nieuwsbrief
menu Asset 14

Minijob in Berlijn

Artikel Gastbijdrage
Mail

Er hangt een magnetisch veld rond Berlijn. Het is een onzichtbare kracht die jonge, licht rebelse types van overal ter wereld aantrekt. Mij ook, zo’n anderhalf jaar geleden. Je moet er een beetje van houden, want Berlijn is lang niet zo aangeharkt als andere steden, geheel tegen de Duitse cultuur van Gründlichkeit und Pünktlichkeit in. Er zijn weinig fietspaden, de straten zijn versierd met graffiti, activistische slogans en hondenpoep, en iedereen heeft piercings. Maar één van de grootste verschillen is tijd. En dan vooral de overvloed eraan.

Tijd is hier niet schaars en heeft dus weinig waarde. Eén van de symptomen hiervan is het beruchte concept ‘Minijob’. De zin van deze belastingvrije parttime baantjes, waarbij je niet meer dan €450 per maand mag verdienen, heeft nog niemand me kunnen uitleggen. Hoe moet je daar je huur van betalen? De doorgewinterde Berlijners halen hun schouders op en nemen nog een trekje van hun sjekkie. Want sigaretten zijn duur. Er is hier nou eenmaal te veel concurrentie voor te weinig geld, dus tappen ook afgestudeerden biertjes voor €5 per uur. Werkuren zijn weinig geld waard, maar je hebt tenminste wel tijd voor leuke dingen. Fulltime werken doet bijna niemand.

Illustratie: Audrius Juralevicius

In de clubs staat de tijd stil. De anderhalf uur die ik in de rij heb gestaan vergeet ik snel wanneer de getatoeëerde uitsmijter me toegang geeft tot de waanzinnige wereld van Berlijnse feesten. Of ik nou vrijdagnacht om één uur begin of zondagochtend om tien uur binnenkom, het feest is in full swing, en er staan nog altijd mensen in de rij als ik wegga.

Er is geen borreltijd. Drinken kan altijd en overal, we houden ons niet aan de zes-in-de-klok-regel. Grote flessen goedkoop bier halen we bij de kiosk (zonder sluitingstijd) op de hoek. Lege flesjes worden niet in de prullenbak gegooid, maar zetten we op de stoep voor één van de vele arme stakkers – zónder onderbetaald baantje – die van statiegeld moeten leven.

Op weg naar mijn Minijob in een rommelig café, waar ik aan het eind van de avond cash uit de kassa krijg, zie ik mensen kalm op het groene stoplicht wachten. Ze hebben geen haast. Er staan bijna geen bankjes op straat, ik denk omdat er anders te veel mensen op zouden blijven zitten. Berlijn lijkt soms net een Zuid-Europese stad, waar het sociale leven vooral op straat plaatsvindt.

Een Minijob past bij deze stad, waar geen waarde wordt gehecht aan ‘druk-druk-druk’. Plannen worden niet drie weken van tevoren vastgelegd. Ambitie wordt je in Berlijn snel afgeleerd, wanneer de harde realiteit ervoor zorgt dat je al snel vooral je best doet om je stijgende huur te betalen. Mijn Nederlandse vrienden met traineeships en startersbanen vragen me waarom ik hier voor een hongerloontje blijf werken. Maar even stilstaan bij het stoplicht, zwaaiend naar de buurman, op weg naar het café zonder sluitingstijd waar niemand op tijd naar huis moet, is best wel lekker.

--
Sophie Buchel (1988) woont sinds 2013 in Berlijn. Ze werkt daar aan een documentaire, schrijft korte verhalen en werkt in de boekwinkel Another Country. 


Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons