nieuwsbrief
menu Asset 14

Hommelen

Artikel Maartje Smits
Mail

Dat fietsje in Google Maps is zo verraderlijk. Je kunt inderdaad van Amsterdam naar Bobeldijk (in de buurt van Hoorn) fietsen – volgens de reisplanner doe je daar twee uur over, vooropgesteld dat je in een keer goed fietst.
Mijn heenweg besloeg vier uur (een wegversperring in de polder dwong mij tot een toeristische omweg). De terugweg ging inderdaad aanzienlijk sneller, ware het niet dat de routebeschrijving die ik had uitgeprint geen rekening had gehouden met een veerdienst die was opgeheven.

Volgens mijn vriend schat ik afstanden te positief in. Misschien komt dat door mijn bijen, lijken we niet allemaal op onze huisdieren? Een bijenvolk is fantastisch georganiseerd. Als ik naar mijn desktop kijk, die weliswaar op dit moment leeg is, maar waarop een mapje desktop staat met daarin een zooi bestanden én een mapje desktop met daarin een zooi bestanden én een mapje desktop, moet ik concluderen dat ik nog veel van hen kan leren. Maar hun harde werk, de devotie waarmee ze er, koste wat het kost, op uit trekken om honing te maken (een bij vliegt soms wel 250 kilometer per dag), daar herken ik mezelf in. Of, in ieder geval, de persoon die ik vind dat ik moet zijn, wanneer ik weer eens te optimistisch ben gaan fietsen.

Hommels – die dikke, harige gezelligen die zo van bloem tot bloem schommelen – vond ik wel lief, maar ook een beetje suf. De hommel (die officieel ook nog eens “Bombus” heet) is zo onhandig in vergelijking met de honingbij. Ze leven onder de grond, vaak in verlaten knaagdierholletjes en moeten elk voorjaar opnieuw beginnen. De bevruchte koningin is namelijk de enige van het volk die de winter overleeft. In het voorjaar moet zij keihard werken om genoeg voedsel te verzamelen voor alle larven, die uiteindelijk haar onderdanen zullen worden. Ter vergelijking: in een honingbijkolonie sterven aan het eind van de zomer alleen de mannetjes. De koningin overwintert met een paar duizend werksters, die gaan foerageren zodra de eerste winterklokjes de kop op steken. Een bijenkoningin gaat in het voorjaar dus gewoon aan de leg, terwijl een hommelkoningin zich uit de naad werkt. Wanneer de hommelkoningin te zwak is, of de voedselbronnen te ver van haar nest zijn, gaat ze alsnog dood. Hommels zijn zo inefficiënt gebouwd dat ze tijdens het vliegen veel energie gebruiken. Een mens verbrandt de calorieën die in een Marsreep zitten tijdens een uurtje hardlopen. Als een hommel even groot zou zijn als ik, zou hij die calorieën binnen dertig seconden verbranden. Hommels blijven dus liever in de buurt van hun bed.

Dat ik de afgelopen weken een nieuwe waardering voor de hommel heb gekregen, is te danken aan het boekje A Sting in the Tale van Dave Goulson. Deze Professor of Life Sciences is al zijn hele leven gefascineerd door dieren, in het speciaal vliegende insecten, in het bijzonder hommels. Met veel humor vertelt hij over de meest uiteenlopende, bizarre onderzoeken die hij naar hommels doet. Heel grappig, en buitengewoon informatief. Ook als je niets van bijen wil weten is dit boekje een aanrader.

Toeval of niet, ik kocht A Sting in the Tale toen ik een paar weken geleden met een collega in Londen was voor een project. Normaal gesproken zouden we als bezige bijtjes van afspraak naar afspraak zijn gesjeesd, maar twee van de drie interviews gingen niet door, waardoor we opeens een dag vrij hadden. Als twee lome hommels stapten we in een dubbeldekker, lieten ons, niet geheel expres, de verkeerde kant op rijden, namen de bus weer terug, dronken om 14:00 uur ons eerste glas wijn en lagen om 21:00 uur rozig in bed. Het leven van een hommel, bedacht ik me toen, is zo gek nog niet.


Maartje Smits Maartje Smits is schrijvend detective en imker. In 2015 verscheen haar dichtbundel Als je een meisje bent bij uitgeverij De Harmonie.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons