nieuwsbrief
menu Asset 14

De dagboeken van Doeschka Meijsing

Literair Ron Vaessen
Mail

Het leven draait om het vinden van de juiste weg. Dat lukt waarschijnlijk nooit, dus is het vooral een kwestie van overleven in een duizelingwekkende draaikolk van twijfel, angst, hoop, euforie, et cetera.

Ik kan me er behoorlijk in verliezen. Vorige maand vond ik troost, in de dagboeken van de in 2012 overleden schrijfster Doeschka Meijsing. Lees mee.

8 maart 1979: “Het is alsof (…) alles ver en bedreigend is, alsof mijn lichaam een grote veer is die vanwege de tegendruk niet kan ontspannen (…). Het enige wat de spanning doet afnemen is wat drinken. En daarna komt het schuldgevoel daarover. De perfecte cirkel. Maar niet drinken is ondraaglijk, want het betekent de dag doorbrengen als een te hard opgepompte fietsband over een kasseienweg.”

Oh, zo treffend. Tijdens het lezen zag ik de onhoudbaarheid van haar strategie in, een week later bleek ze me overtuigd te hebben naar de fles te grijpen na een jaar van onthouding.

Ze heeft gelijk, het leven is te hard opgepompt stuiteren over een kasseienweg. Het moet verdoofd worden, is het niet met alcohol dan wel met illusies, chocolade of seks. Maar je kunt vluchten wat je wilt, ontkomen doe je nooit aan de altijd sluimerende drang naar perfectie, verlossing, het moment dat alles goed is:

14 oktober 1970: “(…) niets kan ooit nog dat verlangen goed maken wat er is. Mijn tentakel naar het onbereikbare.”

4 juni 1971: “Het volledige evenwicht is niet te bereiken. Er hoeft maar heel weinig te gebeuren om me weer in duizend stukjes te laten vallen.”

25 oktober 1979: “Sinds mijn tweeëndertigste weet ik definitief dat er niets leuks is in dit leven en dat ik nooit meer van de eenzaamheid afkom.”

Die tentakel, dat volledige evenwicht, die val in duizend stukjes. Dat is mijn leven. Maar op mijn achtentwintigste, aan het begin van mijn volwassenheid, denk ik nog dat er iets leuks is, dat ik ooit van mijn kwellingen afkom.

Of is het hopeloos? Ben ik hopeloos? Ik wil zoveel. Verhalen schrijven, bijvoorbeeld. Maar ik stel uit, lig lamlendig op bed en bank, veeg overal en continu tijd weg op mijn telefoonscherm. Meijsing was op haar veertiende al intellectueler en wijzer dan ik nu ben. Ze zou uiteindelijk schrijven voor tijdschriften als Vrij Nederland en De Revisor, leverde talloze romans af, las en reisde. Zij moet ver boven mij gestaan hebben. In de dagboeken hoopte ik haar geheim te vinden. Ik wil ook zo'n supermens worden.

Maar dan lees ik over dagen als 21 april 1975: “Op de een of andere manier kan ik de mij toegemeten tijd niet juist in elkaar zetten. Ik lummel, maak het hele huis schoon en loop steeds weg van de schrijftafel.” En 20 juli 1979: “Het verlangen is er, maar in werkelijkheid zijn we klein en bang.”

Het is hopeloos. Ik ben hopeloos. En ik ben in goed gezelschap. Ook grote schrijvers hebben net als kleine zielen veel te grote angsten. Meijsings metaforen zijn in deze verwarrende tijden precies wat ik nodig heb. Verzachtend menselijk.


Ron Vaessen (1987) is wetenschapsjournalist en zint op een debuutnovelle.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons