen: naar Parijs, Madrid, Barcelona en Lissabon. Dat stelde me gerust. Polen was mooi, maar geen land voor een platvis.

Beelden van platvis aan de oevers van de Seine of op het strand van een Spaanse stad - ik vermoed toch dat hij in de buurt van water is beland - helpen me het gemis van zijn zachte, platte lijfje wat te verzachten. Had hij heimwee naar Parijs? Of was het juist het verlangen naar een warmer klimaat? Ik zou het hem zo graag willen vragen.

Aan wie spoedig zal afreizen naar Parijs, Madrid, Barcelona of Lissabon: zie je een klein, plat visje in een berm of een kinderhand? Aarzel dan niet en vraag hem of hij gelukkig is. Als ik platvis een beetje ken, zal hij het goed hebben - zolang er maar iemand is om hem af en toe te aaien.

Lees verder Lees verder Lees verder

Beeld: Little Peppercorn via Flickr


Anouk Evertse (1991) studeerde journalistiek in Antwerpen en is nu dus journalist.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons