nieuwsbrief
menu Asset 14

ETEN

De vijfde editie van De Videotheek, waarin de redactie sporadisch haar favoriete films tipt. Cinema à la carte voor iedereen die de IMDb top 250 al heeft doorgeploegd en op zoek is naar films die niet op ieder 'best of'-lijstje staan. Deze keer selecteerden wij film(scène)s waarin eten - zij het een friszure appeltaart, vijftig hardgekookte eieren of sudderende kippetjes - centraal staat. De ene film doet ons het water in de mond lopen, de ander maakt dat we geen hap meer door onze kelen krijgen. Kortom, de Eetweek Videotheek.

Mail

Still uit Cool Hand Luke

Matilda (1996): De manier waarop Bruce een donkere, plakkerige chocoladetaart gehaast verorbert in de verfilming van Matilda staat wat mij betreft voor de macht in onmacht. Pure strijdlust in de vorm van bitterzoete chocolade. Paula

Mean Girls (2004): In deze high school-klassieker, die dit jaar zijn tiende verjaardag viert, draait de wraak van Lindsay Lohan om "these weird Swedish nutrition bars". Het moment waarop queen bee Regina George ontdekt dat deze repen geen koolhydraten verbranden, maar haar juist kilo's doen aankomen, is onvergetelijk - niet in de laatste plaats vanwege het perfecte spel van Rachel McAdams. Basje

Le scaphandre et le papillon (2007): De mondaine Jean-Do (Mathieu Amalric) zit door een verlamming levend opgesloten in zijn eigen lichaam. De Fransen noemen de aandoening 'maladie de l’emmuré vivant'. Een tantaluskwelling keer tien, en dus besluit Jean-Do: 'lang leve de fantasie'. Waar droomt een lamme dan van? Een zeebanket natuurlijk, met als toetje een dikke vette tongzoen. Philip

The Cook, the Thief, His Wife & Her Lover (1989): In Peter Greenaways uiterst gestileerde overspeldrama The Cook, the Thief, His Wife & Her Lover wordt eten consequent als symbool ingezet. De zondige geliefden belanden tussen rottend vlees en vis; de minnaar uit de titel, een schrijver, wordt gedwongen zijn eigen woorden (lees: hele boeken) op te eten en het slot van de film heeft iets met kannibalisme te maken. Basje

Nine 1/2 Weeks (1986): Nine 1/2 Weeks was food porn voordat het überhaupt een ding was. Vergeet de natgelipte Jamie en de glimlachende borsten van Nigella. Houd die rol keukenpaper vooral bij de hand, want het wordt heter dan de groenten in je stomer. Jean-Maxim

Exils (2004): Nine 1/2 Weeks maar dan op z'n Tony Gatlifs: vol levenslust en exotisme. Onderweg naar Algerije nemen Romain Duris en Lubna Azabal een baantje als fruitplukkers. In navolging van Adam en Eva laten de geliefden zich verleiden door de zinnenprikkelende fruitbomen. Basje

Marie Antoinette (2006): Wat ik me vooral herinner van deze film - naast de pruiken, de jurken, de muziek - zijn de ingewikkelde taartjes. Die passen mooi bij een prinses die volgens de legende 'laat ze cake eten!' zei over het hongerende Franse volk. Emy

Coffee and Cigarettes (2003): Zelfs bij hen die geen koffie drinken of nog nooit een sigaret hebben gerookt - wat in mijn geval aan de orde was toen ik deze film voor het eerst zag - kan het niet anders dan dat deze film de onweerstaanbare neiging oproept dat tóch te gaan doen. Meteen. Mirko

We Need to Talk About Kevin (2011): Kevins moeder probeert tijdens het avondmaal haar apathische zoon een standje te geven voor het huishoudelijke ongelukje waarbij Celia, het jongere zusje, haar oog verloor. Terwijl hij onverstoord een lychee pelt, repliceert Kevin dat Celia maar zal moeten dealen met dat glazen oog. Tergend traag spat het witte lycheevel open en zuigt Kevin de oogbalvrucht naar binnen. Nog nooit zag je iemand zo weerzinwekkend een lychee verorberen. Jana

Cool Hand Luke (1967): In Cool Hand Luke wordt sterk de suggestie gewekt dat de titelheld de nieuwe messias is. Waar Jezus water in wijn veranderde, eet Luke, gespeeld door een ge-wel-dig-e Paul Newman, vijftig hardgekookte eieren. Gewoon, omdat hij zich verveelt. Philip

Eraserhead (1986): Naast mijn kinderwens ontnam Eraserhead mij ook de aandrang ooit nog eens een kippetje aan te snijden. Hoe gedateerd de special effects ook zijn. Laura

Chocolat (2000): Om dit soort scènes te voorkomen heb ik altijd chocolade in huis. De burgemeester uit Chocolat probeert de zonde in de vorm van een bonbonwinkel uit alle macht buiten het dorp te houden, maar als hij daarbij de etalage vol heerlijkheden vandaliseert komt er per ongeluk een stukje zonde op zijn lip. En die smaakt toch wel heel lekker. Sophie

The Trip (2010): Komiek Rob Brydon en acteur Steve Coogan gaan zogenaamd, maar wel als zichzelf, op rondreis om restaurant-recensies te schrijven. Ze eten borden die je doen watertanden voor de tv, en houden elkaar ondertussen gezelschap. Er gebeurt niet veel, soms is het saai, maar toch moet je altijd op je hoede zijn, er kan altijd iets briljants gebeuren. Het is eigenlijk een soort Tour de France kijken. Maar dan met twee komieken die te duur eten en als medicijn tegen de ziekte die middelbare leeftijd heet beroemdheden nadoen. Jan

Estômago (A Gastronomic Story) (2007): Kennis van eten betekent macht. Er wordt aan alle kanten gesmakt in deze jeuïge film, waarin eten, Braziliaanse billen en gefrituurde mieren moeiteloos samengaan. Annette

Waitress (2007): Waitress werd me aangeraden door een vriendin, omdat zij er zo gelukkig van werd. Dat zou je op het eerste gezicht niet zeggen: Jenna (Keri Russell, bekend van Felicity) is een vermoeide, ongewenst zwangere serveerster in een nietszeggend Amerikaans dorp, en moet al haar fooien afstaan aan haar lamzakkerige man. Maar ze heeft taarten. Niet om te eten, maar om te maken. Dat doet ze aan één stuk door in deze film, bij elke mogelijke gelegenheid. Ik werd er ook een beetje gelukkig van. Emy

Beasts of the Southern Wild (2012): Hushpuppy moet een krab 'beasten' om het sappige vlees uit op te zuigen. De krabschalen kraken erop los. Het doet me denken aan die keer op vakantie in Bretagne toen ik voor het eerst een mossel at. Mijn ouders spoorden me enthousiast aan (ze riepen nog net geen 'beast it! beast it!') en ik vond het eng en heel erg vies maar ik was wel trots op mezelf. Maite

Festen (1998): Misschien is het omdat eten een eerste levensbehoefte is, maar aan de eettafel kan geen enkel gezin haar ware aard verborgen houden. Zodra de aardappels worden opgeschept en de jus wordt geschonken vallen de maskers af. De verhoudingen staan op scherp en oud zeer komt boven naar mate de pannen leger worden. Maartje

American Pie (1999): Wat dachten jullie van American Pie? Vanwege, de naam zegt het al, die taart. Ik weet niet of ik er verder iets over wil zeggen. Maar het is een filmscène, met eten. En redelijk memorabel. Kortom: sorry voor deze. Anna

Tampopo (1985) en Shaolin Soccer (2001): In de meest prikkelende scène uit Tampopo ruilen twee geliefden een eidooier uit met hun monden totdat het vrouwelijke hoofdpersonage, bij wijze van climax, het eigeel langs haar lippen laat druipen. De scène uit het absurde Shaolin Soccer is van een compleet andere orde, maar omdat ook hier eigeel wordt uitgewisseld als ware het speeksel, pak ik 'm meteen mee. Philip

Kill Bill: Vol. 2 (2004): Dit gesprek gaat gesprek over leven en dood en ondertussen krijgt dochterlief iets te eten. Dat van de ouders maar eentje de confrontatie zal overleven is al lang duidelijk. Dat Bill een zeer capabel vaderfiguur is (voor moeder en dochter) weten we ook al. Mooi om hem in actie te zien in een handeling die hem zo geroutineerd afgaat, dit is de laatste sandwich van de vele die hij voor B.B. Kiddo maakte. Anna

La Grande Bouffe (1973): In La Grande Bouffe besluiten vier levensmoeë burgermannen zich dood te vreten. Ze huren een luxueus huis en bestellen behalve een wanstaltige hoeveelheid eten ook een paar prostituees (en een wulpse schooljuf). Vreten, boeren, winden, kotsen, seksen op en in en tussen het eten, neukend eten, etend neuken, en dan de dood. En toch is dit een heel fijne film, jawel, ik heb genoten. Mét een maatschappijkritische betekenis. Denk daar maar eens over na (en anders is er ook nog altijd Google). Joyce

Redactie

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Essay: ‘Dank voor jullie inzet!'

‘Dank voor jullie inzet!'

Mensen willen het liefst werk doen dat in een positieve zin bijdraagt aan het leven van anderen. Maar is dit wel een haalbaar ideaal?

 1

Kerstbezoek voor Gavin Marley

Gavin en Susan lopen elkaar jaren na hun middelbareschooltijd weer tegen het lijf. Gavin, die inmiddels steenrijk is, nodigt de dakloze Susan bij hem thuis uit.

Gedachtes over het imposter​syndroom

Gedachtes over het imposter​syndroom

Het jaar is bijna voorbij en daarom zet Hard//hoofd de beste stukken van 2018 nog één keer in de schijnwerpers.   Slimme, competente mensen die ervan overtuigd zijn dat ze hun succes niet verdienen. Het komt zo vaak voor dat er een term voor bestaat: het impostersyndroom. In het kader van de Fakeweek een persoonlijke […]

Tip: Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

In deze laatste tip van 2018 geeft Emma Stomp op de valreep een onmisbaar advies voor de feestdagen.

Mentale maandag: kerst 1

All I Want for Christmas

Mentale gezondheid is belangrijk, maar we praten er weinig over. Daarom gidst Nastia Cistakova je in deze tweewekelijkse beeldcolumn langs de taboes, onhandige vragen en ongemakkelijke antwoorden over psychische problemen. Nastia weet hoe het voelt als het er in dat prachtige hoofd van je soms net wat anders aan toegaat dan ‘normaal’, en ze illustreert herkenbare […]

Willen wonen in een kerstetalage

Willen wonen in een kerstetalage

Ieder jaar met kerst willen we heel veel spullen kopen. Het zijn rekwisieten voor wanneer we ons even de protagonist in een kerstverhaal willen wanen. Maar doen we dit eigenlijk niet het hele jaar?

Alles vijf sterren: Amstelveen, een kroeg en klassieke muziek 1

Stoofvlees, heiligen en de liefde

Deze week spraken drie hard//hoofd-redactieleden hun kersttip voor je in. Van stoofvlees, via Nick Cave, naar oude liefde.

De komma in mijn komedie

De komma in mijn komedie

'Roken is niks anders dan spelen met de dood', iedereen weet dat het een slecht idee is, maar toch beginnen mensen eraan. Koen Schouwenburg schrijft over de absurditeit van een verslaving en hoe daarmee om te gaan.

Hard//talk: Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Sociaal ondernemen is de beste keuzes maken in een imperfecte wereld. Stop daarom met elkaar afvallen, vorm samen een front, en focus op de positive impact van duurzame innovatie, betoogt Dylan Meert. Het wordt tijd dat duurzame, eerlijke en sociale initiatieven ophouden met elkaars […]

Column: Skaten is overleven

Olympisch gezien

Iduna Paalman wil nét naar bed gaan als haar broertje belt. Met gewéldig nieuws.

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5