nieuwsbrief
menu Asset 14

Lemco Lolly's

Artikel Rutger Lemm
Mail

De alledaagsheid van een vraag als “Hoe kennen jullie elkaar?” maakt een kinderachtige baldadigheid in me los, waardoor ik zonder aarzelen antwoord: “We volgden een groepstherapie voor heroïneverslaafden.” Of: “Hij had een affaire met mijn vriendin, maar toen ik me voor hem openstelde bleek het een aardige vent te zijn.” Alles wat te gemakkelijk gaat, moet ik ongemakkelijk maken. Het is een tic.

Mijn vrienden geloven me niet meer zo snel als ik een bijzondere anekdote met ze deel. Zodra een verhaal of verklaring een onverwachte wending neemt, zie ik dat ze hun ogen samentrekken. "Dit is toch niet weer een van die stomme grappen, hè?"

Ken je die salmiaklolly’s van Lemco? Met die papegaai op de verpakking die zegt: “Lekkerrrr… Lemco!”? Die lichtbruine knotsen waar je het zout uit kunt zuigen, met zo’n wit stokje dat een beetje verkruimelt als het nat wordt? Welnu, dit fantastische snoepgoed is bedacht door mijn familie.

Mijn over-over-overgrootvader Theodorus Lemm was een van de rijkste ondernemers van Rotterdam. Er werd zelfs een straat in Kralingen naar hem vernoemd. In 1901, toen Kralingen officieel bij Rotterdam ging horen, werd de naam veranderd naar de Aegidiusstraat. Zoals het een goede miljonair betaamt, verdeelde Theodorus vlak voor zijn dood zijn fortuin onder zijn zoons. Een aantal van hen mocht de rest van hun leven rentenieren, de meer ondernemingsgezinden kregen een fabriek. Hij kocht een slepersbedrijf voor Theodorus jr., een papierfabriek voor zijn schoonzoon Clemens en een suikerfabriek voor Karel.

Karel Lemm verdeelde de verantwoordelijkheden van deze onderneming weer onder zijn eigen zoons (hij had zestien kinderen). Een van hen was mijn opa, Sjef. Na de Tweede Wereldoorlog brak de glorietijd van Lemm & Co aan: dankzij de groeiende welvaart ontdekten steeds meer mensen het verslavende suiker. Oom Aad was de creatieve van de zes broers: hij bedacht de schommelende loopband. Voorheen waren lolly’s altijd plat, omdat ze na het smeltproces inzakten. Maar door de lolly’s constant heen en weer te laten rollen, kregen ze de karakteristieke knotsvorm. Lemco, zoals het merk was gaan heten, bracht ook andere klassiekers als Antaflu en Tumtum op de markt.

Toen ik geboren werd, was Lemco allang verkocht aan het bedrijf Pervasco en was mijn opa met pensioen. Het geld van Theodorus Lemm was op. Mijn opa zat altijd in een hoekje van het bejaardentehuis en sprak zelden. Ik heb hem nooit over zijn Willy Wonka-wereld kunnen vragen. De koekjes en zuurtjes die mijn oma me gaf, waren oud en hard. Ik weet nog wel dat mijn vader eens voor een reclameopdracht bij Mars langsging, en thuis kwam met een kartonnen doos vol snoepgoed. Ze waren vereerd geweest om een nazaat van de beroemde suikerfamilie te ontmoeten.

Misschien ben ik niet helemaal objectief, maar ik vind de salmiakknotsen de beste lolly’s ter wereld. Soms staan ze bij de wc in een club in een schaaltje naast de pepermuntjes of krijg je er eentje bij het afrekenen in een restaurant. Dan voel ik een vreemde trots en heb ik zin om tegen het mooie meisje naast me te zeggen: “Die lolly, die heeft mijn familie bedacht.” Ik denk niet dat het echt indruk maakt, maar misschien is ze ook een fan. Andere families hebben Nobelprijswinnaars voortgebracht, atleten, acteurs. Mijn familie kwam met de schrik van elke tandarts.

Mijn vrienden geloven me maar net als ik ze dit verhaal vertel. Er is zelfs een Wikipedia-pagina over de lolly’s, maar ze blijven sceptisch. “Het zou wel je beste grap zijn,” zei Rob geamuseerd. “Dan lig je op je sterfbed en zeg je: ‘Kom dichterbij jongens… Weten jullie nog van die Lemco Lolly’s? Dat… was… bull… shit… haha.’ En dan sterven.” Maar het is echt waar. Geloof me. Heus.


Rutger Lemm is schrijver, grappenmaker en scenarist. In 2015 verscheen zijn debuut, 'Een grootse mislukking'. Hij is een van de oprichters van Hard//hoofd.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons