nieuwsbrief
menu Asset 14

Welkom in de speeltuin

Actueel Jens Bezemer
Mail

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Jens Bezemer vreest echter dat mensen steeds minder in de gaten hebben dat de wereld in brand staat en… hee, een Pokémon!

Onze perceptie van de wereld is op dit moment niet al te best. Afleiding van de angst en misère is dan geen overbodige luxe. Zoals een zonnebril op een felle zomerse dag de scherpe randjes verdoezelt, plaatsen we een troostende laag over onze schrale werkelijkheid: Pokémon Go. Welkom in de speeltuin.

De neiging is op zich wel begrijpelijk. Als je maar lang genoeg naar een lelijke wereld kijkt, ga je automatisch op zoek naar iets mooiers. Het spel is immens populair en een kritische noot is niet welkom. ‘Zo komen we tenminste nog buiten’, ‘ik ontdek nu pas echt mijn buurt’ en ‘ik kom nu juist veel meer in contact met mensen’ staan in de top vijf van meest gebruikte verdedigingsmechanismen. Ontwikkelingen die we inderdaad alleen maar kunnen toejuichen.

Hetgeen de opmerkingen impliceren is echter het zorgwekkende: jezelf en anderen feliciteren voor iets wat doodnormaal is. Want hoe staan we er met z’n allen voor als we Charizard nodig hebben om nog eens naar buiten te gaan? Wat zegt het over ons dat we met wat digitale slingers pas van de bank af komen? ‘Get up and go’, zo luidt de veelzeggende slogan.28441474986_19b44f9149_kVooral opvallend is dat volwassenen het spel massaal oppakken. Voor veel jongvolwassenen is het een terugkeer naar een nostalgische wereld waarin ze nog met Pokémon-kaarten op het schoolplein stonden. Een onschuldige wereld waarin de enige ‘oorlog’ plaatsvond tussen fictieve poppetjes in onze handen.

Ik voel dat de schoen daar ergens wringt. Leer je niet als volwassene de kinderlijke mythes een gezonde plek te geven? Natuurlijk laten we ons bij tijd en wijlen gretig meevoeren in fantasiewerelden zoals die in Game of Thrones. Om vervolgens op zoek te gaan naar de draken van Daenerys achter het groenteschap in de supermarkt, gaat misschien een beetje ver. Of is dat gewoon de volgende stap?

Anno 2016 lijkt het steeds moeilijker om op een normale manier met elkaar om te gaan. Men is meer en meer in zichzelf gekeerd. Meer en meer in botsing met anderen. Moeten we dat project niet eerst afmaken? Of om in game-termen te blijven praten: we hebben de echte wereld nog niet uitgespeeld, hoezo gaan we dan al naar het volgende level? Ondertussen is niemand meer met elkaar in gesprek over wat precies vooruitgang is. We luisteren naar eigen emoties en zijn constant op zoek naar de volgende afleiding. Als de wereld ‘in brand staat’, maken we onszelf vooral zorgen of onze Pokémon wel zonder kleerscheuren uit de vlammen komen.

Misschien ben ik wel gewoon bang dat over zestig jaar m’n kleinzoon naar me toe komt en aan me vraagt wat de fuck we met z’n allen aan het doen waren toen Donald Trump president werd, een tweede bankencrisis uitbrak en vals sentiment de Westerse samenleving in tweeën brak.

‘Pikachu vangen met m’n collega’s in het Vondelpark jongen. Machtige tijden!’

Lees verder Lees verder Lees verder

Jens Bezemer (1988) is Hard//hoofd-redactielid, studeert Filosofie van Cultuur en Bestuur aan de Vrije Universiteit in Amsterdam en werkt als copywriter bij een reclamebureau. Jens verbaast zich nog wel eens. En schrijft dan een stukje. // jens@hardhoofd.com

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons