nieuwsbrief
menu Asset 14

Eilandkoorts

Artikel Gastbijdrage
Beeld Agnes Loonstra
Mail

Je parle pour ne rien dire. Je suis sur une île. Je commence à délirer.
Reverso Context, contextual dictionary

Mijn kennis van eilanden houdt op bij Kinderen voor Kinderen. Iets met blote billen en melk uit een kokosnoot. Ben ik ooit op een eiland geweest?
‘Een keer een dagje Texel toen je een jaar of vijf was’, kan mijn vader zich met moeite herinneren. Dat was het.
En nu ga ik potverdorie drie maanden lang midden in de Caribische Zee op een lapje grond zitten dat acht keer in Texel past.
‘Wat ga je daar eigenlijk doen?’ vraagt hij.
‘Mijn scriptie schrijven’, antwoord ik beslist.
En dat zeg ik niet alleen om zijn financiële bijdrage aan mijn reis veilig te stellen. Ik denk ook echt terug te komen met een wetenschappelijke tour de force. In gedachten zie ik mezelf driftig tikken op het strand in de ondergaande zon, op weg naar een volgende stap in mijn leven.
Niet wetend dat St. Eustatius nauwelijks strand heeft, de zon rond de evenaar snel onder gaat en ik daar eerder wat stappen terug zal doen. In mijn geestelijke gesteldheid welteverstaan.

Want een eiland is niet de juiste plek om je leven richting te geven, kom ik na aankomst achter. Met enkel water om je heen lijkt het niet uit te maken welke kant je opgaat. Alles loopt dood of in een rondje. En zo word ik al snel geconfronteerd met het feit dat ik werkelijk geen idee heb wat ik met mezelf aan moet. Ik kan hier nu wel mijn scriptie gaan schrijven, maar wat daarna? Wat ga ik doen in het leven? Doet het leven er eigenlijk überhaupt iets toe? ‘Nee’, lijken de mensen, de natuur en het weer om me heen te zeggen. Hier zijn ze. Op deze plek. Al jaren, decennia, wat zeg ik, eeuwen! En nooit komt de temperatuur beneden de 23 graden, vallen de bladeren van de bomen of kleurt het landschap wit. De zin van de zomer is dat hij weer voorbij gaat, maar hier blijft hij altijd maar plakken.
En die f#cking vulkaan barst trouwens ook nooit eens uit. Wel in al je lompheid het halve eiland in beslag nemen, maar vervolgens gaan liggen slapen. Alles en iedereen hangt doelloos rond in de hitte. ‘Aan tijd en plaats ontheven’, zoals zelfverklaard eilandoloog Boudewijn Büch ooit schreef.

Illustratie:Agnes Loonstra

Hij schreef daarnaast dat eilanden altijd worden geëxploiteerd, of het nu voor economisch gewin is of voor militaire doeleinden. En ook dat gaat op voor St. Eustatius. In het verleden werd het gebruikt als succesvolle doorvoerhaven van goud, wapens en slaven, en kreeg daarom de bijnaam The Golden Rock. Het was zo populair dat het maar liefst 22 keer van eigenaar wisselde. Ook nu nog staat het eiland vooral ten dienste van de rest van de wereld: als walhalla voor (duik)toeristen, of als opslagplek voor olie.
Statia, zoals de bewoners het liefkozend noemen, zoekt geen zin in zichzelf maar geeft zich over aan de grillen van veroveraars of uitbaters. En opeens denk ik de passieve berusting van de eilanders te begrijpen. Waarom zou je je druk maken? Weet jij veel wat je morgen doet, en voor wie? Ondertussen blijft de zon wel schijnen, de zee stromen en de vulkaan slapen.

Alles is zinloos omdat het altijd hetzelfde blijft, en tegelijkertijd omdat het altijd verandert. Het lot van eilandbewoners is volgens Büch dan ook hetzelfde als dat van hun eiland zelf: somber maar tegelijkertijd gelukkig.
En zo is het na een paar weken op het eiland precies met mij gesteld: rijp voor de sloop, maar op een soort Stockholmsyndroom-achtige manier ook verliefd op Statia.
Ik ben Belle en het eiland het beest.

_______________________________________________________________________________________

 

Marijn Klok won onze columnwedstrijd en schrijft de komende vier weken elke woensdag over haar zinloze zomer op St. Eustasius. Ze studeerde Nederlands en Journalistiek & Nieuwe Media in Leiden en werkt als freelance tekstschrijver en journalist.


Agnes Loonstra is een illustrator uit Utrecht die, naast het maken van kleurrijke en humoristische illustraties en animaties, ook zangeres is in de Nu-Folk band Wooden Soldiers en retro-act Charmony. Ze houdt ook erg van katten en elpees.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons