nieuwsbrief
menu Asset 14

Mind the gap

Actueel Sarah van Binsbergen
Mail

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Gendergelijkheid blijft een heikel punt, zelfs in Nederland. Sarah van Binsbergen verbaast zich over het gebrek aan respons op dit nieuws.

Als we in dit tempo doorgaan, gaat het nog 170 jaar duren voordat we wereldwijd kunnen spreken van gendergelijkheid. Dat voorspelt het vorige week gepubliceerde Global Gender Gap Report, een jaarlijks rapport van het World Economic Forum dat de mate van ongelijkheid tussen de seksen meet in 144 landen. Wat ook duidelijk werd uit het rapport: in de race naar volledige gendergelijkheid begint Nederland aardig achter te lopen. Vergeleken met vorig jaar zakten we dit jaar drie plaatsen: van nummer 13 naar nummer 16. Daarbij staan niet alleen de usual suspects als Zweden, Finland en IJsland boven ons, maar ook - onder andere - Rwanda, Burundi en de Filipijnen.

Gelukkig neemt onze minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap dit nieuws met Hollandse nuchterheid op. Goed, in een Kamerbrief gaf ze wel toe dat er nog werk aan de winkel is, maar al met al ziet Bussemaker toch geen reden om te somberen. ‘Het is jammer’, zei ze tegen BNR, ‘maar het goede nieuws is dat we niet zijn gedaald omdat wij zo achteruit zijn gegaan, maar dat er in andere landen vooruitgang is geboekt.’

Inderdaad Jet, heel fijn dat al die ontwikkelingslanden ons inhalen en daarmee bewijzen dat dat westerse superioriteitsgevoel toch behoorlijk achterhaald is. Maar zullen we het toch even over Nederland zelf hebben? Want al zegt zo’n ranglijst natuurlijk niet zo veel, omdat daarin allerlei data op een hoop gegooid wordt, de specifieke cijfers voor Nederland, die ook in het rapport staan, liegen er niet om.captureOm maar even een greep te doen: de arbeidsparticipatie van Nederlandse vrouwen is 74 procent, tegenover 85 procent bij mannen. Daar staat tegenover dat vrouwen gemiddeld genomen wel veel meer tijd besteden aan onbetaald werk. Slechts 26 procent van de leidinggevende posities in Nederland wordt door een vrouw bekleed. En last but not least: als je met een vagina geboren bent verdien je minder dan de andere helft van de bevolking – 52 procent minder, om precies te zijn. En dat komt niet alleen omdat vrouwen minder vertegenwoordigd zijn in leidinggevende functies, want ook bij gelijkwaardige functies is er een verschil van 32 procent.

Nu kun je natuurlijk allerlei argumenten aanvoeren om deze cijfers te nuanceren, maar om dit laatste punt kun je onmogelijk heen. Het verschil in inkomen tussen mannen en vrouwen is groot, veel te groot. En het meest verontrustende aan dit rapport, is dat er zo weinig geschokt op gereageerd wordt.

Nota bene in IJsland, al jaren op rij verkozen tot het beste land om vrouw te zijn, gingen vrouwen naar aanleiding van het Global Gender Gap Report massaal de straat op om te protesteren tegen inkomensverschillen tussen mannen en vrouwen in hun land. Wij moesten het doen met een enkele – overigens uitstekende – actie van BNR presentatrice Petra Grijzen, die uit een radio-uitzending wegliep toen haar ‘betaalde werkdag’ (68%) erop zat.

Waarom maken we (m/v) ons niet wat bozer over deze cijfers? Waarom eisen we niet in ieder geval meer openheid over wat Nederlandse mannen en vrouwen – voor hetzelfde werk – verdienen? Waarom gaan wij niet massaal de straat op? Want als we het aan Jet Bussemaker overlaten, zou het nog wel eens 170 jaar kunnen duren voor mannen en vrouwen op gelijke wijze beloond worden.

RECTIFICATIE: De 32 procent inkomensverschil die in dit stuk genoemd wordt, is onderhevig aan discussie. Volgens promovendus economie Ilja Boelaars betreft het een interpretatiefout van professor Henk Volberda (Erasmus Universiteit) die meewerkte aan het WEF-rapport. Gebaseerd op cijfers van het CBS uit 2012 wordt het beloningsverschil tussen mannen en vrouwen in Nederland geschat op acht procent. Als we van deze cijfers uitgaan, is de inkomensongelijkheid tussen mannen en vrouwen dus minder groot dan aanvankelijk gedacht. Toch is acht procent nog steeds teveel.

Lees verder Lees verder Lees verder

 


Sarah van Binsbergen is Hard//hoofdredacteur, antropoloog, journalist. // sarah@hardhoofd.com

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons