nieuwsbrief
menu Asset 14

De eerste naaktloper

Sander Ritman is Verpleegpoëet: hij wast, verzorgt en schrijft. Dit verhaal is met vele andere te vinden in zijn debuutbundel.

Mail

“Ben je gek, ik zit altijd in de zon - maakt me niet uit hoe warm het is. Vroeger liep ik ook altijd met m’n shirt uit, maar tegenwoordig doe ik dat niet meer. Het liefst had ik altijd zo weinig mogelijk aan”, vertelt meneer trots.

“Het liefst liep u gewoon poedelnaakt over straat”, grap ik.

“Nou ik zal je vertellen,” begint meneer met een glinstering in zijn ogen, “ik was de eerste Hollander die al z’n kleren uittrok op het strand bij Bergsendaal. Inmiddels is het een naaktstrand, maar toen nog absoluut niet. Iedereen was zo preuts hier in dit land, dat wil je niet weten. Mensen wisten niet wat ze zagen. Op een gegeven moment werd ik in de stad zelfs herkend. Mensen die ik nog nooit eerder had gezien, begonnen me spontaan te begroeten.”

“Omdat ze u naakt op het strand hadden zien lopen?”

“Ja, en dan liep ik op ze af van wat leuk dat u me nou begroet, maar ik weet helemaal niet wie u bent. En dan zeiden zij: maar wij kennen u wel, van het strand.”

Illustratie: Marleen Krijnen

Meneer buldert van het lachen en ik lach hard mee. Ik zie het voor me, niet tot in detail gelukkig, maar het globale plaatje. Meneers hoofd trots boven de branding, een fiere tred, wuivend duingras. Opstuivend zand bij elke stap die hij in z’n blootje zet. Af en toe passeert er iemand in een pantalon met de pijpen een beetje opgerold, daarboven een overhemd met eroverheen een broeierige spencer. En dan de verbijstering op de gezichten als ze hem voorbij zien komen. Eerst kijken ze naar meneers kale schedel bedekt met zweetdruppeltjes. Zijn trotse blik ontwijken ze. Dan volgen ze zijn baard naar beneden en blijven even hangen bij het zien van zijn dichte borsthaar. Meneer ziet op het moment van passeren nog net hun hoofden rood worden. Ze krijgen het nog warmer onder hun nette kleren.

“Dat ze u dan wel durfden te begroeten. Je zou denken dat ze zich misschien schaamden tegenover u. Ze hebben u immers in uw blootje zien lopen.”

“In het begin ontweken ze me allemaal, maar langzaam begon het te veranderen. Er waren toch ook wel invloeden van buitenaf die mensen aan het denken zetten. De kentering kwam toen onze oosterburen hier vakantie gingen vieren. Dat ze hier in hun blootje op het strand lagen, gebeurde voor velen ongemerkt - tot ze met hun hoofd eens boven zo’n Duitse kuil hingen. Verontwaardiging maakte al snel plaats voor jaloezie en voor je het wist zag je sommige landgenoten ook de kleren uittrekken. In het begin waren het nog onbeholpen amateurs. Dan gingen er vijf in een kringetje staan met één iemand in het midden. Diegene kleedde zich uit tot er een handdoek om z’n middel over bleef. Daarna ging hij meteen plat op de buik liggen, even de schaamstreek schuren in het zand. Het mocht nu in de uitverkoop, maar het was nog geen prijzencircus.”

“En de rest is geschiedenis”, zeg ik.

“Jazeker m’n jongen, zo is het allemaal begonnen. Toch blijft het een preuts volkje hoor. Laatst liep ik over de boulevard van Scheveningen; zie ik steeds allemaal voorbijgangers stilstaan voor een kuil. Uiteindelijk ging ik maar ook even kijken. Bleek er gewoon een man in te liggen, lekker met zijn witte wangen in het zand. Ik hoef je niet te vertellen dat hij geen Hollander was.”

-

Gek van de Verpleegpoëet? Geobsedeerd door de zorg? Of gewoon altijd 's nachts wakker te maken voor een mooi Zeer Kort Verhaal? Wat u nodig heeft is De Verpleegpoëet. Geschreven door Sander Ritman. Uitgegeven door hard//hoofd.

Sander Ritman

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Essay: ‘Dank voor jullie inzet!'

‘Dank voor jullie inzet!'

Mensen willen het liefst werk doen dat in een positieve zin bijdraagt aan het leven van anderen. Maar is dit wel een haalbaar ideaal?

 1

Kerstbezoek voor Gavin Marley

Gavin en Susan lopen elkaar jaren na hun middelbareschooltijd weer tegen het lijf. Gavin, die inmiddels steenrijk is, nodigt de dakloze Susan bij hem thuis uit.

Gedachtes over het imposter​syndroom

Gedachtes over het imposter​syndroom

Het jaar is bijna voorbij en daarom zet Hard//hoofd de beste stukken van 2018 nog één keer in de schijnwerpers.   Slimme, competente mensen die ervan overtuigd zijn dat ze hun succes niet verdienen. Het komt zo vaak voor dat er een term voor bestaat: het impostersyndroom. In het kader van de Fakeweek een persoonlijke […]

Tip: Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

In deze laatste tip van 2018 geeft Emma Stomp op de valreep een onmisbaar advies voor de feestdagen.

Mentale maandag: kerst 1

All I Want for Christmas

Mentale gezondheid is belangrijk, maar we praten er weinig over. Daarom gidst Nastia Cistakova je in deze tweewekelijkse beeldcolumn langs de taboes, onhandige vragen en ongemakkelijke antwoorden over psychische problemen. Nastia weet hoe het voelt als het er in dat prachtige hoofd van je soms net wat anders aan toegaat dan ‘normaal’, en ze illustreert herkenbare […]

Willen wonen in een kerstetalage

Willen wonen in een kerstetalage

Ieder jaar met kerst willen we heel veel spullen kopen. Het zijn rekwisieten voor wanneer we ons even de protagonist in een kerstverhaal willen wanen. Maar doen we dit eigenlijk niet het hele jaar?

Alles vijf sterren: Amstelveen, een kroeg en klassieke muziek 1

Stoofvlees, heiligen en de liefde

Deze week spraken drie hard//hoofd-redactieleden hun kersttip voor je in. Van stoofvlees, via Nick Cave, naar oude liefde.

De komma in mijn komedie

De komma in mijn komedie

'Roken is niks anders dan spelen met de dood', iedereen weet dat het een slecht idee is, maar toch beginnen mensen eraan. Koen Schouwenburg schrijft over de absurditeit van een verslaving en hoe daarmee om te gaan.

Hard//talk: Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Sociaal ondernemen is de beste keuzes maken in een imperfecte wereld. Stop daarom met elkaar afvallen, vorm samen een front, en focus op de positive impact van duurzame innovatie, betoogt Dylan Meert. Het wordt tijd dat duurzame, eerlijke en sociale initiatieven ophouden met elkaars […]

Column: Skaten is overleven

Olympisch gezien

Iduna Paalman wil nét naar bed gaan als haar broertje belt. Met gewéldig nieuws.

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5