nieuwsbrief
menu Asset 14

Stadsnomadeninformatiemiddag

Anna heeft een volkstuintje. Ze kreeg een brief dat een groep stadsnomaden zich op last van de burgemeester op het parkeerterrein zal vestigen.

Mail

"U heeft een brief gehad...", begint de dame met de blonde haren in de microfoon.
"Ik heb hélémáál geen brief gehad!" buldert een stem.
Ik zit naast de stamgasten van de kantine: bier op de tafel, verontwaardiging op de gezichten, armen over elkaar. Ze nemen veel ruimte in, de bulderaars. De stadsdeelvoorzitter probeert er kalm overheen te komen: "Laten we spelregels afspreken..."
"Spelregels? We zijn geen kinderen!" roept een stamgast. En dan, vanuit een andere hoek van de kantine: "Wie bent u eigenlijk?"

De kantine is versierd, boven het hoofd van de stadsdeelvoorzitter bungelen oranje vlaggetjes. De stemming is weinig feestelijk. Sommigen hebben de brief meegenomen. De stadsdeelvoorzitter, Coby van Berkum (ze heeft zich inmiddels voorgesteld), vat het nog eens samen. Afgelopen donderdag heeft de burgemeester besloten dat de stadsnomaden die zich nu in stadsdeel Oost bevinden zich zullen moeten verplaatsen naar stadsdeel Noord; naar het parkeerterrein van ons tuinpark. Naar “ons parkeerterrein”, dus. Zij is hier om antwoorden te geven op onze vragen.
"Het liefst had ik dat samen met de burgemeester gedaan, maar die is op vakantie."
Waarom die stadsnomaden niet bij hém voor de deur gaan wonen, wil een stamgast weten. Iemand roept: "Het is toch al voor elkaar!" Aan mijn tafeltje fluistert een vrouw dat ze buikpijn krijgt van de spanning, dat ze misschien maar beter weg kan gaan. Bij de interruptiemicrofoon valt ondertussen het woord 'overvalspolitiek'. Dat woord blijft bij mij hangen. Maandag zullen de stadsnomaden de helft van het parkeerterrein bezetten. Dat is vier dagen nadat we de brief ontvingen. Bovenaan de brief stond de datum: 3 juli 2014. Maar de printer liegt niet, op pagina 2 staat bovenaan heel duidelijk “13 juni 2014, Pagina 2 van 2”. Deze brieven hebben een kleine drie weken ergens op een stapeltje gelegen om op donderdag te worden rondgebracht. Zaterdag vragen beantwoorden, maandag stadsnomaden ontvangen. Overvalspolitiek of in elk geval even flink de vaart erin. Dat van die datum houd ik voor me, de sfeer is grimmig genoeg. Eigenlijk heb ik wel met Coby van Berkum te doen. En ik heb het lef niet.
Ze legt uit dat dit nu eenmaal het beleid is: “Keep on rolling”. De nomaden moeten verder rollen en plaats maken voor het Magneet Festival.

Het gaat om zevendertig mensen, dertig woonunits. Iedere unit krijgt honderd vierkante meter, dat is drieduizend vierkante meter, een terrein van vijftig bij zestig meter. Alles is hier een eufemisme. Stadsnomade natuurlijk; unit ook. En o ja, dit terrein wordt “afgehekt". Weer een nieuw woord. En “aanjongen” kende ik ook niet, dat men zich vermeerdert, dat is hier niet de bedoeling. Mijn medetuinders eisen camerabewaking of in ieder geval permanente bewaking. In de brief staat een telefoonnummer: te bellen bij overlast, bereikbaar tussen tien en vijf. Daar wordt hatelijk om gelachen. Een tuinder wil het liefst het 06-nummer van Van Berkum zodat ze haar ook ’s nachts kan opbellen. Een van de stamgasten is bang dat het park straks wordt platgelopen door mensen met "psychische problemen!" Dat roept ze af en toe dwars door de toelichting heen: "Psychische problemen!" Alsof dat iets verklaart of oplost. Er zijn echter ook sanitaire problemen. Die voorzieningen hoeft het stadsdeel niet te treffen, maar dan drijven de drollen straks door onze slootjes, legt een tuinder uit: “Die mensen moeten ook poepen en piesen”. De stadsdeelvoorzitter belooft een leegplaats voor chemische toiletten. En om te voorkomen dat water bij ons wordt afgetapt kan er ook wel stromend water voor de nomaden komen. Maar dan wordt het volgens sommige tuinders wel weer erg sjiek: "Zo wil ik ook wel nomade worden!" Er klinkt applaus. Iemand roept dat er 'wachttorens' moeten komen, om toezicht te houden. De vrouw met buikpijn aan mijn tafel verbergt haar gezicht achter haar beide handen.

Dan kruipt een lange dame, grijs haar, achter de microfoon. Ze fixeert haar blik op iedereen en niemand als ze haar relaas doet: "Het parkeerterrein is vreselijk onveilig, ik voel me daar niet prettig. Er liggen nu allemaal condooms, het dreigt een soort afwerkplek te worden, dat willen we toch niet? Je kunt maar beter veel mensen om je heen hebben." Ze krijgt weinig bijval. Net als de dame die voorstelt dat het stadsdeel een barbecue moet organiseren, voor de nomaden én de tuinders. Er ontstaat wat tumult, twee mensen applaudisseren, ik en nog een. Daar zal wel subsidie voor zijn, vermoedt Van Berkum. “Van onze belastingcenten zeker!” concludeert de stamtafel.

Eigenlijk zijn wij, het tuinpark ook 'afgehekt'. Maar een volkstuinvereniging moet publiekelijk toegankelijk zijn; wij zorgen voor openbaar groen. Daar ontstaat discussie over. En in een paar tellen krijgen de tuinders voor elkaar dat het hek dicht mag én dat de stadsnomaden niet op het tuinpark mogen komen. We krijgen straks twee gated communities naast elkaar. Het betekent dat wij de komende maanden onze tuingasten bij het hek moeten ophalen en dat wandelaars het tuinpark niet meer kunnen bewonderen, nogal zonde. Een garantie dat de stadsnomaden voor kerst het parkeerterrein verlaten is er niet. “Tja, wat is zwart-op-wit?”, vraagt Van Berkum zich hardop af. Maar ze heeft goede hoop. Januari 2015 wil bezoekerscentrum Poort van Waterland immers met de bouw starten dus daar zullen de nomaden voor moeten wijken. De stadsdelen laten de ‘huisvesting’ van deze mensen dus afhangen van festivals en projectontwikkelaars. Eerder lichtte Van Berkum toe dat er een hele ideologische groep onder de stadsnomaden is die zelfvoorzienend wil zijn. Ik vrees dat de oogst van een paar maanden parkeerterrein zal tegenvallen. Op naar het volgende braakliggende stukje. Gelaten gaan ook wij uiteen na de bijeenkomst. Keep on rolling.

Dat van dat hek had ik al voorzien. Een paar uur voor de bijeenkomst begon hebben mijn vriend en ik alvast een extra sleutel geregeld bij het tuinparkbestuur. Als we naar huis fietsen en nog een blik werpen op het parkeerterrein zegt hij: “Nou, eindelijk je eigen sleutel, dat is net zoiets als trouwen.” Ik denk aan al die verhalen die beginnen met een vreemdeling die in het dorp komt. Ik denk aan de vreemdelingen en ons dorp en dat dit verhaal pas op het punt staat te beginnen.

-

Naschrift: De inkt was nog niet droog of het verhaal nam een eerste verrassende wending. AT5 bericht over een steekpartij tussen twee stadsnomaden.

Anna van Leeuwen is Hard//hoofd-redactielid, freelance kunstjournalist en schrijft korte verhalen. Ze zou graag een alpaca hebben voor op haar balkon. Alvast bedankt.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft. Lees meer

Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999. Lees meer

Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid. Lees meer

De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij. Lees meer

Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij. Lees meer

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal. Lees meer

Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij. Lees meer

Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.' Lees meer

Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som. Lees meer

Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt. Lees meer

Essay: ‘Dank voor jullie inzet!'

‘Dank voor jullie inzet!'

Mensen willen het liefst werk doen dat in een positieve zin bijdraagt aan het leven van anderen. Maar is dit wel een haalbaar ideaal? Lees meer

 1

Kerstbezoek voor Gavin Marley

Gavin en Susan lopen elkaar jaren na hun middelbareschooltijd weer tegen het lijf. Gavin, die inmiddels steenrijk is, nodigt de dakloze Susan bij hem thuis uit. Lees meer

Gedachtes over het imposter​syndroom

Gedachtes over het imposter​syndroom

Het jaar is bijna voorbij en daarom zet Hard//hoofd de beste stukken van 2018 nog één keer in de schijnwerpers.   Slimme, competente mensen die ervan overtuigd zijn dat ze hun succes niet verdienen. Het komt zo vaak voor dat er een term voor bestaat: het impostersyndroom. In het kader van de Fakeweek een persoonlijke... Lees meer

Tip: Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

In deze laatste tip van 2018 geeft Emma Stomp op de valreep een onmisbaar advies voor de feestdagen. Lees meer

Mentale maandag: kerst 1

All I Want for Christmas

Mentale gezondheid is belangrijk, maar we praten er weinig over. Daarom gidst Nastia Cistakova je in deze tweewekelijkse beeldcolumn langs de taboes, onhandige vragen en ongemakkelijke antwoorden over psychische problemen. Nastia weet hoe het voelt als het er in dat prachtige hoofd van je soms net wat anders aan toegaat dan ‘normaal’, en ze illustreert herkenbare... Lees meer

Willen wonen in een kerstetalage

Willen wonen in een kerstetalage

Ieder jaar met kerst willen we heel veel spullen kopen. Het zijn rekwisieten voor wanneer we ons even de protagonist in een kerstverhaal willen wanen. Maar doen we dit eigenlijk niet het hele jaar? Lees meer

Alles vijf sterren: Amstelveen, een kroeg en klassieke muziek 1

Stoofvlees, heiligen en de liefde

Deze week spraken drie hard//hoofd-redactieleden hun kersttip voor je in. Van stoofvlees, via Nick Cave, naar oude liefde. Lees meer

De komma in mijn komedie

De komma in mijn komedie

'Roken is niks anders dan spelen met de dood', iedereen weet dat het een slecht idee is, maar toch beginnen mensen eraan. Koen Schouwenburg schrijft over de absurditeit van een verslaving en hoe daarmee om te gaan. Lees meer

Hard//talk: Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Sociaal ondernemen is de beste keuzes maken in een imperfecte wereld. Stop daarom met elkaar afvallen, vorm samen een front, en focus op de positive impact van duurzame innovatie, betoogt Dylan Meert. Het wordt tijd dat duurzame, eerlijke en sociale initiatieven ophouden met elkaars... Lees meer

Column: Skaten is overleven

Olympisch gezien

Iduna Paalman wil nét naar bed gaan als haar broertje belt. Met gewéldig nieuws. Lees meer

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5