nieuwsbrief
menu Asset 14

Andrea Maier in Zomergasten

Actueel Coby Hounjet
Mail

Coby Hounjet was er helemaal klaar voor een hoop te gaan leren van deze Zomergasten-aflevering maar werd niet veel wijzer van de persoon Andrea Maier of haar vakgebied. Het gesprek ging alleen over medische mogelijkheden, de ethische of filosofische vraagstukken die ze oproepen bleven achterwege.

Bij Zomergasten is het altijd een beetje hetzelfde: er zit iemand bij waar ik eigenlijk nog nooit van gehoord heb en dan voel ik me altijd best wel een onderontwikkeld mens. Deze zomer was dat hoogleraar gerontologie Andrea Maier. Wat gerontologie was wist ik eigenlijk ook niet precies dus ik dacht dat ik echt een hele hoop dingen ging leren van deze aflevering. Maar om eerlijk te zijn viel dat nogal tegen.

Ik zou uiteraard niet durven beweren dat iemand met een palmares als het hare niks zinnigs te zeggen heeft. Misschien lag het aan mijn fixatie op het oneindige geslis van Maier waardoor ik minder oor had voor wat ze te zeggen had, maar het kwam allemaal niet echt lekker over.

“Gaat de mens in de toekomst niet alleen maar meer de overhand voeren?”

De uitzending begon leuk met een fragment uit De Nieuwe Wildernis. Filmpjes over natuur en diertjes vind ik altijd leuk, ook al worden er schattige kuikentjes begraven. Wat Maier zei over het feit dat ze het triest vond dat mensen de natuur tegenwoordig zo proberen te controleren en dat ze het zonde vond dat zoveel dieren daardoor met uitsterven bedreigd zijn, vond ik ook uiterst sympathiek. Erdbrink stelde daarna de vraag hoe ze dat dan wel niet voor zich zag als iedereen straks 130 wordt? Gaat de mens dan niet alleen maar meer de overhand voeren? Maier antwoordde dat dat enkel zo is als de mens zich zou blijven reproduceren en dat we dat dan maar moeten bekijken. Het was misschien ook wel een makkelijke vraag waarop je onmogelijk een makkelijk antwoord kan geven, maar het verbaasde me ergens dat ze er niks beters op te zeggen had.

Datzelfde gevoel had ik bij het fragment van Aubrey de Grey, de bebaarde wetenschapper die beweerde dat de eerste mens die 1000 jaar gaat worden nu al op aarde is. Allemaal leuk en aardig en mevrouw Maier werd er heel enthousiast van maar ik begon me eigenlijk steeds meer af te vragen waarom we nu eigenlijk allemaal 130 of 1000 jaar zouden willen worden. Dat sponzen heel oud kunnen worden is fijn, maar misschien zijn wij mensen er gewoon niet voor gemaakt? In andere fragmenten van oude mensen die voorbijkwamen, zagen we vooral verval. Is het dan niet gewoon het langer uitstellen? Wat is het nut daarvan? Ze vermeldde wel dat het verouderingsproces zelf “genezen” zou worden maar echt een voorstelling kon ik me daar niet van maken. Ik zag meteen een wereld vol klonen van Connie Breukhoven voor me maar ik ben er vrij zeker van dat Andrea Maier dat niet bedoelde. Wat nu wel echt het toekomstbeeld is dat ze voor ogen heeft, werd me net niet duidelijk. Wat heeft een langer, gezond leven ons allemaal te bieden?

“Worden mensen echt gelukkiger van het idee van het oneindige leven?”

Iemand die gezond is wil niet dood, zegt Maier. Maar waar leggen we de grens van gezond zijn dan? Is iemand gezond omdat zijn hele lichaam nog werkt? Wat als die persoon depressief is? En wat doe je met iemand die misschien slechte heupen heeft maar de levensvreugde van een jonge labrador? Volgens Maier zou het ideaal zijn als mensen pas hoeven te sterven als ze levensmoe zijn. Maar wanneer ben je dat dan? En hoe lang moet die levensmoeheid aanhouden? Komt die als je al je doelen bereikt hebt? Of als je opeens de mooiste zonsopgang ooit ziet en denkt “nu kan ik vredig sterven”? Worden mensen echt gelukkiger van het idee van het oneindige leven?

Dat die laatste vraag niet besproken werd, typeerde de uitzending voor mij een beetje. Maier is en blijft natuurlijk een wetenschapper. Het gaat haar alleen om de medische mogelijkheden, niet om de ethische en filosofische vraagstukken die ze oproepen, en al helemaal niet om de emotie. De manier waarop ze het gebrek aan haar vader in haar leven en de dood van haar moeder weglachte, was een beetje bevreemdend. Ik las veel kritiek over het feit dat Erdbrink hier niet verder vroeg maar in dit geval vond ik dat wel respectvol aangezien het duidelijk was dat Maier er niet emotioneel over wilde doen.

In dat laatste is ze sowieso geslaagd. Veel over Maier zelf zijn we niet te weten gekomen, over haar vakgebied ben ik om eerlijk te zijn niet wijzer geworden en waarom ik in godsnaam 130 zou willen worden weet ik ook nog steeds niet. Ik bedoel, stel je voor dat kunstfluiten over 90 jaar opeens weer helemaal hip is. Dat wil toch niemand meemaken?

Lees verder Lees verder Lees verder

Still uit Zomergasten


Coby Hounjet is volgens de kassajuffrouwen van de Albert Heijn onder de 25 maar heeft al zeker drie rimpels in haar navel. Verder houdt ze van pikante hummus, liftmuziek en piemels. Ze schrijft bij gebrek aan ander talent.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons