nieuwsbrief
menu Asset 14

Stiften

Artikel Willem Claassen
Mail

Voor Willem is radio op zijn retour, hij kijkt graag clipjes. Zijn gedachten waaien dan alle kanten op. Deze keer over het overbuurmeisje dat van stiften hield. Klik hier voor de overige delen.

Mijn overbuurmeisje was gek op stiften. Ik weet nog dat ze op haar tiende verjaardag trots de kleurplaten liet zien die ze had ingekleurd. Het leken schilderijen. Felle kleuren die goed bij elkaar pasten, perfect binnen de lijntjes. Iedereen was onder de indruk.
Het tonen van die kleurplaten was voor haar belangrijker dan het krijgen van cadeautjes.

De overburen waren anders. Hun huis was groter, hun taal begreep ik vaak niet. Ze hadden een ‘r’ die ze niet uitspraken. Ze spraken op een toon die lijkt op die van de bandleden van Metronomy, aan het einde van de videoclip.

Ik had het overbuurmeisje al eerder aan het werk gezien. Heel voorzichtig drukte ze de stift op het papier en schoof ’m langzaam heen en weer. Om de zoveel tijd stopte ze even en bekeek de kleurplaat. Ik werd daar onrustig van. De overbuurvrouw vertelde dat ze maanden met een reeks stiften kon doen.

Op de verjaardag wilden wij, de buurtkinderen, ook graag kleuren. We zouden dan net zo mooie schilderijen maken als zij. Maar mijn overbuurmeisje zag het niet zitten. Met de armen over elkaar ging ze voor de hoge kast staan waar de stiften lagen. Daarop gingen wij naar haar moeder. Het gezicht van het meisje vertrok. Als we er zuinig mee waren, zei de overbuurvrouw, mochten we de stiften best gebruiken.

Het eerste half uur waren we ook echt zuinig met de stiften. Geconcentreerd probeerden we mijn overbuurmeisje te evenaren of zelfs voorbij te streven, terwijl ze mokkend van een afstandje toekeek. Het bleek moeilijker dan gedacht.

Na de limonade en de smarties veranderde er iets. Mijn zus trok per ongeluk een lange blauwe streep over haar tekening en dat voelde voor ons allen als een bevrijding. Niet langer bleven we binnen de lijntjes, niet langer kreeg elk vakje maar één kleur. We gingen steeds wilder te werk, want dat kon ook mooi zijn, vonden wij. We werden moe en balsturig. De focus kwam op de stiften te liggen. We roken en likten eraan, zogen onze tongen vacuüm aan de dop. Een voor een raakten de stiften leeg.

Een jongen die aan het einde van de straat woonde, riep ons tot de orde. Hij vreesde wat komen zou. Mijn overbuurmeisje had zich al een tijdje daarvoor opgesloten op de wc. Voordat de overbuurvrouw een kijkje kwam nemen, probeerden we haar voor ons te winnen. We bootsten haar taal na en fluisterden vriendelijke woorden tegen de wc. De stiften die het nog deden schoven we onder de deur door. Het mocht niet baten. We kregen een preek van haar moeder en moesten meteen naar huis. Met onze handen, armen en lippen vol kleurige stippen en strepen en de geur van de stiften nog in onze neus, staken we de weg over.

Ze heeft ons nooit meer uitgenodigd. Iemand heeft nog nieuwe stiften bij haar door de brievenbus gegooid, maar ze liet zich niet meer buiten zien, haar ouders evenmin. Als we met de buurtkinderen samen waren, kwam ze weleens ter sprake. Ze had onze liefde voor stiften aangewakkerd, maar wat er van haar geworden was, wisten we niet.


Willem Claassen

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons