nieuwsbrief
menu Asset 14

Gewoon kaalplukken

Literair Yentl van Stokkum
Mail

Een vriendin legt me uit hoe je een basilicumplant in leven moet houden. Ik mag de plant niet van bovenaf water geven, het is beter om hem in een klein badje te zetten, zodat het water via de wortels wordt opgezogen.

‘Dit moet je elke dag doen,’ legt ze uit, ‘het zijn gulzige plantjes.’

Ik zeg dat ze mijn leven heeft veranderd.

Er heeft nog nooit een basilicumplant langer dan enkele dagen in mijn huis geleefd. Na een week worden de planten bruin en weet ik dat ik verloren heb. Meestal onderneem ik nog een tijdlang reddingspogingen tegen beter weten in. Uiteindelijk sterft de plant altijd en na een lange, wederzijdse lijdensweg verdwijnt hij in de prullenbak.

De dag na het advies van mijn vriendin koop ik een basilicumplant, een lief klein ding met zachte groene blaadjes. Hij ruikt lekker. Dit keer zal ik het beter doen, beloof ik de plant. Thuis zet ik hem in een schaaltje dat ik vul met water, de plant slobbert het gretig op. Dat geeft me vertrouwen in een goede afloop. Hij doorstaat de eerste week in mijn huis, al ziet hij er op dag vier al wat minder groen en zacht uit. Ik houd mezelf voor dat dit kan komen omdat ik wat van zijn blaadjes geplukt heb.

Nu is de plant dood. Ik kijk ernaar vanaf mijn eettafel. Op de stam vormt zich schimmel, alles wat groen was is nu bruin en dor. Hij was twee weken oud.

Ik dacht dat er niets mis kon gaan als je echt om de plant geeft, hem op de juiste manier snoeit, op de juiste manier water geeft, tegen hem praat en Kate Bush voor hem draait. Ik bel de vriendin op (die inmiddels een soort basilicumgoeroe voor mij is geworden) en ze vraagt of ik hem in de zon heb gezet. In de herfst heb ik bijna nooit zon in huis.

‘Ja daar ga je al, dan gaan ze kniezen,’ is het antwoord.
‘Volgende keer beter.’
Ze moet lachen, we nemen afscheid en ik hang op.

De basilicumplant is een kutplant.

De basilicumplant is een bakje ellende dat alleen goed is voor pesto, tapenade en garnering.

Op het internet staan tips over hoe je de blaadjes af moet knippen en wat al niet meer. Er zijn talloze sites, opgedragen aan grootmoeders, waar je kunt vinden hoe je dit specifieke plantje in leven moet houden.

Terwijl ik google, op zoek naar wat ik fout heb gedaan, kom ik tot een conclusie.

Er zijn twee soorten mensen: Mensen die basilicumplanten kunnen onderhouden en mensen die dat niet kunnen. Kennelijk behoor ik tot de laatste categorie. Een mens kan zichzelf, elke keer wanneer hij langs een geslaagde basilicumplant loopt, hierover gaan zitten opvreten. Je kunt altijd blijven hopen dat je op een dag een basilicumplant zal kopen die wel overleeft. Je kunt het blijven proberen.

Voor mij staat de rottende plant, ik breek een takje af. Er is ook nog een tweede optie. De plant alleen maar kopen om hem helemaal kapot te gebruiken en dan weg te tiefen. Om te genieten van het moment van weggooien. Weten dat er geen sprake van falen is, omdat je nu over de zelfkennis beschikt dat basilicumplanten niets voor jou zijn. Wat niet wil zeggen dat je er geen goede maaltijd van kunt maken.

De plant ploft in de prullenbak. De volgende keer als ik er een koop zal ik er meteen alles uithalen wat er in zit, zonder genade.

Lees verder Lees verder

Beeld: FollowYour Nose

 


Yentl van Stokkum (1991) was ooit, op een blauwe maandag, kunstdocent in het middelbaar onderwijs. Nu schrijft ze theaterteksten, hoorspelen, poëzie en essay’s. In 2017 studeert ze af aan de HKU-opleiding Writing for Performance.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons