nieuwsbrief
menu Asset 14

Oesters

Artikel Maite Karssenberg
Mail

De oesterman vraagt of ik al eens een oester heb gegeten. 'Nee, dit is de eerste keer,' antwoord ik. Ik kijk naar het lichtgrijze snotachtige zeedier in zijn schelp. De oesterman strooit er liefdevol tabasco en limoensap overheen. Nog wat verse peper, en klaar. Hij overhandigt me de lekkernij voorzichtig. Nu is het de oester en ik.

Ik sta onder een partytent tussen een menigte mensen in feestkleding. Het regent pijpenstelen. Er hangen lampionnen in de boom als bontgekleurde vruchten, de kleuren steken scherp af tegen het grijze van de dag. De mensen lachen. De bruiden lachen het meest. Ze worden omhelsd door hun vrienden. Iedereen is nog vol van de toespraken en proost op de liefde. Champagne sprankelt in kegelvormige glazen en overal om me heen worden gulzig oesters uit hun schelpen geslurpt.

Beeld: Swamibu.

Tussen de oester en mij is er weinig liefde. Maar de oesterman kijkt mij met zijn oceaanblauwe ogen verwachtingsvol aan. Hij heeft de oesters gisterochtend zelf geplukt, op Ameland. Daarna heeft hij ze in zijn auto richting het zuiden gereden, naar de voor oesters ongetwijfeld mythisch klinkende provincie Zeeland, waar hij ze heeft uitgestald op aluminium schalen. Wat een avontuur voor de oesters. Als ze zich met behulp van enkele hersencellen – je zou bijna denken dat ze die hadden als je naar hun substantie kijkt – bewust hadden kunnen zijn van hun epische reis, dan hadden ze vast gedacht dat dit de oesterhemel moest zijn. Maar niets is minder waar. Dit blijkt de oesterhel. Weerloos liggen de ongewervelden te wachten op het mes van de oesterman, een kort en puntig mes, dat hij hanteert met een ijzeren handschoen aan, als een ridder met een maliënkolder en een zwaard. Eén voor één wrikt hij de ruwe schatkistjes open om zijn slachtoffers op te dienen. Tot mijn teleurstelling zijn er geen parels te bekennen.

De ridder vraagt waarom ik zo treuzel. Durf ik soms niet? Hij schenkt mij een bemoedigende glimlach. Verrek, de oesterman is met me aan het flirten. Terwijl ik de ijskoude, waterige oester vol afschuw in mijn hand geklemd houd, bespeur ik een sprankje warme genegenheid in de blik van de oesterman. Wat heeft hij trouwens prachtige ogen. ‘Ik durf heus wel, hoor,’ zeg ik, terwijl ik het bakje slijm naar mijn mond breng. Langzaam kantel ik de schelp naar voren.

Waar ik een verschrikkelijke golf zout zeewater verwacht, volgt een delicate smaak van frisse – ja, waar smaakt het eigenlijk naar? Een combinatie van kamille, tuinkers, melk en haring? Wat het ook is, het is in ieder geval heel erg lekker op een heel subtiele manier. In tegenstelling tot de oesterman. Die heb ik na het aanhoren van ellenlange verhalen over zichzelf links laten liggen. Geef mij maar oesters.


Maite Karssenberg is schrijfster, historica en programmamaker. Ze houdt van vergeten geschiedenissen en idem reisbestemmingen, de zee en zelfreflectie. Maar het meest nog houdt ze van boeken lezen.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons