nieuwsbrief
menu Asset 14

Wees hypocriet vooruitstrevend

Literair Ron Vaessen
Mail

Sinds ik drie jaar terug besloot vegetariër te worden, kan ik niet meer gedachteloos buiten de deur eten. Ik moet me geregeld verantwoorden en de eetgewoontes van anderen niet te veel veroordelen.

Zo ervaar ik het althans vaak. Natuurlijk kan ik het ook omdraaien: ik kan anderen tot voorbeeld zijn. Inderdaad, dat is net zo eigenwaanzinnig en moralistisch als het klinkt. En toch, er is een wereld te winnen. Generatiegenoten spreken vaak met sympathie over de zaak, maar dat belet weinigen om consequent met vlees en vis de eigen woorden weer in te slikken. Bij eerdere generaties overheerst overwegend het onbegrip.

Soms probeer ik uit te leggen waarom ik vegetariër ben geworden. Dat lukt zelden. Ik stuit op een muur van zelfrechtvaardiging. Van ‘geen vlees eten is ongezond’ tot ‘de mens is een vleeseter’ en ‘vleesvervangers zijn te duur’ – geen argument is ze te dun om uit te smeren.

Dat stuit me tegen de borst. De onderliggende aanname is dat het maar dieren zijn, waar we mee mogen doen wat we willen. Dat is niet zo. Wie Dieren Eten van Jonathan Safran Foer en Animal Liberation van Peter Singer leest, moet het wel met me eens zijn. Maar hoe leg je dat uit aan mensen die deze boeken niet hebben gelezen?

Hoe leg je uit wat er allemaal verkeerd is aan onze omgang met dieren, aan mensen die alleen maar tegen slavernij en onderdrukking zijn als mensen het lijdend object zijn? Aan mensen die doodsbang zijn dat de grote boze Trump de westerse vooruitgang teniet gaat doen? Hoe leg je dit allemaal uit aan een hypocriet?

Met een scheldkanonnade kom je niet ver. Met een flinke huilbui ook niet. Vruchtbaarder is het de wereld te zien als een spiegel, waarin jij jezelf overal weerkaatst ziet. Je ergert je niet aan lelijke oneffenheden omdat ze lelijk zijn, je ergert je eraan omdat het jouw oneffenheden zijn.

Wat je de wereld verwijt, verwijt je jezelf. Dáárom die woede: je bent zelf een hypocriet.

En welja, dat blijkt. Ik eet niet veganistisch, dus ook ik doe mee aan de uitbuiting van dieren. Met mijn beperkte morele vermogen en koopgedrag ben ik waarschijnlijk zolang ik leef een ramp voor de kindjes in het Oosten en de ijskappen in Noord en Zuid.

Maar ik streef wel ergens naar. Een herwaardering van het dier. Geen vlees en vis meer zoals dat nu normaal is. Ik probeer op mijn manier een steentje bij te dragen. Ook al is dat vaak onhaalbaar. Dat moet iets waard zijn. Anders is er geen lol meer aan en is alles verloren.

Daarom een oproep aan alle tot moreel verderf vervallen wezens. Jij, ik en iedereen om ons heen. Wees hypocriet, maar wees ook ergens vooruitstrevend in. Dat is zowel het minste als alles wat je kan doen. En in het licht van de mondiale politieke gebeurtenissen urgenter dan ooit.

Lees verder Lees verder Lees verder

Beeld: Sabine Grootendorst


Ron Vaessen (1987) is wetenschapsjournalist en zint op een debuutnovelle.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons