nieuwsbrief
menu Asset 14

Word woedend in het openbaar

Artikel Luuk Hijne
Mail

In theorie weet ik dat je niet altijd leuk hoeft te reageren op wat een ander tegen je zegt. In de praktijk gaat dat meestal anders: ik ben extreem beleefd en hou m'n werkelijke mening onder een metersdikke mierzoete laag van vriendelijke lachjes en complimenten. Iets wat een scala aan nadelen oplevert variërend van neerslachtige frustratie over mijn gebrek aan ruggengraat tot instemming met deelname aan een cursus breien.

Laatst was ik op vakantie in Turkije. Ik zat op het terras met mijn reisgenoot, we bestelden met nadruk ‘Normal Tea’, omdat je anders het risico loopt een high tea te krijgen met baklava van het huis, maar wel tegen de prijs van een driegangendiner.

De argwaan begon bij het schaaltje zoete nootjes dat de ober op tafel zette. Vervolgens kwam hij terug met zeefjes met kruiden, die hij met geconcentreerd gezicht begon te stampen. Tenslotte deponeerde hij de inhoud van een halve honingtuit in de kopjes, met een air alsof hij een Merlot uit 2010 inschonk. Al die tijd bleef ik beleefd glimlachen.

Maar toen de ober na een quasi-onderdanige groet de benen nam, er een twee keer zo gespierde voor in de plaats kwam die ons met een minzaam glimlachje zei dat de rekening tien euro was en vervolgens het tientje uit de hand van mijn vertwijfelde reisgenoot griste, bundelden al die kleine ergernisjes over nederige verkopers op vakantie die aardig waren om het geld (wat je je altijd pas achteraf realiseerde) zich samen tot één grote brok woede. Ik schoof mijn rieten stoeltje naar achteren, stond op, en haalde diep adem.

LuukWoedendworden
Beeld: Max Ernst

Ik begon wat aarzelend. Ik zei luid maar beleefd dat het niet normaal was wat ze deden, dat we ons geld terug wilden. Toen ze niet toegaven, kreeg ik de smaak te pakken. Ik verhief mijn stem tot schreeuwniveau en zei dat het ‘ridikkelus’ was – door de woede had ik geen aandacht meer voor mijn Engels – ‘ten jeuros for twoe kups of woter!’ De baas werd erbij gehaald.

Ik zette me al schrap voor de ultieme strijd, maar die bleef uit. In plaats daarvan griste de baas tot mijn verbazing een verfrommeld briefje van tien uit zijn zak en duwde die in mijn hand.

Pas toen ik om me heen keek zag ik waarom. De massa toeristen op het terras zat er als versteend bij: iedereen was gestopt met het lijdzaam roeren in hun speciale Turkse kruidenthee en het knabbelen van speciale zoete nootjes. De baas had die tien euro makkelijk kunnen houden, maar een op hol geslagen buitenlander, jankend om een briefje van tien, die het gehele restaurantmanagement de huid vol scheldt, is niet bevorderlijk voor de ambiance op je terras. Snel, zonder nog om te durven kijken, gingen we ervandoor.

Maar hoe gênant de situatie ook was, ik besefte achteraf vooral hoe heerlijk het voelde om me een keer te laten gaan. De schroom die me in het dagelijks leven tegen onbekenden steeds op de vingers tikt, was voor even volledig weg; ik was de schaamte voorbij zonder dat ik daarover nadacht.


Luuk Hijne is 22 jaar en pas afgestudeerd in de sociale psychologie in Utrecht. Luuk wil stadsgids en schrijver worden.


Luuk Hijne is stadsgids in Utrecht en sociaal psycholoog, houdt van lezen, musea, geschiedenis, en het opschrijven van herinneringen en belevenissen.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons