nieuwsbrief
menu Asset 14

IJsbeerblues

Het is halverwege het weekend, zaterdagavond om precies te zijn en ik zit met een vriendin op café, elk met een rijkelijk gevuld glas slechte wijn voor ons.
Ik praat over het werk. Ik hoor mezelf bezig en het is niet meer praten, het is ronduit zeuren. Daarmee heb ik meteen twee van de vele fundamentele regels geschonden voor een fijn weekend.
Eén: praat niet over werk op café.
Twee: zeuren doe je na het uitgaan wanneer je moe bent en een kater hebt, niet ervoor.
De vriendin zegt me ontslag te nemen als het allemaal kommer en kwel is. Ik kan niet anders dan in mijn glas te kijken. Ik wil niet horen wat ik zelf niet durf te denken.

Mail

Ik stel voor om ons om te kleden op het toilet. De koude lucht brengt er een concentraat van bier en pis met zich mee en wij proberen niets te ruiken terwijl we elkaar helpen om ons in onze pakjes te hijsen. Ik kom buiten als ijsbeer en zij als roodkapje. We springen op de fiets richting het feest. Het feest is georganiseerd door studenten van de mode-academie en heeft als verwarrend niet-ironisch thema ‘Disney’.

Beeld: Iris Deppe.

Sneeuwwitje, een vriendelijke dragqueen met dikke dreadlocks, opent de deur voor ons. Goedgemutste zeemeerminnen staan achter de bar. Piraten, Medusa, enkele duivels, Cruella de Ville en een roedel wolven drinken drankjes, kijken naar elkaar en dansen. De films van Disney liggen in mijn geheugen ergens onder het stof. Ik herinner me niet zoveel monsters en slechteriken. Is dit een afgesproken code? Wat ben ik? Ik ben een ijsbeer.

Veel jonge veelbelovende studenten om me heen, in rare om ter origineelste pakjes. Ik zet mijn bril af, besluit me nergens nog iets van aan te trekken en smijt me op de dansvloer met een overgave die voor een ijsbeer opmerkelijk is. Het blijkt een heerlijk feestelijk feest te zijn, hoewel we niets bijzonders vieren. We dansen als gekken op hiphop, troostend nostalgische liedjes en opzwepende, nieuwe nummers waar we niets van verstaan. Onze lichamen vloeibaar van de rum-cola, de aanblik van zo veel dansende monsters ontroerend, al die kronkelende, geschminkte, lelijk gemaakte mooie lichamen in een veelheid van vormen en kleuren.

Iemand spreekt me aan en vraagt me wat ik doe. Ik weet niet meteen wat te antwoorden, ik ben ondertussen helemaal in ijsbeermodus en wieg met mijn snoet mee op het ritme van de bassen. Pas wanneer hij zelf zegt creatief directeur te zijn bij cultuurvereniging huppeldepup begrijp ik wat hij bedoelt met ‘doen’. Helemaal bezweet van mijn wilde dansjes en mijn nepbonten huid, glimlach ik zijn vragen weg met mijn transpiratieglimlach. Hij trapt een open deur in met een grapje over de Noordpool.

Na een hele tijd is het wel goed geweest en klauter ik ergens in het midden van de nacht, al over de helft van het weekend, op mijn fiets en rij het donker in. Eendere donkere wegen strekken zich voor me uit. Alles lijkt herkenbaar en dan toch blijk ik niet daar te zijn waar ik denk dat ik ben. Ik ken de weg goed, het feest ligt vlak bij het station, twee keer elke werkdag opnieuw leg ik die weg af met dezelfde fiets.

Op een bepaald moment, wanneer ik zo lang heb gefiets dat ik lang thuis had moeten zijn, besef ik dat ik geen idee meer heb waar ik ben. Ik ga heel langzaam fietsen tot ik stilsta. De straten zijn hopeloos leeg. Niemand om de weg aan te vragen. De lantaarn voor me lijkt te stuiptrekken.

Ik ben een ijsbeer op een fiets in de haven van Gent. Ik trek mijn vacht wat dichter om me heen.

-

Elise Luypaert heeft Filosofie en Rechten gestudeerd, en is naast het schrijven werkzaam als juriste.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Essay: ‘Dank voor jullie inzet!'

‘Dank voor jullie inzet!'

Mensen willen het liefst werk doen dat in een positieve zin bijdraagt aan het leven van anderen. Maar is dit wel een haalbaar ideaal?

 1

Kerstbezoek voor Gavin Marley

Gavin en Susan lopen elkaar jaren na hun middelbareschooltijd weer tegen het lijf. Gavin, die inmiddels steenrijk is, nodigt de dakloze Susan bij hem thuis uit.

Gedachtes over het imposter​syndroom

Gedachtes over het imposter​syndroom

Het jaar is bijna voorbij en daarom zet Hard//hoofd de beste stukken van 2018 nog één keer in de schijnwerpers.   Slimme, competente mensen die ervan overtuigd zijn dat ze hun succes niet verdienen. Het komt zo vaak voor dat er een term voor bestaat: het impostersyndroom. In het kader van de Fakeweek een persoonlijke […]

Tip: Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

In deze laatste tip van 2018 geeft Emma Stomp op de valreep een onmisbaar advies voor de feestdagen.

Mentale maandag: kerst 1

All I Want for Christmas

Mentale gezondheid is belangrijk, maar we praten er weinig over. Daarom gidst Nastia Cistakova je in deze tweewekelijkse beeldcolumn langs de taboes, onhandige vragen en ongemakkelijke antwoorden over psychische problemen. Nastia weet hoe het voelt als het er in dat prachtige hoofd van je soms net wat anders aan toegaat dan ‘normaal’, en ze illustreert herkenbare […]

Willen wonen in een kerstetalage

Willen wonen in een kerstetalage

Ieder jaar met kerst willen we heel veel spullen kopen. Het zijn rekwisieten voor wanneer we ons even de protagonist in een kerstverhaal willen wanen. Maar doen we dit eigenlijk niet het hele jaar?

Alles vijf sterren: Amstelveen, een kroeg en klassieke muziek 1

Stoofvlees, heiligen en de liefde

Deze week spraken drie hard//hoofd-redactieleden hun kersttip voor je in. Van stoofvlees, via Nick Cave, naar oude liefde.

De komma in mijn komedie

De komma in mijn komedie

'Roken is niks anders dan spelen met de dood', iedereen weet dat het een slecht idee is, maar toch beginnen mensen eraan. Koen Schouwenburg schrijft over de absurditeit van een verslaving en hoe daarmee om te gaan.

Hard//talk: Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Sociaal ondernemen is de beste keuzes maken in een imperfecte wereld. Stop daarom met elkaar afvallen, vorm samen een front, en focus op de positive impact van duurzame innovatie, betoogt Dylan Meert. Het wordt tijd dat duurzame, eerlijke en sociale initiatieven ophouden met elkaars […]

Column: Skaten is overleven

Olympisch gezien

Iduna Paalman wil nét naar bed gaan als haar broertje belt. Met gewéldig nieuws.

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5