nieuwsbrief
menu Asset 14

Sehgal en de ongemakkelijke omstander

Artikel Gastbijdrage
Mail

Ko van 't Hek bekijkt elke maand een kunstwerk. Deze keer ging hij naar het Stedelijk Museum voor een werk van de radicale kunstenaar Tino Sehgal. Hij voelde zich oncomfortabel.

Het is woensdagmiddag en ik sta moederziel alleen in een zaal van het Stedelijk. Dat wil zeggen, ik ben niet helemaal alleen: er ligt een meisje op de grond en de suppoost kijkt de andere kant op. In de zaal naast mij verdringen toeristen en bejaarden zich voor de Van Goghs, maar ik ben alleen. Alleen met dit kunstwerk van Tino Sehgal: een ‘situatie’, een ontmoeting tussen mij en een fascinerend en ongemakkelijk kunstwerk.

De Duits/Engelse kunstenaar is in 2015 elke maand met een ander werk te zien in het Stedelijk Museum. Januari is de maand van Instead of allowing some thing to rise up to your face dancing bruce and dan and other things. Een vrij lange titel voor een meisje op de grond in een verder lege zaal.

Wat ik zie, en alleen ik, is dat meisje dat over de vloer rolt en kronkelt. Een soort slecht gaan op ghb, maar dan in een superslow motion en met een perfecte beheersing. Ik zoek een plekje tegen de muur waar ik met één schouderblad tegenaan ga staan. Ik sta op alleen mijn linkerbeen, mijn rechterbeen is zo gebogen dat alleen het puntje van mijn schoen de grond raakt. Schuin achter mij zit een suppoost. Hij kijkt de andere, drukke zaal in.

Deze week, tijdens een Auschwitz-herdenking muntte een overlever een elfde gebod. Hij citeerde een Joodse holocaustprofessor. Wees nooit een omstander, zei hij. Ik denk aan hem; ik ben een omstander. Ik word gedwongen te kijken naar een meisje dat over de grond rolt. Maar als ik langer kijk, wordt het gekronkel een dans. De bewegingen veranderen niet, maar door de opeenvolging ontstaat een geheel. Een sequentie van wentelingen. De controle werkt hypnotiserend.

Ik weet niet hoe lang ik al sta te kijken, als ik voel dat er meer mensen in de zaal staan. Ze weten zich, net als ik, geen houding te geven. Hoe kijk je naar een meisje dat over de grond rolt? En hoe lang? De mensen die samen zijn kijken naar elkaar. De mensen die alleen zijn, zoeken toevlucht in een camera of iPhone. En hoe loop je er langs naar de volgende zaal?

Het meisje is echt, maar voelt niet echt. Ze maakt geen contact, ze bestaat los van mij. Het maakt niet uit of ik er ben en dat is misschien wel het meest bevreemdend. Instead of… is mooi, maar tegelijkertijd kun je het niet aanzien. Ik was denk ik zelden zo tevreden in mijn eigen ongemak als op dit moment. Het durven blijven kijken naar Instead of… voelde als een soort overwinning. Dan komt het ingewikkeldste: weer doorlopen. Adem inhouden en langs de muur naar buiten, naar de volgende zaal. Waar ik mijn longen leegstoot, ik ben geen omstander meer.

In februari zijn Tino Sehgal’s werken This is good (2001) en This is new (2003) te zien in het Stedelijk Museum.

Ko van ’t Hek (1985) weet niet zo veel van kunst, maar is er wel verslaafd aan. Samen met Yuki Kho geeft hij elke maand vijf kunsttips in je inbox: Kunst Kijken met Ko & Kho. Hij studeerde filosofie en is mede-oprichter van tekstbureau Hotel Content. Daarnaast is hij een leuke jongen ook om te zien.@KOKOKO3000


Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons