nieuwsbrief
menu Asset 14

Als nieuw

AH advertenties Anna van Leeuwen
Mail

Anna van Leeuwen laat zich graag inspireren door de oproepen op het prikbord in jouw supermarkt. Heb je een bijzondere oproep gezien, en wil je dat Anna het verhaal daarachter bedenkt? Stuur haar dan een scherpe foto van het kaartje, en wie weet verwerkt zij het in een van haar verhalen.

Hij nam de videorecorder mee. Het was een principekwestie, zei hij.

‘Ik wist niet dat jij principes had,’ zei ik.

Max lachte en haalde zijn schouders op. Hij stopte het grijze ding in een doos. Vijf videobanden koos Max uit: vier spierballenfilms plus eentje waarop zijn musical van de basisschool staat. Ik mis ze allevijf niet.

Die musical hebben we één keer gekeken, toen we net samenwoonden. Ik was vergeten dat er videobanden van 180 minuten bestaan. Het was een eindeloze aaneenschakeling van onscherpte, zwetende meesters en juffen, onverstaanbare kinderen en een onbegrijpelijke plot.

Max speelde een kikker en kwam na ongeveer 116 minuten in beeld. Toen de 11-jarige Max in zijn kikkerpakje uit de coulissen sprong was Max naast mij op de bank, 33 jaar oud, zichtbaar ontroerd. ‘Ik wilde die rol helemaal niet, maar als ik het zo zie begrijp ik wel waarom ze mij die rol hebben gegeven.’

‘Omdat je kleiner was dan die andere jongens?’, suggereerde ik.

Max zei: ‘Sssst…ik heb tekst!’

Ik nam een slok wijn en vroeg me af waarom volwassen mannen hun eerdere onaffe zelf zo grenzeloos aandoenlijk kunnen vinden. Een vrouw heb ik nooit op zulk onbenullig sentiment betrapt. Het zal iets met de moeders van die mannen te maken hebben.

‘Ik ken de tekst nog gewoon!’ juichte Max door mijn gedachten heen.

Dat verbaasde me niks. Ik vroeg me af waarom ik val op zulke mannen.

Max vroeg of er nog chips was en zong daarna een liedje mee over een moeras. Ik vroeg me af of de buren al sliepen. Misschien lagen ze wel te seksen en hoorden ze nu ineens dat moeraslied.

De display gaf inmiddels 01:39 aan. Als ik mee ging zingen, zouden ze dan eindelijk komen klagen? En konden we dan misschien gewoon naar bed gaan?

Bij elk kind dat Max niet was, had Max een anekdote paraat, met weinig onthullende informatie als: ‘Haar vader kon saxofoon spelen…’ of ‘Hij droeg altijd sandalen…’ Op bijna alle meisjes was hij een keer verliefd geweest, zei hij. Behalve op de meisjes die hij een beetje viezig vond of een beetje lelijk.

We hielden vol tot het einde van de videoband. Max zei toen: ‘Wat lijkt het al lang geleden…’ Ik zei niks over die 22 jaar en ‘waar blijft de tijd?’, maar kondigde aan dat ik naar bed ging. Hij wilde eerst de videoband terugspoelen, maar niet op de snelste stand, want dat was niet goed voor 'de beeldkwaliteit'. Ik ging alvast bozig mijn tanden poetsen.

Zou hij die video nog wel eens bekijken? Met haar? Zou het haar ene moer interesseren? Misschien had ik moeten doen alsof. Maar dan had hij eerst naar mijn oude foto’s moeten kijken. Dan had hij kunnen zien dat hij vroeger helemaal niet op mij verliefd had kunnen worden. Dat ik precies zo’n viezig, lelijk meisje was. Dan hadden we al dat gedoe kunnen overslaan. Inclusief die 180 tergende minuten.

Ik heb geen nieuwe videorecorder gekocht. Mijn video’s zijn allemaal in goede staat. Net als ik. Als nieuw.


Anna van Leeuwen is Hard//hoofd-redactielid, freelance kunstjournalist en schrijft korte verhalen. Ze zou graag een alpaca hebben voor op haar balkon. Alvast bedankt.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons