nieuwsbrief
menu Asset 14

Het misverstand

Cadavre David van den Bosch
Mail

In Het cadavre staren schrijvers nooit naar een leeg vel papier. Ze gebruiken de laatste zin van hun voorganger als begin voor iets nieuws. Zo spelen ze een woordspelletje dat al jaren geliefd is bij verveelde kinderen en Parijse surrealisten.
Vandaag schrijft David van den Bosch verder.

Soms plaats ik hem in een winkelstraat, dan hang ik een vrouw aan zijn arm. Zet hem een hoed op. Een hoed en een vrouw staan gedistingeerd.

Ik neem afstand voordat ik hem aankleed.

Een zwarte boxershort, puur en simpel; geen hemd, ondanks de kou. Grijze sokken, want zwarte zijn zo vreselijk niet wit. Een T-shirt, om de kosten te drukken. De kleur zal paars zijn of oranje of roze. Geen paniek, van het T-shirt zal niks te zien zijn.
Een warme trui, tegen de kou. Geen overhemd of jasje. De trui staat niet gedistingeerd, maar geen paniek: van de trui zal niks te zien zijn.
Een pantalon, een zwarte, naadloos aansluitend op even zwarte schoenen, met van die punten. Die staan bijzonder gedistingeerd.
Dan de jas. De lange grijze jas. Op maat gemaakt, het mag wat kosten. Maar geen paniek, voor de jas is jarenlang gespaard.
De jas gaat dicht. Hij bedekt de trui en het grootste gedeelte van de pantalon. De jas staat erg gedistingeerd.

leonard_cohen_dress_up_paperdoll_by_evahasfun-d4lkrdj

Beeld: Deviantart

Ik neem afstand voordat ik afscheid neem.

Hij zet zich in beweging. De vrouw aan zijn arm volgt als vanzelfsprekend. Er is nog maar weinig bewogen voordat hij aanspraak heeft.

Twee heren bewegen zijn kant op. Ze dragen velerlei kledingstukken waarvan weinig tot niks is te zien, doordat ze lange, gesloten jassen dragen. Behalve de jassen zijn alleen hun pantalons, schoenen en hoeden zichtbaar. Ze ogen gedistingeerd.
De heren benaderen hem. Hij stopt. Als vanzelfsprekend stopt de vrouw aan zijn arm ook.
Eén van de heren spreekt hem aan. Hij kijkt de heer aan en tikt tegen zijn hoed. De heren tikken tegen hun hoeden. De vrouw glimlacht naar de heren. De heren glimlachen terug.
Eén van de heren doet hem een voorstel. Het voorstel is overweldigend, maar geen paniek: van enige nervositeit zal niks te zien zijn.

Hij reageert niet meteen, maar kijkt naar de vrouw aan zijn arm. De vrouw glimlacht naar hem. Hij glimlacht terug. Dan wendt hij zijn blik naar de heren en aanvaardt het voorstel.
De heren steken beiden hun rechterhand uit. Hij schudt hun handen één voor één. Dan zegt hij iets tegen de vrouw. De vrouw laat zijn arm los. De heren steken beiden hun hand op en vertrekken in de richting vanwaar zij zijn gekomen.

Maar wat gebeurt er nu? De vrouw volgt de beide heren. Hij blijft staan. De beide heren hangen haar allebei aan één arm. Hij blijft nog altijd staan. De heren en de vrouw lopen gearmd door. Hij blijft staan. Hij steekt zijn hand op en glimlacht. De heren en de vrouw kijken niet meer om en lopen door.

Ik raak onderhevig aan een lichte paniek. Ik had niet de bedoeling de vrouw permanent aan hem over te dragen. Er was meer sprake van bruikleen. Alleen de kleren mocht hij houden. Die staan hem zo gedistingeerd.

Hoe kom ik nu op korte termijn aan een nieuwe vrouw? Er is hier sprake van een verschrikkelijk misverstand.

Over twee weken borduurt knutselaar Wisse Beets verder op David's laatste zin.


David van den Bosch

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons