nieuwsbrief
menu Asset 14

Achterop bij een vluchteling

Hij vindt het fijn in Nijmegen, zegt hij, hij kent hier al best veel mensen. Deze week zijn er halsoverkop tweehonderd mensen verplaatst naar een kamp in Groningen, maar die operatie werd stopgezet omdat de bussen vastliepen in de modder bij hun nieuwe verblijf. Hij is er nog. ‘I opened the camp and I am going to be the one to close it, I am afraid.’

Mail

Hij is meestal vrolijk, maar vandaag ziet hij er vermoeid uit. De procedures voor verblijfsvergunningen zijn gestart en hij, zijn vrouw en drie kinderen mogen de komende vijf jaar blijven. Dat verandert alleen weinig aan hun huidige situatie; vooralsnog zitten ze gewoon nog in Heumensoord, samen met bijna drieduizend anderen. Dit is duidelijk een teleurstelling, het grote flatgebouw vlakbij in Heumen lonkt. ‘You can see the street from a house, and other people,’ zegt hij.

Ik ga af en toe op bezoek en zit ook vandaag weer aan een bekertje oploskoffie in de recreatiezaal van het kamp. Overal lopen mensen, vooral mannen en jongens, wiens hoofdactiviteiten zich voornamelijk afspelen op schermen. Twee bewakers volgen met hun handen in hun zakken een spelletje tafelvoetbal. Op televisie speelt FC Barcelona en een overenthousiaste Arabische verslaggever schreeuwt zo hard dat ik mijn linkeroor dichtdruk om mijn nieuwe vriend te verstaan. Klagen doet hij nooit, zegt hij. ‘I am here for the kids, and they go to school. So no complaining to COA.’ Hij is grappig, vraagt mij heel vaak waarom ik nog niet getrouwd ben, tik tak, en of ik dan niet kinderen kan maken met een vriend van me. Ik grijns en schud mijn hoofd, nee, maar ik beloof hem er snel werk van te maken.

Onze conversaties lopen vaak langs dezelfde lijnen. Hoe is het met de kinderen, ben je nog ziek, hoe is het op het kamp, wanneer komen jullie weer eten. Hoewel ik het leuk vind om hem en zijn gezin te bezoeken en voor mij de gesprekken niet per se anders hoeven, ontstaat er na verloop van tijd een ongelijkheid. Die benadrukt hij altijd olijk als ik wegga: ‘Come visit again, you know where I am!’ Inderdaad, ik weet waar hij is, ik weet wat hij doet en vooral wat hij allemaal niet kan doen. Er is weinig te bespreken over zijn dagelijks leven van dit moment en daarom gaat het automatisch vaak over mij. Daar buiten begint de echte wereld en ik fiets daar steeds weer heen. ‘I wait. Waiting, waiting.

Ik zeg dat ik weet dat ik van hem niet weg hoef. Het is nogal triviaal, maar ik heb een bijeenkomst van mijn boekenclub. Ja club. Lang verhaal. Sorry. Hij loopt mee naar de uitgang, dan kan hij gelijk zijn zoontje ophalen, die met een van de vrijwilligers mee is gaan karten. Als we bij het hek aankomen, zegt hij dat hij wel achter op mijn fiets kan zitten, het pad naar de weg is immers nog ruim een kilometer. Zijn eigen fiets kan hij namelijk niet gebruiken, want hij is zijn sleutel kwijt. Als hij mijn gezicht ziet, zegt hij dat hij natuurlijk ook kan fietsen. Voor ik het weet, zit ik achterop op mijn eigen fiets en slalomt hij tussen de groepjes mensen door die onderweg terug zijn naar het kamp. We worden verwonderd nagestaard en hij klaagt over hoe zwaar mijn fiets trapt. ‘If you cannot sleep, you should ride around on this bike for a while, it makes you tired.

Het is het meest lichtvoetige en vriendschappelijke moment van de dag, zo normaal dat het opvalt. Hij plaagt me met het feit dat zijn fiets veel beter is dan die van mij. We praten over hoe fijn het fietsweer is. Bij de weg aangekomen wijst hij zijn eigen fiets aan en zegt dat hij nog wel iemand kent op het kamp die een schaar heeft om het slot door te knippen. Pas als ik bijna thuis ben, bedenk ik me dat zo’n schaar in een vluchtelingenkamp best ongewoon is.

Beeld: Fritz Henle

Jozien Wijkhuijs ('89) is in willekeurige volgorde: geen liefhebber van kaas, freelance journalist, Zeeuws, inwoner van Nijmegen, schrijver en permanent in de war.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft. Lees meer

Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999. Lees meer

Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid. Lees meer

De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij. Lees meer

Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij. Lees meer

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal. Lees meer

Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij. Lees meer

Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.' Lees meer

Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som. Lees meer

Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt. Lees meer

Essay: ‘Dank voor jullie inzet!'

‘Dank voor jullie inzet!'

Mensen willen het liefst werk doen dat in een positieve zin bijdraagt aan het leven van anderen. Maar is dit wel een haalbaar ideaal? Lees meer

 1

Kerstbezoek voor Gavin Marley

Gavin en Susan lopen elkaar jaren na hun middelbareschooltijd weer tegen het lijf. Gavin, die inmiddels steenrijk is, nodigt de dakloze Susan bij hem thuis uit. Lees meer

Gedachtes over het imposter​syndroom

Gedachtes over het imposter​syndroom

Het jaar is bijna voorbij en daarom zet Hard//hoofd de beste stukken van 2018 nog één keer in de schijnwerpers.   Slimme, competente mensen die ervan overtuigd zijn dat ze hun succes niet verdienen. Het komt zo vaak voor dat er een term voor bestaat: het impostersyndroom. In het kader van de Fakeweek een persoonlijke... Lees meer

Tip: Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

In deze laatste tip van 2018 geeft Emma Stomp op de valreep een onmisbaar advies voor de feestdagen. Lees meer

Mentale maandag: kerst 1

All I Want for Christmas

Mentale gezondheid is belangrijk, maar we praten er weinig over. Daarom gidst Nastia Cistakova je in deze tweewekelijkse beeldcolumn langs de taboes, onhandige vragen en ongemakkelijke antwoorden over psychische problemen. Nastia weet hoe het voelt als het er in dat prachtige hoofd van je soms net wat anders aan toegaat dan ‘normaal’, en ze illustreert herkenbare... Lees meer

Willen wonen in een kerstetalage

Willen wonen in een kerstetalage

Ieder jaar met kerst willen we heel veel spullen kopen. Het zijn rekwisieten voor wanneer we ons even de protagonist in een kerstverhaal willen wanen. Maar doen we dit eigenlijk niet het hele jaar? Lees meer

Alles vijf sterren: Amstelveen, een kroeg en klassieke muziek 1

Stoofvlees, heiligen en de liefde

Deze week spraken drie hard//hoofd-redactieleden hun kersttip voor je in. Van stoofvlees, via Nick Cave, naar oude liefde. Lees meer

De komma in mijn komedie

De komma in mijn komedie

'Roken is niks anders dan spelen met de dood', iedereen weet dat het een slecht idee is, maar toch beginnen mensen eraan. Koen Schouwenburg schrijft over de absurditeit van een verslaving en hoe daarmee om te gaan. Lees meer

Hard//talk: Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Sociaal ondernemen is de beste keuzes maken in een imperfecte wereld. Stop daarom met elkaar afvallen, vorm samen een front, en focus op de positive impact van duurzame innovatie, betoogt Dylan Meert. Het wordt tijd dat duurzame, eerlijke en sociale initiatieven ophouden met elkaars... Lees meer

Column: Skaten is overleven

Olympisch gezien

Iduna Paalman wil nét naar bed gaan als haar broertje belt. Met gewéldig nieuws. Lees meer

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5