nieuwsbrief
menu Asset 14

Bómbos

Cadavre Tom Hofland
Mail

In Het cadavre staren schrijvers nooit naar een leeg vel papier. Ze gebruiken de laatste zin van hun voorganger als begin voor iets nieuws. Zo spelen ze een woordspelletje dat al jaren geliefd is bij verveelde kinderen en Parijse surrealisten.
Vandaag schrijft Tom Hofland verder met de famous last words van Ferdinand Lankamp.

We vertrokken zonder zwaailichten. Twintigers die denken dat ze een hartaanval krijgen zijn vrijwel nooit echt spoedeisend. Vaak is het paniek, stress of hyperventilatie. Desondanks reed Jonas –veertig, graatmager en bloedchagrijnig- snel. Hij slingerde door bochten en raasde door diepe plassen. Het had de hele week geregend en de straten glommen in het licht van de lantarens.
Jonas graaide naar het dashboardkastje, dat ik voor hem opende.
‘Wat wil je?’
‘Drinken.’
Ik stak mijn hand in het kastje en haalde er een met condens beslagen blikje uit. Het was knalgeel. In het midden van het blik was een grote zwarte hommel afgebeeld. Daaronder stond in witte sierlijke letters: ‘Bómbos’.
‘Is het te pruimen?’ vroeg ik. Hij pakte het blikje van me aan, opende het met één hand en nam grote, gulzige slokken. Het laatste restje zoog hij uit de rand.
Mijn oog viel op een wit plastic zakje voor mijn voeten: nog meer blikjes.
Nieuwsgierig geworden viste ik er één uit en uit gewoonte keek ik naar de ingrediëntenlijst: Bruisend water, E621, Psithyrus.
‘Wat is Psith..psithyrus in godsnaam?’ vroeg ik. Jonas bromde.
Ik keek naar het blikje in mijn handen en las de slogan. ‘Haal de natuur uit jezelf!’
Ik haalde mijn schouders op en nam een slok. Goddelijk! Ik dronk het in luttele seconden leeg en kneep het blik fijn in mijn hand.

We liepen in alle rust het trappenhuis door op zoek naar de woning. Toen de vrouw de deur -na herhaaldelijk bellen en kloppen- niet opende begonnen wij ons toch ietwat zorgen te maken. Had ze écht een hartaanval gehad? Hadden wij haar telefoontje niet serieus genoeg genomen? Ik besloot de deur te forceren.
In de hal was het donker. Het enige licht kwam uit de woonkamer waar een klein IKEA-lampje brandde.
Ze lag op het tapijt: een jaar of 24, haar haren in een knot, slechts gekleed in een badjas. Ze was lijkbleek. Zwarte kringen onder haar ogen.
Jonas vloekte. Hij knielde bij haar neer en legde zijn ene hand op haar voorhoofd en de andere op haar kin om haar mond te openen. Ze stonk. Hij boog naar voren en bracht zijn oor tot vlak boven haar mond. ‘Niets’ zei hij en keek me met angstige ogen aan.
Ik verstijfde. Mijn maag trok zich samen. Vlak onder Jonas oor, uit de mond van het meisje, kwamen kleine zwarte pootjes gekropen. Ze wurmden zich tussen de lippen door tot een lijfje langzaam zichtbaar werd. De hommel –nog nat– wandelde even over haar kin en vloog daarna omhoog, de kamer in.
Na een korte vlucht landde hij op de koffietafel naast een ingedeukt blikje. In het vale licht van de lamp las ik: ‘Bómbos. Haal de natuur uit jezelf!’

Over twee weken borduurt Luuk Imhann verder op Toms laatste zin.

Lees verder Lees verder Lees verder

Tom Hofland (1990) was in het verleden ijscoman, apentrainer en verkoper van herenmode in een inmiddels failliet warenhuis. Nu is hij schrijver en programmamaker.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons