nieuwsbrief
menu Asset 14

Met de camper naar Benidorm

Een muzikant van middelbare leeftijd vraagt Paula met hem te gaan touren in Benidorm.

Mail

Het is de droom van iedere muzikant: erop uit trekken, optreden en lekker leven. Hoewel dat klinkt als een leven vol onzekerheden – gewoon gaan en maar zien wat het oplevert – word ik vooral jaloers van iemand die zijn eigen plan trekt. Het confronteert me met mijn eigen onzekerheden en mijn gebrek aan bluf.

De teleurstelling in mezelf slaat gelukkig al gauw om in een bewondering voor deze man in mijn tijdlijn, hij is bereid alles achter zich te laten. Ik vraag me af wie hij is. Hij klinkt als een avonturier. Zou het een echte rocker zijn die onder de tatoeages zit, of is hij gewoon iemand die ervan houdt om muziek te maken en zijn passie wil delen?

Ik besluit bij hem langs te gaan. De hoge flat in Amsterdam Nieuw-West verdwijnt haast in de grijze lucht op de woensdagochtend dat we hebben afgesproken. Op het naambordje naast het huisnummer staat een naam die ik niet ken. Ik bel aan. Een jolige mannenstem laat me binnen en even later loop ik over zijn galerij. Leunend in de deuropening wacht hij me op. Het T-shirt dat hij draagt is net zo grauw als het gebouw waarin hij woont en wanneer hij zich omdraait, zie ik dat er een grote scheur zit in de achterkant. Ik vraag hem wat nou toch zijn echte naam is.

‘Noem me maar Dan,’ zegt hij. ‘Ik wil geen problemen.’ Hij vertelt dat hij bang is dat zijn uitkering wordt stopgezet wanneer “ze” erachter komen dat hij van plan is in Spanje te gaan wonen. ‘Dan raak ik mijn huis kwijt, dat ik in de tussentijd ga verhuren. Ik wil wel iets hebben om op terug te vallen, voor het geval dat.’ We praten wat over het muzikantenbestaan en ik stel voor dat ik begin met het opnemen van ons gesprek.

Beeld: Charlotte Peys.

Dat Dan last heeft van zenuwen is wel te merken. Hij speelt goed gitaar, maar als ik even de andere kant op kijk, wordt hij nerveus. Hij is trots op zijn keyboard en laat nog wat MIDI-files horen om daar overheen te spelen en zingen. Ik vraag hem waarom hij eigenlijk op zoek is naar een zangeres. ‘Anders klinkt het zo leeg.’ Dan gebruikt deze MIDI-bestanden als een pop-up band.

Dan laat Dan me zijn camper zien. Een roestige, oude vierkante camper die iets wegheeft van een grote bestelwagen staat op de stoep. ‘Ik heb hem helemaal omgebouwd.’ Wanneer hij de schuifdeur opent zie ik het miniatuurkeukentje. Aan de linkerkant ligt een verhoogd matras. Dan vertelt trots dat hij zijn instrumenten en apparatuur allemaal kan opbergen zonder ruimte te hoeven inleveren. ‘Kijk, daar, dat bed,’ wijst hij. ‘Daaronder leg ik mijn gitaar: in een kist natuurlijk.’ De camper lijkt me een krappe ruimte om in te leven, maar Dan geeft aan dat hij dat ook niet van plan is. ‘Ik kom hier, hoop ik, alleen om te eten en slapen.’

Wanneer ik vertrek, grapt Dan nog even of ik mee wil naar Spanje. Hij heeft me nog nooit muziek horen maken maar ziet het duidelijk zitten. Hoewel de zigeuner in mij gillend ja roept, schud ik lachend mijn hoofd. Ik zie mezelf al blozen naast een stuntelende man van middelbare leeftijd. ‘Ik ben nog niet klaar voor Benidorm,’ dramatiseer ik, ‘en als ik het echt zou willen, zou ik het waarschijnlijk toch niet durven.’

In de bus naar huis vraag ik me af of deze man ooit gaat rondkomen van optredens in een Spaans strandstadje. Hij had al een paar optredens geregeld, zei hij. Zouden de mensen daar gewoon minder kritisch zijn? Ik vraag me af hoe hij aan die optredens komt.

In zijn advertentie op Marktplaats verwijst Dan naar een filmpje op YouTube en al gauw kom ik erachter dat hij een heel kanaal heeft. Na het zien van zijn demo ben ik een beetje gedesillusioneerd. Zijn filmpjes hebben iets weg van een goedkope kermis, chaotisch, slordig, vol schreeuwende kleurlampen. De show heeft een hoog karaokegehalte. Hij is wel muzikant maar treedt niet op zonder volledige installatie. Oftewel: de man en zijn voorgeprogrammeerde keyboard gaan op reis. De snerpende MIDI-files overschreeuwen hem. Zijn stem is in geen enkel nummer toonvast en hoewel hij muziek maakt, lijkt hij vooral muzikant te willen zijn.

Dit is inmiddels alweer een jaar geleden. Ik ben benieuwd hoe het is afgelopen en besluit Dan een bericht te sturen. Hij treedt, naar eigen zeggen, nog steeds op voor vakantiegangers in Benidorm en lijkt er zijn draai te hebben gevonden. Hij vertelt over de promenade en de zon. Als ik de foto’s en zijn woorden moet geloven, is hij gelukkig in Spanje. Hoewel ik hier in Nederland lekker kritiek blijf hebben over de kwaliteit van zijn muziek, heeft hij in ieder geval het lef gehad om zijn droom achterna te gaan.

Paula Lina ('89) is een freelance journalist en muzikant. In taal en geluid drukt zij zich uit.
Charlotte Peys is cultuurwetenschapper en illustrator en woont en werkt in Gent (België). Haar werk is steeds gebaseerd op observatie en onderzoek. Ze illustreert om te onthouden, te verzamelen, te vertellen, te ordenen en te onderzoeken.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Essay: ‘Dank voor jullie inzet!'

‘Dank voor jullie inzet!'

Mensen willen het liefst werk doen dat in een positieve zin bijdraagt aan het leven van anderen. Maar is dit wel een haalbaar ideaal?

 1

Kerstbezoek voor Gavin Marley

Gavin en Susan lopen elkaar jaren na hun middelbareschooltijd weer tegen het lijf. Gavin, die inmiddels steenrijk is, nodigt de dakloze Susan bij hem thuis uit.

Gedachtes over het imposter​syndroom

Gedachtes over het imposter​syndroom

Het jaar is bijna voorbij en daarom zet Hard//hoofd de beste stukken van 2018 nog één keer in de schijnwerpers.   Slimme, competente mensen die ervan overtuigd zijn dat ze hun succes niet verdienen. Het komt zo vaak voor dat er een term voor bestaat: het impostersyndroom. In het kader van de Fakeweek een persoonlijke […]

Tip: Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

In deze laatste tip van 2018 geeft Emma Stomp op de valreep een onmisbaar advies voor de feestdagen.

Mentale maandag: kerst 1

All I Want for Christmas

Mentale gezondheid is belangrijk, maar we praten er weinig over. Daarom gidst Nastia Cistakova je in deze tweewekelijkse beeldcolumn langs de taboes, onhandige vragen en ongemakkelijke antwoorden over psychische problemen. Nastia weet hoe het voelt als het er in dat prachtige hoofd van je soms net wat anders aan toegaat dan ‘normaal’, en ze illustreert herkenbare […]

Willen wonen in een kerstetalage

Willen wonen in een kerstetalage

Ieder jaar met kerst willen we heel veel spullen kopen. Het zijn rekwisieten voor wanneer we ons even de protagonist in een kerstverhaal willen wanen. Maar doen we dit eigenlijk niet het hele jaar?

Alles vijf sterren: Amstelveen, een kroeg en klassieke muziek 1

Stoofvlees, heiligen en de liefde

Deze week spraken drie hard//hoofd-redactieleden hun kersttip voor je in. Van stoofvlees, via Nick Cave, naar oude liefde.

De komma in mijn komedie

De komma in mijn komedie

'Roken is niks anders dan spelen met de dood', iedereen weet dat het een slecht idee is, maar toch beginnen mensen eraan. Koen Schouwenburg schrijft over de absurditeit van een verslaving en hoe daarmee om te gaan.

Hard//talk: Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Sociaal ondernemen is de beste keuzes maken in een imperfecte wereld. Stop daarom met elkaar afvallen, vorm samen een front, en focus op de positive impact van duurzame innovatie, betoogt Dylan Meert. Het wordt tijd dat duurzame, eerlijke en sociale initiatieven ophouden met elkaars […]

Column: Skaten is overleven

Olympisch gezien

Iduna Paalman wil nét naar bed gaan als haar broertje belt. Met gewéldig nieuws.

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5