nieuwsbrief
menu Asset 14

Voetbalwedstrijd voor voetbalsceptici

Een trap, een sprintje en een schot: 3-1. Even is het doodstil. Alle hoop op de gelijkmaker waait met een briesje het stadion uit. Tienduizenden ogen staren ongelovig in de verte, schouders teleurgesteld naar beneden gezakt. Heel even. Tot de pezige mannen met hun trommels zich herpakken en met dubbel zoveel energie op hun instrumenten slaan. Alle fans in het stadion volgen, vurig en hoopvol, tegen beter weten in. Vuisten zwaaien door de lucht: AJAX!

Mail

Daar zit ik dan, als voetbalscepticus, voor het eerst in mijn leven in een voetbalstadion. Ik tuur naar de mannetjes van Ajax en PSV en een wonder geschiedt: ik vind het echt leuk. Ik, notoir vijand van het voetbal, zit zelfs stiekem een beetje mee te juichen. Hoe is dit mogelijk?!

Voor die bewuste wedstrijd liet voetbal me volledig koud. Dat de emoties van mijn mannenvrienden met de bal mee alle kanten op stuiterden ging mijn pet te boven. Ik associeerde voetbal voornamelijk met zinloos geweld, een corrupte miljardenbusiness en omhooggevallen idioten als Sepp Blatter. Bovendien ergerde ik me dood aan al die zendtijd die verloren ging aan oeverloos gewauwel over opstellingen, tactieken en transfers. Om over mannen die op zondag niet konden afspreken omdat ze per se gespannen voor een beeldscherm moesten zitten niet te spreken.

Maar daar op dat plastic stoeltje op een metershoge tribune had ik het echt naar mijn zin. Het is moeilijk uit te leggen (je moet het immers, heel cliché, meemaken om het te begrijpen) maar ik zal een poging wagen. Want voetbalsceptici, zo’n voetbalwedstrijd is dus echt de moeite waard.

Onlangs las ik in de Volkskrant een interview met schrijver Karl Ove Knausgård, pessimist en piekeraar. Hij noemde voetbal "het ultieme escapisme". Ik begrijp inmiddels precies wat hij bedoelt. Terwijl mijn ogen het stipje van de bal volgden, voelde ik niet alleen spanning maar juist ook rust. In de grote buitenwereld heerst chaos, spelen ingewikkelde conflicten en lijkt overzicht onmogelijk. In het stadion is het leven simpel. Daar draait alles om een strijd tussen twee teams, waarvan je er als vanzelfsprekend één support. Brood (of bier) en spelen en een mens is tevreden.

Daarnaast is het heel ontroerend, om niet te zeggen aandoenlijk, om zoveel volwassen mannen tegelijkertijd te zien springen, dansen, zingen, juichen en huilen. Mannen met petjes op en tatoeages op hun armen. Mannen die de dag ervoor erg hun best hebben gedaan op het ontwerpen en beschilderen van een spandoek met "Siem Salabiem" erop, ter afscheid van Siem de Jong. Mannen die "three little birds, pitch by my doorstep" met Bob Marley meebrullen. Menig (hoogopgeleid) mens kijkt hierop neer, maar waarom? Wat is er op tegen om de tijd van je leven te hebben met liedjes en spandoeken?

Goed, de agressie die erbij gepaard gaat vind ik nog steeds belachelijk. Maar daar zag ik eigenlijk niet veel van. Wat ik vooral zag waren jongetjes van een jaar of negen in Ajax-shirt die met hun zusje, papa en opa geconcentreerd naar de bal tuurden. Bij een goal juichten ze uitgelaten, bij een tegengoal sloeg opa een arm om de jongen heen terwijl papa uit frustratie wat rondjes ijsbeerde in het gangpad. Ineens zag ik een decennialange slinger van generaties met één gedeelde passie: hun club. Welke club en waarom deed er al lang niet meer toe. Ze gingen gewoon en leefden met zijn allen mee. Toen begreep ik: in essentie gaat voetbal om liefde en samenzijn. Alle voetbalmannen die dit lezen: jullie kunnen er nog zo stoer over doen, maar dit is toch echt de kern van de zaak. En dat is eigenlijk best mooi.

Maite Karssenberg is schrijfster, historica en programmamaker. Ze houdt van vergeten geschiedenissen en idem reisbestemmingen, de zee en zelfreflectie. Maar het meest nog houdt ze van boeken lezen.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft. Lees meer

Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999. Lees meer

Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid. Lees meer

De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij. Lees meer

Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij. Lees meer

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal. Lees meer

Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij. Lees meer

Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.' Lees meer

Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som. Lees meer

Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt. Lees meer

Essay: ‘Dank voor jullie inzet!'

‘Dank voor jullie inzet!'

Mensen willen het liefst werk doen dat in een positieve zin bijdraagt aan het leven van anderen. Maar is dit wel een haalbaar ideaal? Lees meer

 1

Kerstbezoek voor Gavin Marley

Gavin en Susan lopen elkaar jaren na hun middelbareschooltijd weer tegen het lijf. Gavin, die inmiddels steenrijk is, nodigt de dakloze Susan bij hem thuis uit. Lees meer

Gedachtes over het imposter​syndroom

Gedachtes over het imposter​syndroom

Het jaar is bijna voorbij en daarom zet Hard//hoofd de beste stukken van 2018 nog één keer in de schijnwerpers.   Slimme, competente mensen die ervan overtuigd zijn dat ze hun succes niet verdienen. Het komt zo vaak voor dat er een term voor bestaat: het impostersyndroom. In het kader van de Fakeweek een persoonlijke... Lees meer

Tip: Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

In deze laatste tip van 2018 geeft Emma Stomp op de valreep een onmisbaar advies voor de feestdagen. Lees meer

Mentale maandag: kerst 1

All I Want for Christmas

Mentale gezondheid is belangrijk, maar we praten er weinig over. Daarom gidst Nastia Cistakova je in deze tweewekelijkse beeldcolumn langs de taboes, onhandige vragen en ongemakkelijke antwoorden over psychische problemen. Nastia weet hoe het voelt als het er in dat prachtige hoofd van je soms net wat anders aan toegaat dan ‘normaal’, en ze illustreert herkenbare... Lees meer

Willen wonen in een kerstetalage

Willen wonen in een kerstetalage

Ieder jaar met kerst willen we heel veel spullen kopen. Het zijn rekwisieten voor wanneer we ons even de protagonist in een kerstverhaal willen wanen. Maar doen we dit eigenlijk niet het hele jaar? Lees meer

Alles vijf sterren: Amstelveen, een kroeg en klassieke muziek 1

Stoofvlees, heiligen en de liefde

Deze week spraken drie hard//hoofd-redactieleden hun kersttip voor je in. Van stoofvlees, via Nick Cave, naar oude liefde. Lees meer

De komma in mijn komedie

De komma in mijn komedie

'Roken is niks anders dan spelen met de dood', iedereen weet dat het een slecht idee is, maar toch beginnen mensen eraan. Koen Schouwenburg schrijft over de absurditeit van een verslaving en hoe daarmee om te gaan. Lees meer

Hard//talk: Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Sociaal ondernemen is de beste keuzes maken in een imperfecte wereld. Stop daarom met elkaar afvallen, vorm samen een front, en focus op de positive impact van duurzame innovatie, betoogt Dylan Meert. Het wordt tijd dat duurzame, eerlijke en sociale initiatieven ophouden met elkaars... Lees meer

Column: Skaten is overleven

Olympisch gezien

Iduna Paalman wil nét naar bed gaan als haar broertje belt. Met gewéldig nieuws. Lees meer

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5