nieuwsbrief
menu Asset 14

Mijn tweede brein

Literair Rutger Lemm
Beeld Rosanne van Leusden
Mail

Het is een veelgehoord advies: je moet goed naar je lichaam luisteren. Maar soms zijn al die signalen zo saai, en is de buitenwereld veel leuker. Een paar weken geleden zat ik een audio-interview te editen en het ging zo lekker, dat ik uren achter elkaar in opperste concentratie naar het scherm bleef staren, zonder te eten, te drinken of naar de wc te gaan. En oké, ik had ook niet gedoucht, maar dat kwam doordat ik geen tijd had om de boiler te repareren.

Natuurlijk werd ik hierna ziek. Het is ironisch dat ik de uren die ik win door blind door te werken, uiteindelijk toch altijd weer moet inhalen door uitgeteld op de bank te liggen. Je kunt de tijd niet verslaan.

Met name het negeren van de stoelgang kwam me duur te staan. Het is onzin om te doen alsof ‘ik’ en ‘mijn lichaam’ twee verschillende entiteiten zijn. Wetenschappers noemen het maagdarmstelsel de laatste jaren ook wel ‘het tweede brein’. Dit negen meter lange kanaal bevat honderd miljoen neuronen, en blijkt ingenieuzer en invloedrijker te zijn dan we altijd dachten. Spanning kan ons buikpijn bezorgen, maar nu blijkt ook dat het andersom werkt: de processen (‘gedachten’) in onze darmen beïnvloeden onze gemoedstoestand.

De dokter bekeek de röntgenfoto’s van mijn buik en zei: ‘Bingo! Een ernstige verstopping’. Toen hij mijn gepijnigde blik zag, verborg hij zijn triomfantelijkheid snel weer. ‘Goed. Dat is onprettig.’ Maar toen hij de behandeling uitlegde, kon hij zijn opwinding opnieuw niet bedwingen. ‘We gaan je grondig laxeren. We gaan je helemaal leegmaken. Dat zal goed voelen!’ Hij wreef nog net niet vergenoegd in zijn handen.

Bij de apotheek was het heel stil. De Marokkaans-Nederlandse vrouw weigerde me aan te kijken en begreep mijn recept niet. ‘Dit is voor een darmonderzoek?’, vroeg ze iets te hard. Ik haatte haar, en schaamde me daar meteen voor vanwege haar hoofddoek – ik probeer als progressieve intellectueel juist altijd extra aardig tegen minderheden te zijn. Zonder verdere uitleg gaf ze me wat poederzakjes mee van een ander merk dan op het recept stond. Maar een apotheek is zo’n saai instituut dat je niet verwacht dat ze een fout kunnen maken.

De zakjes maakten het alleen maar erger. Ergens in mijn darmen stond Gandalf uit The Lord of the Rings met zijn staf op de grond te stampen: YOU! SHALL! NOT! PASS! Ik liep de hele dag te kreunen en schuifelde als een verkrampt oud mannetje door het huis. De volgende dag begon het weekend, het deel van de week wanneer kleine medische klachten de tering kunnen krijgen.

Ik heb tijdens depressieve periodes vaak nagedacht over het concept van loslaten. Hoe besluit je om iets wat je dwars zit, te laten gaan? Maar in het geval van je tweede brein is het allemaal wat concreter. Er zat iets in de weg dat ik had genegeerd, en ik kon precies voelen waar het zat.

Na de marteling van het weekend kon ik eindelijk het goede middel halen. De sessie zou vijf uur duren. ‘s Avonds dronk ik de twee liter water met chemische aardbeiensmaak, en een liter koude rooibosthee. Na een uur voelde ik me een verdronken lijk dat opgezwollen uit het water is gevist. Klotsend als een waterbed bracht ik het zoveelste glas naar mijn lippen. Na twee uur begon het grote loslaten. De rest van de nacht rende ik elke tien minuten tussen de bank en de wc heen en weer en zag ik mijn spanning en zorgen in waterige explosies voorbijkomen.

Ik zweer dat ik vanaf nu echt altijd zal luisteren. Naar mijn eerste, tweede of fucking zesde brein. Het spijt me dat ik ongehoorzaam ben geweest, het spijt me zo.

Lees verder Lees verder Lees verder

Rutger Lemm is schrijver, grappenmaker en scenarist. In 2015 verscheen zijn debuut, 'Een grootse mislukking'. Hij is een van de oprichters van Hard//hoofd.
Rosanne van Leusden is illustrator, wonend en werkend in Amsterdam.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons