nieuwsbrief
menu Asset 14

Van voor naar tegen, van links naar blanco

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Gevangen tussen de Scylla van het grootkapitaal en de Charybdis van extreem-rechts, is Mirko even de weg kwijt. Hij besluit uiteindelijk voor een uitgesproken blanco-stem.

Mail

Morgen kunnen we dus weer naar de stembus. Eigenlijk is er al te veel over gezegd, maar de berichtgeving is vooralsnog zo simplistisch geweest, zo vol van ondertussen betekenisloze catchphrases als ‘verlichte Westerse waarden’, ‘het gevaar van Poetin’ en ‘corrupte Oekraïners’, dat ik me er toch nog wel aan wil wagen. Laat ik het helder stellen: ik ben heel erg tegen dit verdrag. Tegen de geest, tegen iedere letter.

Het is allereerst onderdeel van een onguur geopolitiek conflict tussen twee grootmachten met als inzet de Oekraïnse markt en grondstoffen. Laten we niet naïef zijn en denken dat het beschaafde Europa Oekraïne komt redden van de Russische tirannie. Niets ten goede van Poetins absoluut onfrisse Rusland, maar de in 2014 afgezette president Janoekovytsj was democratisch verkozen en Europa heeft zonder twijfel een rol gespeeld in zijn gewelddadige aftreden vanaf het moment dat hij eind 2013 onder druk van Poetin terugkrabbelde uit de onderhandelingen over een vergelijkbaar vrijhandelsverdrag en toetreding tot anti-Rusland organisatie NAVO. Rusland noemde dit een onrechtmatige staatsgreep en greep vervolgens zelf in. Iets dat Europa, na eerder gesteggel over Kosovo en Georgië, heeft moeten zien aankomen. Europa’s inmenging over de grens heeft vaak niet al te veel met verheven idealen te maken. Geopolitiek is pragmatiek en opportunisme, het is eigenbelang, meer niet. Soms steunen ze een dictator (Saudi-Arabië, Egypte), soms niet (Noord-Korea) en soms eerst wel maar later niet meer (Syrië, Libië, Irak). Soms steunen we de democratie (Tunesië, Turkije), soms niet (Honduras, Iran). In Oekraïne is dat nu niet anders, los van alle moralistische rookgordijnen komt het er simpelweg op neer dat de huidige machthebbers in Oekraïne de EU beter bevallen dan de vorige.

Maar goed, niet elk verdrag hoeft een moreel kompas te varen, misschien zitten er onbedoeld voordelige aspecten aan dit verdrag, op z’n minst voor Oekraïne zelf dan. Ook daar zie ik veel bezwaren. Dit verdrag zal juist heel nadelig zijn voor de Oekraïense economie, die op geen enkele manier zal kunnen concurreren op de West-Europese markt en als gevolg op grote schaal maak-industrie, midden- en kleinbedrijf en dus banen en intellectueel kapitaal zal kwijtraken. Waar het verdrag wel in voorziet is: vrije kapitaalstromen voor de noordelijke banken, grondstoffen voor de grote industrie en goedkope arbeid voor de Europese werkgevers. Dit verdrag komt, net als de meeste EU plannen de laatste tijd, voornamelijk het grootbedrijf en de banken ten goede. Zie TTIP, zie de privacywetgeving, zie het Griekse wurggreepdrama dat als voorbeeld moest dienen voor de andere Zuid-Europese lidstaten. Voor een inclusief en sociaal Europa (natuurlijk, met Oekraïne daarbij), moeten we absoluut weg van Rusland, maar ook weg van deze EU en dit verdrag.

Goed, een nee dus. Maar toen kwam die Thierry B. met z’n bakkes weer op de televisie en was al het bovenstaande vergeten. Het is uitgesloten dat ik mijn stem geef aan dit conservatieve verbond from hell, deze bekrompen as van het kwaad, die de sociale onzekerheid en economische uitbuiting van de burger aangrijpt om een nationalistische agenda uit te rollen die al het kwaad in de wereld toeschrijft aan de islam, ‘corrupte Oost-Europeanen’ en moderne kunst(?). In deze tijden van oprukkend xenofoob rechts is het cruciaal hen op geen enkele manier een steun in de rug te geven. Het is immers zeker dat een eventueel “nee” hoe dan ook uitgelegd zal worden als hun overwinning, hoe hard ik ook roep dat ik hele andere argumenten heb.

Wat dan overblijft is eigenlijk een touwtrekwedstrijd, wat staat me meer tegen: ‘internationaal grootkapitaal’ of ‘de homegrown conservatief’? Business-rechts tegen redneck-rechts, ‘It’s like being shot or poisoned', zei een Amerikaans senator over een bij nader inzien niet eens zo ongerelateerd thema (ik noemde dat hier eerder ‘leip rechts’).

ECAB6KFvSATWr6YPe4duRiQqQtAKWQuq

Niet stemmen dan maar? Mogelijk, maar ik merk juist dat het me wel aan het hart gaat, dat ik me hier heel druk over maak. Bovendien, in een ideale wereld zou de technocratische achterkamertjespolitiek juist overboord moeten ten behoeve van meer directe democratie. Beetje lame als ik bij dit eerste referendum, met alle gebreken van dien weliswaar, thuis zou blijven. Blanco stemmen dan? Volgens liberale vrienden (ik heb een groot hart) zou ik daarmee de opkomstdrempel helpen halen. Maar zou dat zo erg zijn? Als die namelijk niet gehaald zou worden, zou dat door de establishment worden uitgelegd als politieke desintresse en een verdere aanmoediging van technocratisch beleid. Ik wil verdomme juist wel gehoord worden! Stel je bij wijze van gedachtenexperiment eens voor dat 50% van de stemmen blanco zou zijn, wat voor signaal zou dat afgeven?

Idealiter zou er een sterke progressieve campagne zijn geweest waar ik me met gerust hart achter had kunnen scharen, zoals het geval is met de anti-TTIP campagne. We kunnen ons de luxe niet permitteren het politieke initiatief over te laten aan rechts, in welke tint dan ook. Bovendien, de uitslag van het referendum is ‘raadgevend’, Haags voor ‘niet bindend’ of ‘we doen er toch niets mee’. In de woorden van Ewald Engelen:het is een loepzuivere populariteitspoll’ Nou, laat mij dan zo duidelijk mogelijk een middelvinger proberen op te steken naar beide kanten: dit gaat mij heel erg aan, maar geen van beide posities vertegenwoordigt mij. Weg met de geopolitieke tweespalt tussen twee machtsblokken over de rug van de Oekraïners, weg met het EU-project van vrijhandel en de economie van de 1%, en weg met het rechts-populisme dat onterecht claimt oorzaak en oplossing te kennen. None of the above, please.

Foto via Het Kremlin (echt waar)

Mirko van Pampus leidt een pendelend bestaan tussen Amsterdam en Londen, waarbij hij in de wereldstad het geld uitgeeft dat hij in het werelddorp verdiend heeft.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Essay: ‘Dank voor jullie inzet!'

‘Dank voor jullie inzet!'

Mensen willen het liefst werk doen dat in een positieve zin bijdraagt aan het leven van anderen. Maar is dit wel een haalbaar ideaal?

 1

Kerstbezoek voor Gavin Marley

Gavin en Susan lopen elkaar jaren na hun middelbareschooltijd weer tegen het lijf. Gavin, die inmiddels steenrijk is, nodigt de dakloze Susan bij hem thuis uit.

Gedachtes over het imposter​syndroom

Gedachtes over het imposter​syndroom

Het jaar is bijna voorbij en daarom zet Hard//hoofd de beste stukken van 2018 nog één keer in de schijnwerpers.   Slimme, competente mensen die ervan overtuigd zijn dat ze hun succes niet verdienen. Het komt zo vaak voor dat er een term voor bestaat: het impostersyndroom. In het kader van de Fakeweek een persoonlijke […]

Tip: Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

In deze laatste tip van 2018 geeft Emma Stomp op de valreep een onmisbaar advies voor de feestdagen.

Mentale maandag: kerst 1

All I Want for Christmas

Mentale gezondheid is belangrijk, maar we praten er weinig over. Daarom gidst Nastia Cistakova je in deze tweewekelijkse beeldcolumn langs de taboes, onhandige vragen en ongemakkelijke antwoorden over psychische problemen. Nastia weet hoe het voelt als het er in dat prachtige hoofd van je soms net wat anders aan toegaat dan ‘normaal’, en ze illustreert herkenbare […]

Willen wonen in een kerstetalage

Willen wonen in een kerstetalage

Ieder jaar met kerst willen we heel veel spullen kopen. Het zijn rekwisieten voor wanneer we ons even de protagonist in een kerstverhaal willen wanen. Maar doen we dit eigenlijk niet het hele jaar?

Alles vijf sterren: Amstelveen, een kroeg en klassieke muziek 1

Stoofvlees, heiligen en de liefde

Deze week spraken drie hard//hoofd-redactieleden hun kersttip voor je in. Van stoofvlees, via Nick Cave, naar oude liefde.

De komma in mijn komedie

De komma in mijn komedie

'Roken is niks anders dan spelen met de dood', iedereen weet dat het een slecht idee is, maar toch beginnen mensen eraan. Koen Schouwenburg schrijft over de absurditeit van een verslaving en hoe daarmee om te gaan.

Hard//talk: Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Sociaal ondernemen is de beste keuzes maken in een imperfecte wereld. Stop daarom met elkaar afvallen, vorm samen een front, en focus op de positive impact van duurzame innovatie, betoogt Dylan Meert. Het wordt tijd dat duurzame, eerlijke en sociale initiatieven ophouden met elkaars […]

Column: Skaten is overleven

Olympisch gezien

Iduna Paalman wil nét naar bed gaan als haar broertje belt. Met gewéldig nieuws.

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5