nieuwsbrief
menu Asset 14

Je lichaam als tent

Artikel Joyce de Badts
Mail

Afgelopen zomer sliepen we in een minuscule tent op een enorm luchtmatras. Beide kampeerartikelen hadden we geleend, van twee verschillende mensen met verschillende kampeerverwachtingen. Het matras was zo groot dat je het niet handmatig kon opblazen, maar een ingebouwde elektrische pomp moest aansluiten. In opgeblazen toestand paste hij niet in de tent, dus moesten we hem gedeeltelijk weer aflaten, erin proppen, eronder gaan liggen om hem met de mond bij te blazen. Met hyperventilatie en claustrofobie moesten we ons er weer onderuit wurmen. Het hele proces duurde enkele uren, maar de camping was zo lelijk en overbevolkt dat we blij waren dat we iets te doen hadden.

Vanbuiten leek de tent op een obese dame in regenjas. Binnenin raakten onze knieën, als we ze optrokken, de nok van de tent.  Het kon ons niet schelen, we waren maar met één doel naar de camping gekomen: een nacht samen in de tent slapen. De rest kon ons gestolen worden. We werden haast gek van gezelligheid, probeerden te definiëren waarom een volwassen mens met een hypotheek toch regelmatig nood blijkt te hebben aan dit soort gesimuleerde primitiviteit. Is het de herinnering aan en het vooruitzicht van het wijdse, onoverzichtelijke leven buiten, dat het daarbinnen zo goed maakt?

Edward Weston - Circus Tent

Beeld: Edward Weston - Circus tent, via metmuseum.org

Sinds een paar maanden ben ik zelf een tent, precies zo eentje als ons verblijf van die nacht. Zo verbeeld ik me mijn binnenste, waar twee baby’s –onbevattelijk – aan het groeien zijn. Terwijl ze tegen elkaar liggen, duwt eentje z’n knie in de rug van de ander. Dan weer draaien ze zich om en kijken elkaar aan, met hun nog gesloten ogen. Slapende ledematen van nachtelijke omhelzingen zullen ze later nog leren kennen, wanneer ze met hun geliefde in een veel te kleine tent liggen. Voorlopig bestaat er nog geen zwaartekracht, geen dag en nacht, geen binnen en geen buiten.

Mijn lichaam is een tent. Niet alleen herbergt het twee kinderen, ook mijn gedachten, mijn bewustzijn en al mijn aandacht houden zich er schuil. Als het regent, hoor ik het wel kletteren, maar de nattigheid rolt van me af. Gruwelijk nieuws over vluchtelingen. Nog gruwelijker nieuws over schreeuwlelijke melkdrinkers die de grenzen van hun lelijke dorpen menen te moeten verdedigen. Milieurampen. Aardbevingen. Het komt niet binnen, ik zit in mijn tent. Ik hou de rits potdicht, ik kan niet anders. En als stress, veroorzaakt door werk of ander geweld van daarbuiten, toch binnen probeert te dringen, steek ik mijn hoofd naar buiten en geef over.

Ja, ik bedoel kotsen, niets poëtisch.

De tent die ik ben, verwerkt voedsel drie keer trager dan normaal, zwelt op, beweegt met mate, staat gezapig te midden van een veel te volle camping. Duitsers links, Hollanders rechts, Italianen aan de overkant. Het tentzeil is flinterdun, maar precies voldoende om mij onzichtbaar te maken.

Als iemand me nodig heeft, ik ben er even niet.


Joyce de Badts is Hard//hoofd-redactielid.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons