nieuwsbrief
menu Asset 14

Ondernemers van het 'ik'

Hard//hoofd-eindredacteur Jozien Wijkhuijs schreef samen met Koen van Vliet het boek We moeten eens koffie drinken, een bundel van twintig interviews met ondernemers en wetenschappers over hun visie op de creatieve industrie. Als voorproefje: een interview met docent en onderzoeker Ruben Jacobs.

Mail

Wie:

Ruben Jacobs (1984)

Wat:

Docent en onderzoeker

Waar:

Amsterdam/Utrecht/Rotterdam

In het artikel ‘Hoe creativiteit een talent van iedereen en een oplossing voor alles werd’ op online platform De Correspondent, verwijst journalist Lynn Berger naar het boek Iedereen een kunstenaar van socioloog Ruben Jacobs. In dit boek schrijft Jacobs onder andere over het gebrek aan aandacht voor de negatieve kanten van creativiteit. Creatieve impulsen kunnen volgens onderzoek ook leiden tot ‘onethische’ routes en het op originele manier goedpraten van slecht gedrag. Het Correspondent-artikel onderstreept die analyse: 'Maar voor de negatieve kanten van creativiteit is de vroeg-eenentwintigste eeuw liever blind. Creativiteit anno nu problematiseert niet, het lost problemen op – en bij voorkeur binnen de lijntjes.'

In zijn appartement in Amsterdam licht Ruben zijn visie toe in relatie tot de ontwikkelingen in de creatieve industrie. 'Op LinkedIn is ‘creativiteit’ een van de meest genoemde kwaliteiten. Voorheen was de creatieveling een rare snuiter die niet paste in de alledaagse cultuur, een buitenbeentje. Dat is een heel ander idee van creativiteit dan de veelvoorkomende frase "ik zie mezelf wel als een soort creatief persoon".' De woorden ‘creatieve’ en ‘industrie’ zijn volgens Ruben moeilijk samen te voegen. 'Creativiteit moet dan natuurlijk wel passen binnen het commerciële logica van een industrie. De creatieve industrie is een gedachte, een waardesysteem. Het is een idee over creativiteit dat is ontwikkeld vanuit een kapitalistisch perspectief.' Bij het schrijven van zijn boek liep Ruben zelf tegen de ongrijpbaarheid van de creatieve industrie aan. De grenzen ervan zijn volgens hem niet in steen gebeiteld. 'Er zijn verschillende modellen die je kunt raadplegen, die leggen de grens allemaal ergens anders. Vooropgesteld: het is een politieke constructie. ‘Culturele industrie’ werd ‘creatieve industrie’. Allerlei sectoren die er al waren, zijn samengevoegd in de hoop dat ze samen concurrerende kracht hebben. Steeds meer primaire arbeid gaat naar het buitenland en creativiteit is voor landen een manier om te blijven concurreren.'

Monopolie op authenticiteit

Ruben Jacobs studeerde Kunst & Economie aan de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht (HKU) en Cultuursociologie aan de Universiteit van Amsterdam. Hij is freelance publicist en docent aan de HKU. In Iedereen een kunstenaar gebruikt hij het begrip ‘authenticiteit’ om grip te krijgen op de creatieve industrie. Hij beschrijft hoe persoonlijke authenticiteit ooit het domein van de kunsten was en zich heeft ontwikkeld tot een maatschappelijk ideaal. En uiteindelijk tot een economisch goed, iets dat wordt gekocht en verkocht. 'Het idee van authenticiteit was betrokken bij de kritiek op het kapitalisme van de jaren zestig. Een deel van de babyboomgeneratie leverde zo artistieke kritiek op het systeem. Voor zelfontplooiing en vrijheid, tegen massaproductie en de drang naar consumptie. Opvallend is dat die kritiek nu is omarmd door het kapitalistische systeem, dat het zelfs als uitgangspunt heeft genomen.'

Authenticiteit is niet meer 'ken uzelf', maar 'word uzelf'

Hiermee is volgens Ruben het begrip 'authenticiteit' van betekenis veranderd. 'Tegenwoordig functioneert authenticiteit niet zozeer meer als 'ken uzelf', maar meer als 'word uzelf'. Dat past in een omgeving waarin je met anderen moet concurreren en moet ondernemen.' De nieuwe betekenis van authenticiteit past in het huidige economisch model. 'En daarmee gaan andere aspecten verloren. Als ik mezelf wil leren kennen, de rust wil opzoeken, strookt dat niet met dat ik moet concurreren en me op de markt moet begeven. De creatieve industrie draagt bij aan die cultuur. Mensen moeten zelfstandig ondernemen en immateriële zaken vermarkten. Authenticiteit wordt in een economisch model gepast. Het is geen alternatief voor de huidige economie, het is het hart van de huidige economie.' Doordat het zo is geïnstitutionaliseerd, kan dat problemen opleveren voor kunst en cultuur die niet direct probleemoplossend en marktgericht is, volgens Ruben. 'De meer maatschappijkritische kanten van de sector gedijen hier niet zo gemakkelijk in. Er zijn genoeg creatieve uitingen te bedenken die niet meteen toepasbaar zijn. Waarbij het gaat om genieten, om de melancholie, om dingen die niet direct bij vooruitgang horen. Mensen hebben ook nog steeds behoefte aan vertraging, ontroering en mededogen.'

escherfactuurkorter

Illustratie: Mikko Kuiper.

Verbrokkelde arbeidsmarkt

De rol van het individu in de sector verandert ook. 'We zijn op de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht met een nieuw curriculum bezig waarin ondernemerschap een erg belangrijke rol speelt,' vertelt Ruben. 'Ik stimuleer mijn studenten ook om na te denken over het veld waarin ze straks moeten gaan werken, over hoe de praktijk zich aan het ontwikkelen is. Het idee van ondernemerschap is daarin heel belangrijk en dominant geworden.' In de creatieve industrie speelt dit onderwerp sterker dan in andere sectoren, ziet hij. 'Tweederde van de mensen die hierin werken zijn zelfstandig ondernemer of freelancer. De sector kenmerkt zich door een verbrokkelde arbeidsmarkt, waarin weinig organisaties uit meer dan vijf mensen bestaan. In die zin staat de creatieve industrie symbool voor hoe onze economie zich aan het ontwikkelen is. Deze sector is een soort laboratorium voor de gehele arbeidsmarkt, waarin ook steeds meer flexibele arbeidskrachten werken.'

'Ineens is ondernemen de normaalste zaak van de wereld geworden'

De term 'ondernemerschap' is volgens Ruben echter “niet onschuldig”. Vroeger was ondernemerschap maar voor een beperkte groep mensen weggelegd. 'Op de middelbare school zat een jongen in mijn klas die al op jonge leeftijd overal mogelijkheden zag om geld te verdienen. Hij was sluw en slim, het klassieke beeld van een ondernemer. Nu leven we in een wereld waarin we allemaal dat universum van die ene jongen in zijn getrokken. Ineens is ondernemen de normaalste zaak van de wereld geworden, terwijl je daar eerst een bepaald type voor moest zijn.' Hij ziet hierin hoe het mensbeeld in een samenleving kan veranderen. 'Langzamerhand gaan we anders kijken naar wat mensen zijn en wat ze zouden moeten zijn. Het stimuleren van ondernemerschap past in een samenleving waar het individu op een voetstuk is geplaatst. Zelfontplooiing en zelfexpressie passen goed bij ondernemerschap. Het haakt aan bij een dieper gelegen ontwikkeling in onze samenleving.'

Dubbele behoefte

Een tegenstander van zelfstandig ondernemerschap in de creatieve sector is Ruben absoluut niet. 'Het is alleen nu wat mij betreft te veel geënt op een ondernemerschap van het "ik". Het is heel moeilijk om overzicht te hebben van het systeem waarin je functioneert, wanneer dat idee van ondernemerschap je dwingt om heel erg vanuit jezelf te opereren. Er is ook niet zomaar uit te stappen. Je kunt niet in je eentje zeggen "jongens, ik ga iets heel anders doen", want het is de cultuur waarin we leven. Afstand nemen van je eigen cultuur is een hachelijke zaak.' Hij noemt de manier waarop nu met zelfstandig ondernemerschap wordt omgegaan daarom "niet het meest houdbare model". Dat betekent echter niet dat iedereen weer op zoek moet naar een vaste baan binnen een groot bedrijf. 'Ondernemerschap is volgens mij gewoon jezelf de vraag stellen: "hoe organiseer ik me?",' zegt Ruben. 'Hier kun je tot op een bepaalde hoogte alleen mee uit de voeten, maar op een gegeven moment loop je tegen een grens aan. In je eentje kun je gewoon niet veel en ben je onzekerder in je bestaan. Je steeds afvragen hoe je jezelf moet profileren en het constante concurreren kosten veel energie. Dat is vooral nadelig als je rust en tijd nodig hebt om iets te ontwikkelen, zoals in de kunsten. Door samen te werken kan de druk iets verminderen. Daar ligt een paradox. Mensen hebben de behoefte om zich te onderscheiden, maar willen zich wel verbinden aan iets. Beiden kanten zijn in de moderne mens aanwezig.'

Die verbinding en samenwerking komt langzaam weer in zwang in de kunstsector, constateert Ruben. 'Kunstenaars zoeken naar manieren om individueel in groepen en collectieven te functioneren. Wat mensen maken en hoe ze zich organiseren is ook niet los van elkaar te zien. Vroeger had je bijvoorbeeld kunstenaarscollectieven als Cobra, waarvan wordt gezegd dat de kunstenaars elkaar stimuleerden om een veel hoger niveau te bereiken dan ze alleen hadden gekund. Ze steunden elkaar, maar gaven ook kritiek op elkaars werk. Ze produceerden dus nog steeds individueel, maar dat werk werd beter van samenwerking.' Dat we die kant weer op gaan, komt volgens Ruben vooral omdat mensen door en door sociale wezens blijven. 'Mensen willen dingen vergelijken met anderen, dingen delen, of neerleggen bij andere mensen. Het is een basale behoefte van mensen.'

Samen voor ons eigen

Die terugkeer naar samenwerking zie je volgens Ruben bijvoorbeeld in plaatsen waar creatieve mensen fysiek samenkomen, zoals Strijp-S in Eindhoven, het oude Volkskrantgebouw in Amsterdam of het Honigcomplex in Nijmegen. Maar dat is niet waar het ophoudt. 'Er valt nog een hoop te winnen in het denken over ondernemen. Ik vertel mijn studenten dat je kunt proberen niet blind mee te gaan in het systeem waarin wordt verwacht dat je individueel gaat concurreren. Je kunt bijvoorbeeld tijdens de opleiding al op zoek gaan naar geestverwanten, mensen die hetzelfde willen. Misschien kun je dan in de toekomst samen iets opzetten.” Dat is op het eerste gezicht een terugkeer naar het "oude systeem", maar dat is niet hoe Ruben het bedoelt. 'Deze vorm van samenwerken heeft meer een netwerkstructuur.' Samen, maar alleen.

Een voorbeeld dat Ruben aanhaalt is The Holls Collective, een collectief van net afgestudeerde kunstenaars in de richting Fine Art aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag. Acht individuele kunstenaars die hun groepsdynamiek tegelijkertijd inzetten als onderwerp en medium. 'Ik heb pas een presentatie van hen gezien waarin ze zich als collectief presenteerden, maar er ook aandacht was voor alle losse individuen en hun kwaliteiten. Dit is een interessant vertrekpunt. Tien jaar geleden waren afgestudeerden van zo’n klassieke kunstopleiding hier waarschijnlijk nooit aan begonnen. Toen lag de focus sterk op de ontwikkeling van het individuele kunstenaarschap. Het feit dat bij kunstenaars van die opleiding juist weer het sociale en collectieve in opkomst is, laat zien dat ze altijd zoeken naar alternatieve vormen van waarheden.'

Dit is een verkorte versie van het interview met Ruben Jacobs. Meer informatie over het boek, dat donderdag 22 oktober gepresenteerd wordt: We moeten eens koffie drinken.

Jozien Wijkhuijs ('89) is in willekeurige volgorde: geen liefhebber van kaas, freelance journalist, Zeeuws, inwoner van Nijmegen, schrijver en permanent in de war.
Mikko Kuiper is schilder, tekenaar, kok en dj.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft. Lees meer

Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999. Lees meer

Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid. Lees meer

De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij. Lees meer

Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij. Lees meer

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal. Lees meer

Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij. Lees meer

Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.' Lees meer

Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som. Lees meer

Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt. Lees meer

Essay: ‘Dank voor jullie inzet!'

‘Dank voor jullie inzet!'

Mensen willen het liefst werk doen dat in een positieve zin bijdraagt aan het leven van anderen. Maar is dit wel een haalbaar ideaal? Lees meer

 1

Kerstbezoek voor Gavin Marley

Gavin en Susan lopen elkaar jaren na hun middelbareschooltijd weer tegen het lijf. Gavin, die inmiddels steenrijk is, nodigt de dakloze Susan bij hem thuis uit. Lees meer

Gedachtes over het imposter​syndroom

Gedachtes over het imposter​syndroom

Het jaar is bijna voorbij en daarom zet Hard//hoofd de beste stukken van 2018 nog één keer in de schijnwerpers.   Slimme, competente mensen die ervan overtuigd zijn dat ze hun succes niet verdienen. Het komt zo vaak voor dat er een term voor bestaat: het impostersyndroom. In het kader van de Fakeweek een persoonlijke... Lees meer

Tip: Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

In deze laatste tip van 2018 geeft Emma Stomp op de valreep een onmisbaar advies voor de feestdagen. Lees meer

Mentale maandag: kerst 1

All I Want for Christmas

Mentale gezondheid is belangrijk, maar we praten er weinig over. Daarom gidst Nastia Cistakova je in deze tweewekelijkse beeldcolumn langs de taboes, onhandige vragen en ongemakkelijke antwoorden over psychische problemen. Nastia weet hoe het voelt als het er in dat prachtige hoofd van je soms net wat anders aan toegaat dan ‘normaal’, en ze illustreert herkenbare... Lees meer

Willen wonen in een kerstetalage

Willen wonen in een kerstetalage

Ieder jaar met kerst willen we heel veel spullen kopen. Het zijn rekwisieten voor wanneer we ons even de protagonist in een kerstverhaal willen wanen. Maar doen we dit eigenlijk niet het hele jaar? Lees meer

Alles vijf sterren: Amstelveen, een kroeg en klassieke muziek 1

Stoofvlees, heiligen en de liefde

Deze week spraken drie hard//hoofd-redactieleden hun kersttip voor je in. Van stoofvlees, via Nick Cave, naar oude liefde. Lees meer

De komma in mijn komedie

De komma in mijn komedie

'Roken is niks anders dan spelen met de dood', iedereen weet dat het een slecht idee is, maar toch beginnen mensen eraan. Koen Schouwenburg schrijft over de absurditeit van een verslaving en hoe daarmee om te gaan. Lees meer

Hard//talk: Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Sociaal ondernemen is de beste keuzes maken in een imperfecte wereld. Stop daarom met elkaar afvallen, vorm samen een front, en focus op de positive impact van duurzame innovatie, betoogt Dylan Meert. Het wordt tijd dat duurzame, eerlijke en sociale initiatieven ophouden met elkaars... Lees meer

Column: Skaten is overleven

Olympisch gezien

Iduna Paalman wil nét naar bed gaan als haar broertje belt. Met gewéldig nieuws. Lees meer

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5