nieuwsbrief
menu Asset 14

Eet en laat eten

Toen ik een jaar of veertien was, besloot ik vegetariër te worden. Ik zag het als een keuze, in een wereld waar je wel of geen vlees eet. Ik snapte ook wel dat ik de bio-industrie er niet mee stop zou zetten, maar vond het wel nobel van mezelf. Soms zorgde mijn vegetariërschap er echter voor dat ik me ongemakkelijk voelde in gezelschap van anderen. Ik stond niet langer te springen om te barbecueën op de eerste zonnige dag van het jaar en kreeg herhaaldelijk de vraag hoe ik het volhield.
Gelukkig kwamen er steeds acceptabeler vleesvervangers op de markt en kun je met 'alleen' groente al heel wat. Mensen vergeten nog wel eens dat eten grotendeels met smaak te maken heeft.

Mail

Mijn dierarme dieet werd een handig excuus voor het feit dat ik geen kippenboutjes of vis at.
Al sinds ik me kan herinneren krijg ik een verdrietige bui wanneer ik iets met botjes krijg voorgeschoteld. Op de een of andere manier heb ik net iets te veel inlevingsvermogen om van een kadaver te kunnen genieten.

Mijn voedselvoorkeur is nogal uitgesproken. Zo kan ik bijvoorbeeld helemaal niets met korstjes, of ze nou van brood of een pizza afkomstig zijn. Ook doet bitter eten me niet zo veel, maar ik ben dol op zuren en knijp dus geregeld wat citroendruppels uit op mijn tong. Wat overigens niet betekent dat ik over vijf jaar nog steeds hetzelfde lekker vind. Als peuter was ik bijvoorbeeld dol op crackers met kaas en pindakaas. De meeste mensen vonden dat maar overdreven of dubbelop, ikzelf vond het vooral lekker smeuïg. Tegenwoordig heb ik er gewoon niet zo'n zin meer in. Met voedselidealisme heeft dat vrij weinig te maken.

Uiteindelijk kwam de honger in me naar boven en zondigde ik op een festival. Ik at een diepvrieshamburger - kaal, niet eens met broodje of saus. Vijf minuten later voelde niet alleen ik, maar ook mijn maag zich schuldig. Erg lang zat de burger niet in mijn buik. Na de spontane festivalbarbecue gingen mijn vrienden er haast automatisch vanuit dat ik weer dieren at. Soms had ik daar wel zin in, maar uiteindelijk liever niet. De labels en vragen vlogen me naar de kop. Was ik nu dan een flexitariër of probeerde ik soms stiekem af te vallen? Had ik misschien een allergie voor schaaldieren? Tot vermoeiens toe moest ik mezelf verklaren.

Een vriendin van me zei laatst dat ze wel eens superfood wilde uitproberen. Mijn reactie: doe dat dan gewoon! Beperk jezelf niet teveel en eet wat je wil. Gooi lekker wat chiazaadjes in je sap, drink sojamelk en schaam je niet als je dan toch zin krijgt in een dikke pizza pepperoni. Eet! Ik wacht nog steeds op het moment dat de hyperfocus op het benoemen van eetpatronen verdwijnt. Dat een boterham met kaas met hagelslag gewoon kan en stamppot broccoli banaan even acceptabel is. Het zou wel fijn zijn, lekker eten waar je zin in hebt zonder daar moeilijk over te hoeven doen; eten en laten eten. We zijn immers omnivoren.

Paula Lina ('89) is een freelance journalist en muzikant. In taal en geluid drukt zij zich uit.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Essay: ‘Dank voor jullie inzet!'

‘Dank voor jullie inzet!'

Mensen willen het liefst werk doen dat in een positieve zin bijdraagt aan het leven van anderen. Maar is dit wel een haalbaar ideaal?

 1

Kerstbezoek voor Gavin Marley

Gavin en Susan lopen elkaar jaren na hun middelbareschooltijd weer tegen het lijf. Gavin, die inmiddels steenrijk is, nodigt de dakloze Susan bij hem thuis uit.

Gedachtes over het imposter​syndroom

Gedachtes over het imposter​syndroom

Het jaar is bijna voorbij en daarom zet Hard//hoofd de beste stukken van 2018 nog één keer in de schijnwerpers.   Slimme, competente mensen die ervan overtuigd zijn dat ze hun succes niet verdienen. Het komt zo vaak voor dat er een term voor bestaat: het impostersyndroom. In het kader van de Fakeweek een persoonlijke […]

Tip: Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

In deze laatste tip van 2018 geeft Emma Stomp op de valreep een onmisbaar advies voor de feestdagen.

Mentale maandag: kerst 1

All I Want for Christmas

Mentale gezondheid is belangrijk, maar we praten er weinig over. Daarom gidst Nastia Cistakova je in deze tweewekelijkse beeldcolumn langs de taboes, onhandige vragen en ongemakkelijke antwoorden over psychische problemen. Nastia weet hoe het voelt als het er in dat prachtige hoofd van je soms net wat anders aan toegaat dan ‘normaal’, en ze illustreert herkenbare […]

Willen wonen in een kerstetalage

Willen wonen in een kerstetalage

Ieder jaar met kerst willen we heel veel spullen kopen. Het zijn rekwisieten voor wanneer we ons even de protagonist in een kerstverhaal willen wanen. Maar doen we dit eigenlijk niet het hele jaar?

Alles vijf sterren: Amstelveen, een kroeg en klassieke muziek 1

Stoofvlees, heiligen en de liefde

Deze week spraken drie hard//hoofd-redactieleden hun kersttip voor je in. Van stoofvlees, via Nick Cave, naar oude liefde.

De komma in mijn komedie

De komma in mijn komedie

'Roken is niks anders dan spelen met de dood', iedereen weet dat het een slecht idee is, maar toch beginnen mensen eraan. Koen Schouwenburg schrijft over de absurditeit van een verslaving en hoe daarmee om te gaan.

Hard//talk: Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Sociaal ondernemen is de beste keuzes maken in een imperfecte wereld. Stop daarom met elkaar afvallen, vorm samen een front, en focus op de positive impact van duurzame innovatie, betoogt Dylan Meert. Het wordt tijd dat duurzame, eerlijke en sociale initiatieven ophouden met elkaars […]

Column: Skaten is overleven

Olympisch gezien

Iduna Paalman wil nét naar bed gaan als haar broertje belt. Met gewéldig nieuws.

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5