nieuwsbrief
menu Asset 14

Van het ‘westelijk front’ geen nieuws

Actueel Dolf de Weijer
Mail

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Dolf de Weijer probeerde te duiden wat Nederland bijdraagt aan de oorlog in Syrië, maar kwam vooral tegenstrijdige berichten tegen.

Bij een recentelijk bezoek van Kamerleden aan de anti-IS-coalitie, kwam naar buiten dat de Nederlandse F-16’s nauwelijks worden ingezet boven Syrië. De vliegtuigen hebben geen satellietcommunicatie en kunnen zonder grondtroepen niet goed bombarderen. De verraste Kamerleden –  voorgaand ‘detail’ kwam kennelijk niet eerder ter sprake – vragen minister Hennis van Defensie nu om uitleg. In januari gaf zij immers nog hoog op over de Nederlandse precisiebombardementen: “daarom zijn we door onze coalitiegenoten gevraagd ook in Syrië mee te doen.” Na het ontstane beeld van stofvangende F-16’s, bezocht onze koning de troepen en communiceerde Defensie dat Nederlandse piloten tientallen IS-strijders hebben gedood. Ondanks dit damage control-persbombardement blijft het onduidelijk wat ons leger precies doet in Syrië. Defensie spreekt in haar communicatie namelijk altijd over Irak en/of het oosten van Syrië.

In Nederland lijkt er sowieso meer debat te zijn over oorlogsdeelname, dan over het werkelijke missieverloop. Niet zelden gaan die vooraf-discussies met naïviteit en hypocrisie gepaard. Task Force Uruzgan (2006-2010) was geen vechtmissie, maar wederopbouw, en de getrainde Afghaanse agenten bij de politiemissie in Kunduz (2011-2013) moesten beloven niet op de Taliban te jagen. Een recenter voorbeeld is de ophef over Rutte’s uitspraak dat hij Nederlandse jihadgangers liever ziet omkomen dan terugkomen. Partijleiders, die voor het bombarderen van IS waren, bekritiseerden Rutte. Samsom “gunde geen moeder dat haar kind sterft in een zinloze oorlog” en Buma vond dat “een politicus echt nooit kan uitspreken dat het maar beter is als iemand doodgaat.” Nederland beschikt dan over kleine diameterbommen, ze zijn toch echt bedoeld om mee te doden.6141682210_09182b4bc1_bDit zijn de morele vraagstukken, maar wat zijn de feiten? Want in weerwil van het bericht over gedode IS-strijders, hult Defensie zich meestal in stilzwijgen. Onderzoeksorganisatie Airwars vergelijkt Nederland hiermee zelfs met Bahrein, dat alles geheim houdt. De Verenigde Staten bijvoorbeeld, zijn een stuk opener over hun gegooide bommen. Het Ministerie van Defensie deelt nauwelijks informatie omdat dat de vijand wijzer zou maken en aan zou zetten tot radicalisering. Maar juist door niet te zeggen waarom of wie er gebombardeerd wordt, krijgt IS alle ruimte voor propaganda over het Westen als de agressor die zomaar islamitische landen aanvalt. Dat zulke ideeën aanslaan, bleek uit het geen4meivoormij-pamflet van de 22-jarige Christa Noëlle. Ze schrijft: “Hoe kunnen wij het ermee eens zijn dat dit vreselijke verleden nooit meer mag gebeuren terwijl wij ondertussen bommen op Syrië gooien?” Alsof Nederland zonder aanleiding bommen gooit en erop uit is om Syrische burgers te doden in plaats van IS te bestrijden - een terreurgroep die moordt zoals de Einsatzgruppen in de Tweede Wereldoorlog.

Uiteraard kan bij een oorlog niet altijd in detail worden getreden, maar het zou een democratische plicht moeten zijn om burgers zo volledig mogelijk erover te informeren. Zeker over de strijd in Irak en Syrië, waarbij het Westen vaak afhankelijk is van allerlei strijdgroepen op de grond  – Koerdische strijders, Syrische opstandelingen, etc. – met elk hun eigen belang. Wie zegt dat een Nederlandse F-16 niet door verkeerde grondinlichtingen een bom gooit op een ziekenhuis of vluchtelingenkamp? Hoe wordt dat voorkomen? Meer transparantie over getroffen doelen kan zo zorgen voor het beperken van burgerslachtoffers.

Het is aan de politiek en defensie om rekenschap te geven over oorlogsmissies. Niet alleen hypothetisch vooraf, of jaren later bij de zoveelste commissie of parlementaire enquête.

Lees verder Lees verder Lees verder

Beeld: Flickr


Dolf de Weijer studeerde af aan de School voor Journalistiek, is copywriter en schrijft onafhankelijk buiten de baas zijn tijd.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons