nieuwsbrief
menu Asset 14

Vervuilende Zenmachine

Literair Rutger Lemm
Beeld Rosanne van Leusden
Mail

‘Huh, heb jij een auto?’ vragen de mensen op het feestje als ik verklaar dat ik niet kan drinken omdat-ik-nog-moet-rijden. Mijn vrienden verwachten niet dat ik, de persoon die een paar minuten eerder nog met een vol buffetbord in de hand met zijn broekband aan een deurklink bleef haken, een van de meest gevaarlijke machines ter wereld kan besturen. Daarnaast kunnen ze zich niet voorstellen dat ik zo’n ultiem volwassen onderdeel aan mijn leven heb toegevoegd.

Die verbazing is niet onterecht. Tijdens mijn vijfde rijles zag ik via een van de vele spiegels de oprechte wanhoop in de ogen van mijn instructeur Delano. Tegen zoveel zenuwen en onvermogen was zelfs zijn Amsterdamse branie niet opgewassen. Ik kreeg het maar niet voor elkaar om te voelen op welk punt ik de koppeling moest loslaten. Nadat ik een middagje met mijn vader op een verlaten parkeerterrein had geoefend (in mijn moeders auto uiteraard), ging het beter. Maar ook nadat ik mijn rijbewijs had gehaald, baadde ik na elke autorit in het zweet. Ik voelde me nooit op mijn gemak achter het stuur.

De auto waar ik nu in rijd is van mijn schoonfamilie; hij staat bij ons omdat je in onze pauperbuurt nog gratis mag parkeren. In het begin vond ik het een burgerlijke nachtmerrie, zo’n auto voor de deur. Het leverde ook ongemakkelijke interacties op, zoals met de kalende benzinepompmedewerker die bij het afrekenen opmerkte: ‘Zo, een Peugeot 206 CC, die heb ik ook net gekocht.’ Ik had geen idee wat voor type mijn auto was, dus knikte ik maar vriendelijk. Even later stond ik drop uit te zoeken en verscheen hij weer naast me, om foto’s op zijn telefoon te laten zien. ‘Prachtig hè, ik kan niet wachten om ermee de wei in te gaan.’ ‘Ja’, zei ik. Het was stil. Toen hoorde ik tot mijn afgrijzen uit mijn mond komen: ‘’t Is mooi speelgoed.’

Maar het ongemak verdween en naarmate ik vaker ritjes maakte, kreeg ik meer zelfvertrouwen. Nu voel ik me voor het eerst zoals mijn vader zich voelde als hij reed: kalm, in control. Sterker nog, de auto heeft me spiritueel verrijkt.

In Amerikaanse films zeggen mensen vaak als ze ergens over moeten nadenken: ‘I’m going out for a drive’. In het kleine Nederland zijn we minder aan onze auto gebonden. Als je in Rotterdam ‘out for a drive’ gaat, ben je zo in België.

Toch begrijp ik die romantische behoefte aan voortglijdende afgeslotenheid, juist omdat ik in een overbevolkt land woon. Zo gebruik ik het wekelijkse ritje naar mijn voetbaltraining om hardop tegen mezelf te praten. Tijdens dat halfuur neem ik de week door, zet ik mijn zorgen op een rijtje, en verras ik mezelf vaak. Het is net als cognitieve gedragstherapie, waarbij je je eigen gedachten hardop uitspreekt en dan pas hoort hoe belachelijk ze eigenlijk zijn.

Dat ik zo gehecht zou raken aan de auto had ik niet verwacht. Mijn vrienden hebben gelijk: het past niet bij me. Ik associeerde auto’s met allerlei zaken waar ik een hekel aan heb: uitlaatgassen, lawaai, macho’s, en de VVD. Maar hij zit net zo vol tegenstellingen als jij en ik. Een auto is een rijdende meditatieruimte. Een vervuilende Zenmachine. Bovendien heb je tijdens het hardop praten altijd het excuus van handsfree bellen. Tenzij je huilend in de achteruitkijkspiegel naar jezelf aan het schreeuwen bent. Dan kijken mensen wel vreemd op.

Lees verder Lees verder

Rutger Lemm is schrijver, grappenmaker en scenarist. In 2015 verscheen zijn debuut, 'Een grootse mislukking'. Hij is een van de oprichters van Hard//hoofd.
Rosanne van Leusden is illustrator, wonend en werkend in Amsterdam.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons