nieuwsbrief
menu Asset 14

De ronde

Column Koen Alfons
Mail

Kluisbergen schijnt een kunstenaarsdorp te zijn, maar vandaag neemt de kunst een vrije dag. De Ronde van Vlaanderen komt voorbij. Vanaf het ochtendgloren verzamelt het volk zich langs de route. Er wordt bier uit plastic bekers gedronken. Dat zal de hele dag zo blijven.

We overnachten in een verbouwde boerderij. Toen we gisteren arriveerden, vroeg de gastvrouw waar onze fietsen waren. 'Thuis,' zei mijn broer gelaten. 'We komen alleen maar kijken.' Mijn broer is een fanatieke fietser. Hij kent het parcours van de Ronde uit zijn hoofd. Hij herkent renners aan hun beenritme. Mijn broer droomt van de toertocht, het leger enthousiastelingen dat een dag voor de profs zijn eigen Ronde rijdt. Maar ons gezelschap liet hem in de steek. S. heeft last van zijn achillespees. R. zegt dat hij te weinig heeft kunnen trainen. Zelf ga ik nooit op een racefiets zitten. Ik ben bang voor een derde bal.

Nadat we ons hadden geïnstalleerd, werd er gegeten in een restaurant verderop. Een man aan de tafel naast ons bestudeerde ons nauwkeurig. Zijn tafelgenoot concentreerde zich op een warme chocolademelk. De man zei: 'Wij hadden al gehoord dat er Amsterdammers naar hier zouden komen.' R. keek op van de wijnkaart. Een kans om met de lokale bevolking in gesprek te gaan, laat hij zich nooit ontnemen. Hij zei: 'Awel mannekes, wij komen voor de Ronde, mondieu. En om pintekes te drinken!'

Sagan

Foto: Freshwater2006

De buurman was sportief, hij negeerde het imitatie-Vlaams. Hij vroeg voor wie we zouden juichen. Mijn broer noemde Terpstra, Neerlands hoop in bange dagen. Maar eerlijk is eerlijk: Sagan zal te sterk zijn. Daar stemde de buurman mee in.

'Terpstra beschikt over een zekere dosis klasse. Maar Sagan is een beest. Een primaat, zo u wilt.' Hij nam een slok van zijn koffie. 'Daarbij heeft zijn lief interieurvormgeving gestudeerd. Da’s plezant hè? En ze zeggen dat hij in staat is een aria van Puccini te zingen.'

Die informatie sloegen we op. Toen onze maaltijden arriveerden, zei R. tegen de serveerster: 'Dat ziet er magnifiek uit, madammeke.' De serveerster perste een glimlach over haar lippen. S. zei: 'Als jij nog een keer een Vlaams accent opzet, tik ik je op je neus.' R. stak zijn handen in de lucht en knikte schuldbewust. 'Sorry mannen. Ik kan er niks aan doen.' Mijn broer prikte in zijn steak en vroeg: 'Je kunt er niks aan doen? Is het een ziekte? Tourette’s of zo?'

Twaalf uur later volgen we de koers via een groot scherm op de binnenplaats van de boerderij. We zijn de enige Nederlanders tussen honderdvijftig Belgen. De boerderij ligt aan de voet van de Oude Kwaremont – een helling waar ik al moe van word als ik ernaar kijk. De helden zullen hier drie maal aan ons voorbij trekken. Volgens de VRT-commentator is de Kwaremont “een echte smeerlap.” Daar zullen vandaag reputaties sneuvelen.

Wanneer we de helikopter en de reclamekaravaan horen naderen, stuift de menigte als één man naar de weg. Volwassen mannen kijken reikhalzend in de verte. Het doet denken aan de intocht van Sinterklaas. Wanneer het peloton voorbij dendert, heffen we ons Niki Terpstra lied aan. Het lied mag geen naam hebben. We zingen: 'Ni-hi-ki Te-herp-stra, Ni-hi-ki Te-herp-stra.' We hopen dat hij ons hoort. Hij zal het nodig hebben.

Aan de overkant van de weg staat een fotograaf. Haar camera heeft een telelens ter grootte van mijn onderarm. S vraagt: 'Als je nou een heel klein piemeltje hebt, hè? Dan durf je toch niet met haar te gaan praten?' Ik kan daar niets tegenin brengen. Wanneer de laatste renners zijn voorbij gevlogen, lopen we terug naar onze stoelen voor het scherm. Er wacht koud bier. De zon breekt door. Ik heb slechtere dagen gekend.

Tijdens de laatste beklimming van de Kwaremont rijdt het Beest Sagan weg van zijn concurrenten. Beter gezegd: hij rijdt ze aan gort. Terpstra moet lossen. Hij ziet eruit alsof hem ieder ogenblik de laatste sacramenten kunnen worden toegediend. 'Het liedje heeft niets geholpen,' zeg ik. Mijn broer is teleurgesteld. Hij mompelt: 'Niki voelt de trappers niet.' Ik strek mijn benen en lurk wat aan mijn elektrische sigaret. Toen ik de gastvrouw vroeg of ik hier eventueel navulling zou kunnen kopen, zei ze dat ik daarvoor naar Oudenaarde zou moeten reizen. 'Daar is pas de dichtstbijzijnde dampwinkel.'

We zien hoe Sagan solo de laatste twintig kilometers verslindt. Wanneer hij over de streep komt, trekt hij aan zijn stuur en maakt een wheelie. Zijn gezicht verraadt macht en moeiteloosheid. Met deze winnaar kan iedereen leven. Iemand zegt dat hij ook nog gewoon een fijne jongen is. Het Beest Sagan is een fijne jongen, en in staat een aria van Puccini te zingen.

Wat wil een mens nog meer.

Lees verder Lees verder Lees verder

Koen Alfons is sinds 2013 redacteur van Hard//hoofd. Hij schrijft columns en korte verhalen.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons