nieuwsbrief
menu Asset 14

Blauwe arbeid

Artikel Gastbijdrage
Mail

Onder de helblauwe blik van zijn helden en geliefden kijkt Frank Keizer naar het eigen arbeidzame leven

illustratie: Alex Deforce

Blauwe arbeid

blauw
ik denk aan de kleur blauw
het weidse blauw
het diepste blauw
van het absolute
dat schittert
in de ogen
van mijn denkers en geliefden
die ik recht in de ogen wil kijken
ik kijk Adorno recht in zijn ogen
ik vind Adorno aantrekkelijk
om heel veel redenen
maar vooral omdat hij schrijft alsof
verlossing bestaat
maar op de hielen moet worden gezeten
ik kijk Foucault recht in de ogen
wanneer hij de zorg voor het zelf uitbreidt
en Chris Kraus
wanneer ze alles persoonlijk maakt
al deze producenten van geluk en verandering
kijk ik recht in die helblauwe ogen
van ze
waarin ik verdrinken kon
toen ze nog niet waren bevroren
toen productie nog niet was genormaliseerd
toen productie nog vrij was
toen Hölderlin nog in zijn toren zat
om aan de figuur van zijn eeuwige revolutie te weven
waaruit wij zijn gesponnen
als eenzame draden
niet meer naadloos
maar rafelend
en afgesneden
terwijl alles wat rafelt
immens populair en dom wordt
en het onmogelijk is
om op een interessante manier arm te zijn
moet ik denken aan de oevers
van Amsterdam-Noord
waar ik woon
en oversteek
om terug te keren
de oevers van Amsterdam-Noord strekken zich uit
zo ver mijn ogen reiken
en in mijn pijnlijk visioen
en zie ik mijzelf als kolonist
ikzelf wil zeggen iedereen
en gaan de oevers over in stranden
in eindeloze gemeenschappelijke gronden zonder tragedies
waar nog interpenetratie mogelijk is
industrieel rivierwater wat ben je stil
zoals je daar spiegelt
bij de waterkant
als eigenliefde
waar ik als mens iets mee moet
in de zin van verzet
en het nieuwe overwerk
een categorie van leven is
doen waar je niet goed in bent
of specialiseren, iemand leren verstaan
in een andere taal
op een terras
in de nazomer van de haat
waarin het blauw dof geworden is
en ik terugdenk
aan de nonnen in Ostia
die niet in een klooster woonden
maar op een kermis
en die ik zag in een film
in een kunstinstelling in Utrecht
waar hun eenvoudige gebruik
heel even een figuur werd
voor een andere manier van leven
voor de duur van een esthetische ervaring
de nonnen van ostia droegen altijd blauw
op de vraag waarom
antwoordden ze
dat blauw de kleur is
van de arbeiders
wat ik heel mooi vond
want het waren helemaal geen revolutionairen
het waren nonnen
die op die kermis in een achtbaantje
rondreden
volmaakt en zonder programma
van deze nonnen leerde ik iets
over het spektakel
maar ik heb even gemist wat precies
ik denk dit
(of dat heb ik ervan gemaakt):
ze leidden zichzelf af
van het spektakel
maar werden er niet door afgeleid
terwijl ze er middenin zaten
zo bedacht
als ik het nu vertel
was het niet
het was iets van het lichaam
misschien moet ik net als die nonnen
ook blauw gaan dragen
alleen nog maar blauw dragen
omdat armoede geen levensstijl is
omdat ik vlucht voor stijl
maar die gedachte verwerp ik
omdat ze spectaculair is
en bedacht
een stijl
zoals de armoede dat niet is
en blauw niet meer de kleur van de arbeiders is
waarschijnlijk zelfs geen kleur meer heeft
niet rood
of roodblauw
geel
geen avondrood
politiek bij schemerlicht
en bij nacht
arbeid wordt een slaapliedje
waaruit ik wil ontwaken
maar waarvoor ik me heb verslapen
terwijl ik juist zocht naar een kleur
die dit alles zou doorkruisen
nu het donker wordt en koud
eerst grijs en dan langzaam
grijzer
verandering is objectief
en behoort tot het lichaam
dat wil ik organiseren
maar wij zitten op het terras
ontdoen ons van ons bier
en kleuren langzaam zwart
tegen de achtergrond
van de zomer
die een wond is geworden
waarin ik staar
want er zijn geen ogen
waarin ik kan staren
om te zien
of er nog iets mogelijk is
iets anders
dan vereenzamen
in de zomer van 2014
zijn we zonnebloemen geworden
dorre zonnebloemen
bijna knisperend
worden wij hooi
want zachtheid is gekomen
en zachtheid zal ook weer gaan

-
Frank Keizer (1987) is dichter, redacteur en vertaler. Zijn chapbook Dear world, fuck off, ik ga golfen verscheen in 2012 bij Uitgeverij Stanza. In 2014 is hij gastschrijver bij het tijdschrift nY.


Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons