nieuwsbrief
menu Asset 14

Vierzitjes

Literair Lisanne Onderwater
Mail

Inmiddels weet ik wel beter, maar een paar jaar geleden vond ik nog dat vierzitjes beperkt zouden moeten worden tot maximaal één per treinstel. Zouden er minder vierzitjes zijn, dan hadden de uren in Intercity's mij een hoop minder energie gekost. Met de rust van een tweezitje had ik in de avonden nog kunnen schrijven zonder in slaap te vallen; in het weekend meer kunnen doen dan uitrusten en artikelen lezen waarop ik me in de trein niet kon concentreren.

Omdat er een knappe man in pak tegenover me zat. Omdat er een oudere vrouw zenuwachtig naast me zat te trillen met haar ov-chipkaart en aan coupégenoten vroeg waar ze moest overstappen en ‘uitsjekken’. Omdat er een moeder schuin tegenover me zat met een druk pratende peuter op schoot, maar niemand precies wist hoe te reageren op zoveel plotselinge schattigheid. Omdat er drie jonge vrouwen van mijn leeftijd om me heen zaten die zomaar mijn vriendinnen hadden kunnen zijn, maar waar ik niets tegen durfde te zeggen omdat ik ze niet kende.

Omdat ik het awkward vond, kortom.

Vierzitjes zijn alleen handig als je met vrienden onderweg bent naar een festival, was mijn stellige overtuiging. In een van mijn eerste avondspitsen scrolde ik, om oogcontact te vermijden, tig keer voorbij dezelfde Instagram-foto en dacht ik: vierzitjes stroken niet met ons individualistische wereldje. Contact maken met vreemden vind ik digitaal namelijk een stuk minder eng dan in de analoge realiteit.

Zonde, want mijn overbuurman of -vrouw zou mij misschien veel meer kunnen bieden dan al die mensen op dat schermpje in mijn hand. Zo ontmoetten onze ouders elkaar in 1946 (of iets later) bijvoorbeeld door een gemiste trein. En zo ontmoette ikzelf in 2014 mijn vriend, op de vierzitjes van een sprinter tussen Amsterdam Amstel en Centraal. Tussen ons in een gangpad en alle stoelen om ons heen waren bezet.

Nu slaap ik iedere avond naast die vreemdeling, met wie ik nul gemeenschappelijke Facebookvrienden had en die me destijds nog een saaie, iets te oude jongeman leek; in mijn ogen een gemiddelde treinreiziger. Inmiddels zit ik maandelijks op verjaardagen bij schoonfamilie en zijn we samen door Frankrijk en Vietnam gereisd.
Mijn treingenoot en ik bleken allebei een voorliefde voor katten te hebben, miniatuurwerelden zijn onze guilty pleasure en we richtten onze huizen allebei al in met vintage voordat dat mode was. Tekenen is ons equivalent van yoga, en wanneer we wakker worden zien we elkaar niet omdat we bijna even bijziend zijn. En, misschien wel het belangrijkste: we begrijpen elkaars sociale fobieën en onhandigheden.

Toegegeven: hij was degene die het verwachtingspatroon durfde te doorbreken en mij aansprak. Maar nog steeds zijn we niet uitgepraat. Had ik die ochtend een tweezitje verderop in de wagon gekozen, dan had ik nu wellicht nog in een kleine studentenkamer aan de andere kant van het land gewoond. Zonder katten. Zonder ieder weekend koffie en afbakbroodjes op bed.

Lees verder   Lees verder   Lees verder

Beeld: Alfred Hitchcock


Lisanne Onderwater (1993) studeert Creative Writing en is freelance journalist en fotograaf.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons