nieuwsbrief
menu Asset 14

Gebruik tampons als strooigoed

Artikel Gastbijdrage
Mail

Als tiener haalde ik in een bomvolle zaterdagochtendtrein een boek uit mijn handtas. Op de achterflap voelde ik iets ongewoon zachts. Ik wierp een blik op de kaft en wilde stande pede onzichtbaar worden. Aan het boek kleefde een - ongebruikt - inlegkruisje.

Een paar maanden geleden, in een vliegtuig, sprak de steward me aan waarna hij beschaamd naar het gangpad wees. Er lagen twee verpakte tampons op de grond, die uit mijn tas waren gerold. Onder zijn afkeurende blik raapte ik de dingen op, terwijl ik het gegiechel van twee medepassagiers negeerde. Altijd al hebben omstaanders me weinig subtiel duidelijk gemaakt dat het bestaan van maandstonden verdoezeld moet worden en ik heb het daarmee gehad. Ik wil me niet meer schamen als de inhoud van mijn handtas in het rond vliegt. Ik wil tamponconfetti. Maandverbandslingers. Of toch minstens enig begrip wanneer per ongeluk duidelijk wordt dat ik elke maand bloed.

Wat we in het dagelijks leven verdrukken, zou toch in de kunst kunnen worden belicht. Een decennium geleden was ik in Gent bij de opening van een tentoonstelling van de Chinese kunstenaar Cheng Lingyang. Er hingen twaalf gefotografeerde stillevens, die telkens bestonden uit een bloementak en het spiegelbeeld van een menstruerende vagina. De poëtische composities vormden een intieme reeks die Twelve flower months getiteld was. De volgende dag bracht de Chinese ambassadeur van België een officieel bezoek aan de galerij. Na één minuut stormde hij met zijn delegatie functionarissen weer naar buiten. Diezelfde week eiste hij dat de expositie gesloten zou worden, wat niet gebeurde.

Strooigoed

Zolang het bestaan van menstruatie onbesproken blijft, lijkt het iets waarvoor vrouwen zich moeten schamen. Vriendinnen klagen onder elkaar wel over de kwelling van maandstonden, maar zoals bij elk onderwerp over lichamelijke kwaaltjes is dat niets dan huis- tuin- en keukengezeur. Het fenomeen menstruatie blijft in de sfeer van het taboe hangen. Om te choqueren gebruikt men pis, stront en kots, is de insteek grappig of opwindend bedoeld gaat het steevast over sperma en alleen als we willen dat niemand nog luistert, gaat het over menstrueren.

Het boek Vochtige streken van Charlotte Roche, de kunst van Cheng Lingyang en de Instagramfoto’s van de Canadese Rupi Kaur vormen hierop alleszins een uitzondering. De twee laatste vrouwen proberen het mysterie en de onzichtbaarheid van maandstonden te doorbreken. De commotie naar aanleiding van hun werk illustreert dat de schaamte standhoudt.

Meer dan de helft van de wereldbevolking is maandelijks in de weer met maandverband, inlegkruisjes, tampons, oude kranten, blaren, katoenen doeken of mooncups. Moeders, zussen, vriendinnen en objecten van verlangen bloeden met regelmaat. Het maakt ons niet goor, magisch of mentaal ontspoord. Ik geef vrouw én man dan ook de tip om in de openbare ruimte met tampons en inlegkruisjes in het rond te zwaaien. Ik wil iedereen aanporren om filosofische of literaire bespiegelingen over dit biologische gegeven te delen. Ik wil vooral ook kunnen zeggen dat ik bloed, elke maand en dat ik er genoeg van heb me daarvoor te moeten schamen.

Elise de Groot (1986) heeft het hoofd in de wolken, een diploma in filosofie en rechten en een kantoorjob in Antwerpen.


Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons