nieuwsbrief
menu Asset 14

Vervoer geen volle aquaria

Literair Tim Fraanje
Mail

Jesper is een echte dierenliefhebber. Als je met hem naar de dierentuin gaat, kan hij je alle ins en outs over de dwergkaaiman en de Afrikaanse maraboe vertellen. Daarnaast is hij een radicaal vegetariër, net als zijn grote idool Morrissey, de zanger die volledige evenementencomplexen vleesvrij laat maken voordat hij er wil komen optreden. Toen Jesper jarig was, was het cadeau dan ook snel gekozen. Hij kreeg een huisdier.

We gingen naar de Intratuin en kozen een prachtige goudvis uit, hij glitterde een beetje en had zwarte ringen om zijn ogen. Vervolgens shopten we verder: een glazen aquarium à 30 euro waarin de vis voldoende ruimte had om naar hartelust rond te zwemmen. In plaats van het clichématige kasteeltje kochten we een plastic sfinx (15 euro) voor onder in het aquarium, Jesper is namelijk ook heel erg geïnteresseerd in exotische culturen. Om het af te maken, kochten we van die gladde gekleurde steentjes (10,00) en een waterplantje (4,50). Het was al met al een duur grapje, maar dat deerde niet, want we hadden een fantastisch cadeau waarmee Jesper heel blij zou zijn.

Thuis aangekomen konden we niet wachten te zien hoe het vissenparadijs er in volle glorie uit zou zien. We besloten het alvast in te richten zodat we het in één keer konden overhandigen aan Jesper. Want als alles nog in een kartonnen doos verpakt zat en de vis in een plastic zak, hadden we natuurlijk nooit indruk gemaakt.

Het bleek lastiger dan gedacht om het aquarium naar onze wens te krijgen. Vooral de sfinx vormde een probleem. Hoewel het eigenlijk de enige functie is die een aquariumsfinx moet hebben, lukte het niet om het fabeldier naar de bodem te laten zinken. We hebben van alles geprobeerd: de sfinx verzwaren door er een stukje lood onder te plakken, hem klem leggen met steentjes, maar niets hielp. Keer op keer dreef hij weer naar de oppervlakte. Uiteindelijk heeft dubbelzijdig tapijttape uitkomst geboden.

Nadat we het aquarium ook gevuld hadden met water (65 cent per kubieke meter bij het gemeentelijke waterbedrijf), lieten we de goudvis los in zijn vijfsterren-residence. Hij was zeer verguld en begon enthousiast te kwispelen. We hadden inmiddels veel bekijks getrokken met ons aquarium; de gemeenschappelijke keuken van het studentenhuis waar dit alles plaatsvond stond vol belangstellenden. Eén van de sceptici onder hen wees ons op het volgende: 'Hoe ga je dat volle aquarium in hemelsnaam bij Jesper krijgen? Hij woont aan de andere kant van de stad.' Ik vond dit getuigen van een totaal gebrek aan fantasie. Gewoon, op de fiets. We deden het volle aquarium in een boodschappentas die op mijn stuur stond, met een oude lap onderin om de glazen bak te beschermen tegen schokken en stoten. Ik fietste soepel weg, niet zonder een gevoel van triomf.

De flat waarin Jesper woonde was al in zicht, toen ik moest uitwijken voor een auto en de stoep op knalde met mijn fiets. U raadt het al, een subtiel barstend geluid was het gevolg. Toen ik in de boodschappentas keek, bleek het aquarium al voor de helft leeggelopen. In paniek probeerde ik de vis te redden en er volgde een waterballet, waarbij de vis steeds tussen de vingers van mijn scheppende handen doorglipte. De plastic sfinx aanschouwde alles met een enigmatische blik. Toen al het water in de boodschappentas was gelopen kon de vis geen kant meer op. Ik kneep hem half fijn tussen mijn vingers en probeerde hem snel in de nabijgelegen singel te gooien, die zich achter een heg bevond waar we niet overheen konden klimmen. Ik gooide niet hard genoeg. Machteloos keken we toe hoe de vis steeds minder levenslustig spartelde aan de oever en tenslotte stil bleef liggen met glazige ogen. Onze eigenwijsheid had een leven geëist, en ik nam me voor om in de toekomst adviezen van fantasieloze sceptici in ieder geval in overweging te nemen. Het is misschien inderdaad af te raden om een vol aquarium te vervoeren.

Tegen Jesper zeiden we maar dat we vergeten waren een cadeau te kopen. Hij had ons dit nooit vergeven.

Lees verder   Lees verder   Lees verder

Beeld: Aaron Siskind - Hand B via metmuseum.org.


Tim Fraanje (M.A.) draait aan knopjes in synthpop-duo Big Hare en organiseert een experimenteel festival dat Sneeuw en Ruis heet. Hij houdt van knutselen, mooischrijverij, zoete cocktails en dansen in misplaatste outfits.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons