nieuwsbrief
menu Asset 14

Leef zoals je jeugdschimmen

Artikel Gastbijdrage
Mail

Iedere zomeravond speelde zich in mijn buurt iets magisch af. Ik was negen jaar oud en terwijl ik over het grindpaadje naar het voetbalveld rende, rilde ik lichtjes van de adrenaline. Vanaf het bruggetje, tussen de ruisende populieren door, hoorde ik al hoge kreten, de bonk van de bal, en rook ik de geur van het gras.

Tijdens die voetbalavonden leerde ik de kinderen uit de buurt kennen. Coen, de jongen met de ijzeren noppen en de beste Pokémonkaarten. Farida, het verstandige voetbalmeisje van FC Utrecht. Yannis, de stoere Griek met geblondeerd stekeltjeshaar, die zichzelf ‘de pornoster’ noemde (niemand wist wat dat betekende, maar het klonk intimiderend).

Op de heetste dagen speelden we flessenvoetbal. Na afloop hielden we een watergevecht met het overgebleven water. Soms schoot een van ons de bal tegen een auto aan. Dan ging een alarm af, hoorden we een huisdeur openen en renden we als gekken weg. De mannen des huizes waren onze gezamenlijke doodsvijanden: Coen overtuigde ons ervan dat de buurman van nummer 44 een geweer had.
Dertien jaar lang heb ik nauwelijks meer aan ze gedacht. Ze werden verdrongen door rugtassen vol boeken, lessen Frans, worstenbroodjes in de kantine en klassenfeesten, daarna studentenkamers, collegezalen en dronken avonden in de kroeg. De weg richting volwassenheid heeft me grote voordelen gebracht. Ik kan alles doen wat ik wil. De mogelijkheden van het leven zijn oneindig.

Foto: Roger Mayne.

Laatst dacht ik weer aan ze terug. Het vroor en het veldje lag er verlaten bij. Een blaf van een hond, een schril kreetje van een kleuter op driewieler benadrukten de stilte. De bladloze takken van de populieren boden een mooi, maar doods schouwspel. Ik liep erlangs, mijn handen in mijn jaszakken. Ik voelde mijn blouse langs mijn borst schuren, de stappen met mijn opgepoetste schoenen knersten traag op het grindpad. Harder kon ik niet. Het voelde alsof ik niet meer kon rennen.

Daar op het gras zag ik de negenjarige jeugdschimmen voor me, als mijn gelijken, ongeacht de tijdsbarrière en hun kinderverschijning. De waarde van diploma’s, verre reizen en verliefdheden verbleekte bij collectief de bal uit de sloot halen, grasvlekken op je sportbroekje en belletje lellen bij de geweerbuurman.

Het leven was een bubbel; ieder persoon had een unieke rol, iedere gebeurtenis was een significant feit. Dat Yannis een sigaret had gerookt. Dat Coen een nieuw voetbalshirt van Kluivert had gekocht. Dat ik ‘dag’ had durven zeggen tegen Sofie, het knapste meisje uit de buurt. Dat was toen het wereldnieuws. Alle gebeurtenissen daarbuiten waren zaken uit een ander sterrenstelsel.

We zouden het leven weer kleiner moeten maken. Minder werken, minder afspraken maken, meer voetballen op zomeravonden. Ik heb het me al talloze keren voorgenomen. Maar nu ik langs het verlaten voetbalveldje loop, met de schimmen van vroeger loerend over mijn schouder, heb ik een stok achter de deur.

Luuk Hijne is 22 jaar en pas afgestudeerd in de sociale psychologie in Utrecht. Luuk wil stadsgids en schrijver worden.


Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons