nieuwsbrief
menu Asset 14

Mengfeestje

We stonden in de rij voor het poppodium, en er vielen ons een paar dingen op. Ten eerste: dat we niet erg opschoten. Dat bleek te komen doordat iedereen die naar binnen wilde een volledige bodyscan moest ondergaan, waarbij alle sieraden en riemen in een plastic bakje gelegd moesten worden. Het leek wel een vlucht naar Washington DC in plaats van een onschuldig homofeestje. Ten tweede: voor een onschuldig homofeestje was het publiek wel erg divers. Er waren giechelige Erasmusstudenten, klaar om zich onder te dompelen in het zondige nachtleven, die elkaar opgewonden vroegen wie er wel gay was en wie niet. Er waren lesbiennes met en zonder lippenstift, en een grote groep stuiterende homo’s. Tot zover niets vreemds.

Mail

De groep die die avond het meest opviel in de rij, was juist opvallend door hun gewoonheid. Frisse, keurige jongens, met doodgewone T-shirts met een tekst, zoals er ook stapels van in de kledingkast van je vader liggen. Hier en daar hing er een schakelketting aan een broek, die omzichtig losgekoppeld moest worden voordat de eigenaar door het veiligheidspoortje kon. De uitsmijters probeerden wijs te worden uit de curieuze mix aan mensen door twee verschillende rijen aan te wijzen. Hun gaydar deed het niet zo goed. Al snel stonden een paar van onze vriendinnen ongeduldig te wachten tussen de schakelkettingjongens. Wat was hier aan de hand? Infiltratie van onze scene?

Foto: Arun Joseph.

Het raadsel werd alleen maar groter toen we niet ver van de deur die toegang gaf tot ons feestje, een andere, grotere deur ontdekten. Op de deur hingen posters met daarop in bliksemvormige letters de naam van een ander feest. Af en toe ging de deur open en ontsnapte er een keihard ritmisch gebonk aan de zaal. In de rij voor de garderobe vroeg ik aan een van de jongens met een doorweekt T-shirt en een flesje water in zijn hand: ‘Is dit hardcore?’.
"Nee, nog erger," zei hij met glimmende ogen. "Hardstyle."

Inmiddels had ik ook de meisjes van het feestje ontdekt. Hun topjes waren net zo klein als hun aantal. Ze waren erg bruin en spraken Haags met veel h’s aan het einde van werkwoorden, iets wat ze gemeen hadden met hun vriendjes. Eentje probeerde telkens te jatten van het schaaltje van de toiletjuffrouw, die haar toebeet: "Ik ga je niet nog een keah waarschuah!" Zowel de jongens als de meisjes hadden soms opvallend grote pupillen, maar dat kenden we ook van onze eigen feestjes.

We keken met antropologische belangstelling naar de ravers, en zij keken met evenveel fascinatie naar ons. Ze gilden bij het zien van de sekspreventieve posters op de toiletdeuren (‘Slechts één persoon tegelijk in een hokje, svp’) en probeerden wat pasjes uit op Destiny’s Child, dat gedraaid werd in de hal. Misschien hebben zulke mengfeestjes wel de toekomst: hockeytutjes die uit hun dak gaan met metalliefhebbers, Carly Rae Jepsen op de playlist naast Skrillex.

We kwamen allemaal voor een mooi feestje, en dat werd het.

Kirsten Kamphuis (1990) studeert geschiedenis in Leiden. Ze schreef eerder onder andere voor Ad Valvas, Zij aan Zij en De Groene Amsterdammer. In 2012 kwam haar jeugdroman Warmwatervrees uit.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Essay: ‘Dank voor jullie inzet!'

‘Dank voor jullie inzet!'

Mensen willen het liefst werk doen dat in een positieve zin bijdraagt aan het leven van anderen. Maar is dit wel een haalbaar ideaal?

 1

Kerstbezoek voor Gavin Marley

Gavin en Susan lopen elkaar jaren na hun middelbareschooltijd weer tegen het lijf. Gavin, die inmiddels steenrijk is, nodigt de dakloze Susan bij hem thuis uit.

Gedachtes over het imposter​syndroom

Gedachtes over het imposter​syndroom

Het jaar is bijna voorbij en daarom zet Hard//hoofd de beste stukken van 2018 nog één keer in de schijnwerpers.   Slimme, competente mensen die ervan overtuigd zijn dat ze hun succes niet verdienen. Het komt zo vaak voor dat er een term voor bestaat: het impostersyndroom. In het kader van de Fakeweek een persoonlijke […]

Tip: Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

In deze laatste tip van 2018 geeft Emma Stomp op de valreep een onmisbaar advies voor de feestdagen.

Mentale maandag: kerst 1

All I Want for Christmas

Mentale gezondheid is belangrijk, maar we praten er weinig over. Daarom gidst Nastia Cistakova je in deze tweewekelijkse beeldcolumn langs de taboes, onhandige vragen en ongemakkelijke antwoorden over psychische problemen. Nastia weet hoe het voelt als het er in dat prachtige hoofd van je soms net wat anders aan toegaat dan ‘normaal’, en ze illustreert herkenbare […]

Willen wonen in een kerstetalage

Willen wonen in een kerstetalage

Ieder jaar met kerst willen we heel veel spullen kopen. Het zijn rekwisieten voor wanneer we ons even de protagonist in een kerstverhaal willen wanen. Maar doen we dit eigenlijk niet het hele jaar?

Alles vijf sterren: Amstelveen, een kroeg en klassieke muziek 1

Stoofvlees, heiligen en de liefde

Deze week spraken drie hard//hoofd-redactieleden hun kersttip voor je in. Van stoofvlees, via Nick Cave, naar oude liefde.

De komma in mijn komedie

De komma in mijn komedie

'Roken is niks anders dan spelen met de dood', iedereen weet dat het een slecht idee is, maar toch beginnen mensen eraan. Koen Schouwenburg schrijft over de absurditeit van een verslaving en hoe daarmee om te gaan.

Hard//talk: Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Sociaal ondernemen is de beste keuzes maken in een imperfecte wereld. Stop daarom met elkaar afvallen, vorm samen een front, en focus op de positive impact van duurzame innovatie, betoogt Dylan Meert. Het wordt tijd dat duurzame, eerlijke en sociale initiatieven ophouden met elkaars […]

Column: Skaten is overleven

Olympisch gezien

Iduna Paalman wil nét naar bed gaan als haar broertje belt. Met gewéldig nieuws.

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5