nieuwsbrief
menu Asset 14

De Uniformen komen

Artikel Gastbijdrage
Beeld Friso Blankevoort
Mail

In 2031 moeten tieners lachen om de tatoeages van hun hipsterouders.

Ze noemen zichzelf de Uniformen en kwamen voor het eerst op in – nee, niet Williamsburg, maar Hong Kong. Een collectief van kunstenaars, anarchisten en futuristische denkers, die zich als tegenreactie op de ik-ben-uniek-mentaliteit van de hipsters gingen kleden in identieke, lichtgrijze, ruimzittende overalls. Geen versiersels op gezicht of lichaam; halflang haar voor zowel mannen als vrouwen. (Brillen waren sowieso al passé, sinds het laseren van je ogen net zo goedkoop werd als twee glazen op sterkte.) Daarna kwamen ook de uniforme schoenen: zwarte gympen zonder veters, met dikke zolen en 100 procent waterdicht. Je bestelt alles online, passen is immers niet meer nodig.

Als man uit de hipstergeneratie en vader van twee tieners had ik dit moeten zien aankomen. Wij hipsters stonden bekend om onze hunkering naar originaliteit en authenticiteit, maar die woorden waren in de jaren twintig wel uitgehold. Ik modelleerde mijn kapsel, kleding en tatoeages naar iconen van weleer – net als de rest. Ik richtte mijn huis in met handgemaakte meubels uit streng gecureerde conceptstores – net als de rest. Ik at moeilijke gerechten met vergeten groenten en dronk IPA-biertjes van microbrouwerijen – net als de rest. Iedereen was authentiek, dus niemand was origineel. Mijn generatie was gewend deze existentiële angsten te bevechten met ironie of vluchtgedrag, maar de Uniformen omarmen deze paradox: we willen allemaal anders zijn, maar zijn daardoor exact hetzelfde.

Illustratie: Friso Blankevoort.

Nu, in 2031, zien de meeste jongeren in grote wereldsteden zichzelf als uni – niet te verwarren met uniek, een ‘vies hipsterwoord’. Mijn twee dochters zijn het ook. Ze lachen me uit om mijn tatoeages, die ik uit schaamte steeds vaker bedek. Ik moet wel wennen aan hun robotachtige levensstijl. Ze willen niet meer met hun voornamen worden aangesproken – Kaia en Luna vinden ze te hipster. Daarom verzinnen ze steeds iets nieuws, zoals een lettercijfercombinatie. De muziek waarnaar ze luisteren is een onbestemde, aritmische stroom van piepjes en tikjes. Hun slaapkamers zijn net gevangenissen: alles is wit of grijs. De meubels zijn van kunststof; ook uit de Uniform-webwinkel.

Het avondeten is een ramp. Hanna en ik proberen de meiden elke avond iets vers en vooral gezonds voor te schotelen, maar alles is ‘te biologisch’ – alsof dat een scheldwoord is. Ze hebben liever die voorgeproduceerde troep van Uniform. Hoewel voedingsdeskundigen al bij talloze praatprogramma’s hebben uitgelegd dat de U-repen veel voedzamer zijn dan alles wat wij volwassenen eten, krijg ik ze niet door mijn strot. Dus nu zit ik tegenover die grijze muisjes aan tafel: wij aan een maaltijdsalade, zij aan die repen. Ik vraag of ze niet doordraven. ‘Jullie hoeven toch niet je complete identiteit uit te wissen?’ Kaia, sorry, KRS-16: ‘Pap, toen jij jong was, werd je gepest als je er te anders uitzag. Wij kunnen opgaan in de massa. Ik ben niet bijzonder, ik ben niet raar, ik hoor erbij. En dat voelt heerlijk.’

Dit is een bijdrage van Haroon Ali (1983), journalist voor onder meer de Volkskrant. Hij schrijft veel over cultuur, psychologie, seksualiteit, media en reizen. Daarnaast is hij nogal een scifi-nerd. Zijn vorige vooruitblik, over de handhaving van de openbare orde in 2045, kun je hier teruglezen.


Friso Blankevoort (a.k.a. Freshco) is een illustrator/designer die woont en werkt in Amsterdam. De skateboardcultuur heeft een grote invloed op zijn werk, dat ook beïnvloed wordt door de traditie van grafisch ontwerp in Nederland.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons