nieuwsbrief
menu Asset 14

De revolte van de seat fillers

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Nieuwe politieke partijen kleuren het roerige politieke landschap van 2016. Wie zijn deze nieuwkomers en waar komen ze vandaan? Jules Roosenboom verklaart.

Mail

De Nederlandse politiek heeft de laatste jaren een bovenmatige aantrekkingskracht op Bekend Nederland; denk aan Bram Moszkowicz en recenter Sylvana Simons. GeenStijl-presentator Jan Roos is de laatste ‘aanwinst’ voor politiek Den Haag. Blijkbaar is men in Nederland dusdanig teleurgesteld in traditionele politici dat partijen zich genoodzaakt voelen om kiezers te werven met allerlei clowneske figuren uit de journalistieke- of televisie-periferie.

De laatste dagen raak ik geregeld in de war. Wie zat er nou ook alweer bij DENK? Roos of Simons? En is DENK nu rabiaat conservatief of ook een beetje progressief? En wat vindt VNL eigenlijk? En waar staan ze op de ideologische schijf van vijf? Roos en VNL claimen een alternatief te zijn voor de VVD en de PVV; twee partijen die ideologisch zo ver uit elkaar liggen dat iedere andere partij eveneens een alternatief is voor de VVD en PVV. Over DENK weten we nog minder. Behalve dat ze verdraagzaamheid en respect voorstaan. Of een andere generieke term die overal op van toepassing is.9175836785_7bf9bb0d7d_bWe hebben, dat kan ik wel nog opdiepen uit de krochten van mijn geheugen, te maken met afscheidingsbewegingen. De mannen van DENK waren ooit aangesteld om culturele diversiteit in de PvdA te brengen en de mannen van VNL omdat ook Geert Wilders nu eenmaal zijn zetels moest vullen. Alle vier waren het seat fillers: inwisselbare types die ervoor zorgen dat het niet te leeg lijkt in de zaal terwijl de echt belangrijke figuren staan te plassen.

Nu hebben we dus te maken met de revolutie van de verongelijkte seat filler. Ze raakten ontevreden met hun status als veredeld stemvee en besloten de getormenteerde handen ineen te slaan. De politieke voorwaarden voor kansloze afsplitsingen waren ondertussen eveneens geschapen: de richtingloosheid van de PvdA heeft de partij in een diepe identiteitscrisis gestort die pijnlijk duidelijk maakt hoe wankel het interne evenwicht is. Wilders weigert op zijn beurt nog altijd iedere vorm van democratie toe te laten in zijn partij.

Maar iemand die wordt uitgekozen op zijn vaardigheid om een stoel te bezetten, ontbeert meestal het charisma en de retorische kwaliteiten om een partij te leiden. Welnu, dat verklaart waarom Simons en Roos ten tonele zijn verschenen: het zijn twee TV-fähige praatjesmakers die er geen moeite mee hebben om zich voor een appel en een ei aan een televisieprogramma of ideologie te liëren. Obscure splinterpartijen blijken ideale toevluchtsoorden voor verveelde beroepsantagonisten die graag onder een besmette vlag varen. De op handen zijnde verkiezingen zijn voor hen niet meer dan een vehikel om nog even in de schijnwerpers van op sensatie beluste media te blijven.

Het wordt hoe dan ook een interessante verkiezingsstrijd. Een debat tussen Sylvana Simons en Jan Roos lijkt mij een surrealistisch spektakel van dwaasheid waar ik eersterangs kaartjes voor wil. En het zou me niet verbazen als ze na afloop van het debat in gezamenlijkheid besluiten om Bontes, Van Klaveren, Kuzu en Öztürk aan de kant te schuiven en samen verder te gaan. Er zijn gekkere dingen gebeurd.

Lees verder Lees verder Lees verder
Jules Roosenboom is Hard//hoofd-redactielid, woont en werkt in Zuid-Limburg. Hij is bezig met zijn master politieke cultuurwetenschappen en werkt daarnaast als freelance tekstschrijver. // jules@hardhoofd.com

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Essay: ‘Dank voor jullie inzet!'

‘Dank voor jullie inzet!'

Mensen willen het liefst werk doen dat in een positieve zin bijdraagt aan het leven van anderen. Maar is dit wel een haalbaar ideaal?

 1

Kerstbezoek voor Gavin Marley

Gavin en Susan lopen elkaar jaren na hun middelbareschooltijd weer tegen het lijf. Gavin, die inmiddels steenrijk is, nodigt de dakloze Susan bij hem thuis uit.

Gedachtes over het imposter​syndroom

Gedachtes over het imposter​syndroom

Het jaar is bijna voorbij en daarom zet Hard//hoofd de beste stukken van 2018 nog één keer in de schijnwerpers.   Slimme, competente mensen die ervan overtuigd zijn dat ze hun succes niet verdienen. Het komt zo vaak voor dat er een term voor bestaat: het impostersyndroom. In het kader van de Fakeweek een persoonlijke […]

Tip: Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

In deze laatste tip van 2018 geeft Emma Stomp op de valreep een onmisbaar advies voor de feestdagen.

Mentale maandag: kerst 1

All I Want for Christmas

Mentale gezondheid is belangrijk, maar we praten er weinig over. Daarom gidst Nastia Cistakova je in deze tweewekelijkse beeldcolumn langs de taboes, onhandige vragen en ongemakkelijke antwoorden over psychische problemen. Nastia weet hoe het voelt als het er in dat prachtige hoofd van je soms net wat anders aan toegaat dan ‘normaal’, en ze illustreert herkenbare […]

Willen wonen in een kerstetalage

Willen wonen in een kerstetalage

Ieder jaar met kerst willen we heel veel spullen kopen. Het zijn rekwisieten voor wanneer we ons even de protagonist in een kerstverhaal willen wanen. Maar doen we dit eigenlijk niet het hele jaar?

Alles vijf sterren: Amstelveen, een kroeg en klassieke muziek 1

Stoofvlees, heiligen en de liefde

Deze week spraken drie hard//hoofd-redactieleden hun kersttip voor je in. Van stoofvlees, via Nick Cave, naar oude liefde.

De komma in mijn komedie

De komma in mijn komedie

'Roken is niks anders dan spelen met de dood', iedereen weet dat het een slecht idee is, maar toch beginnen mensen eraan. Koen Schouwenburg schrijft over de absurditeit van een verslaving en hoe daarmee om te gaan.

Hard//talk: Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Sociaal ondernemen is de beste keuzes maken in een imperfecte wereld. Stop daarom met elkaar afvallen, vorm samen een front, en focus op de positive impact van duurzame innovatie, betoogt Dylan Meert. Het wordt tijd dat duurzame, eerlijke en sociale initiatieven ophouden met elkaars […]

Column: Skaten is overleven

Olympisch gezien

Iduna Paalman wil nét naar bed gaan als haar broertje belt. Met gewéldig nieuws.

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5