nieuwsbrief
menu Asset 14

Autobahn

Artikel Derk Fangman
Mail

Derk Fangman gaat op pad nog voordat de zon op is, want hij houdt van de ochtend. De zesde uit een reeks van acht belevenissen die hebben plaatsgevonden terwijl jij lag te dromen.

Op de wc van de Raststätte langs de Duitse Autobahn stinkt het naar kattenpis en Bockworst. De geur van kattenpis is in feite gewoon mensenpis maar ruikt toch anders, misschien omdat het tijdens de rit in de auto zo lang is opgehouden. Of mensen nemen hun huisdieren mee op vakantie en het is toch kattenpis. De geur van Bockworst komt niet van dit vuige wc-hok maar van de hoer in de hoek. Ik weet dat zij een hoer is omdat haar rok kort is en haar lieslaarzen lang. Ik heb nog nooit een vrouw met lieslaarzen gezien, wat dat betreft ben ik mijn moeder dankbaar.

Ik wilde namelijk helemaal niet pissen.
Moest niet.

Ik wilde wel het tankstation inlopen om een broodje hotdog te kopen (wat raar is om half zeven ’s ochtends, maar op vakantie, of op weg daarnaartoe, niet) maar mijn moeder duwde me in de richting van de wc’s.
- Eerst plassen, jij.

Beeld: Romy Claessen

Mijn vader en mijn zusje en mijn moeder zelf waren al geweest en samen op vakantie betekent nu eenmaal volgens hetzelfde ritme plassen. Daarbij krijg je met het kaartje van de wc in het tankstation gratis koffie. We zijn Nederlanders en we zijn op vakantie en bonnen voor gratis koffie gaan we dus mooi niet laten lopen, tenminste, zoiets moet mijn moeder gedacht hebben. Ook al moet je voor die bon eerst zeventig cent in de machine gooien om door het poortje van de wc te kunnen.

De hoer in de hoek is op geen enkele manier geïnteresseerd in mij, zij weet: ik kom pissen voor gratis koffie. Nadat ze me even van top tot teen heeft opgenomen, vist ze een viltstift op uit haar lieslaars en tekent ze een groot zwart hart op de smoezelige tegeltjes aan de muur. Eronder schrijft ze: Fuck me in the streets and call me Selma, een boodschap die zeker niet voor mij bedoeld is.

Om door het metalen poortje te komen moet je de muntjes in de gleuf gooien. Er is ook een manier om gratis binnen te komen maar dan moet je passen door het uitgezaagde figuur ernaast, alleen geschikt voor dwergen met een bochel, Duitse kinderen vermoedelijk. Bovendien levert het geen gratis koffie op.

Eenmaal door het poortje moet ik natuurlijk gewoon wel pissen. Op familievakanties word je iedere keer weer pijnlijk geconfronteerd met het eeuwige gelijk van moeders.
- Die hotdog zou ik niet nemen, hoor, die ziet er hartstikke vies uit, zegt ze even later nadat ik braaf het bonnetje bij haar heb ingeleverd.

En opnieuw heeft ze gelijk, natuurlijk, de hotdog stinkt naar prostitutie zoals de hoer in de wc naar Bockworst, en smaakt niet veel beter.

Die hoeren zijn trouwens een dingetje op zondag langs de Autobahn, buiten staat een troep afgepeigerde trottoirmadeliefjes te vernikkelen in de Duitse ochtendkou. Zondag is big business voor die meisjes omdat vrachtwagens in Duitsland dan niet de weg op mogen. Het parkeerterrein rond het tankstation staat vol met vrachtwagens, opgesteld als grafstenen op een kerkhof. Niet dat er geen leven is want er gaan constant portieren open en dicht, meisjes die naar binnen en naar buiten klimmen. Bij het grasveld hangt een trucker zijn was op aan een picknicktafel, vlak daarnaast hangt er eentje uit zijn cabine en pist tegen een boom.

Als ik mijn broodje op heb en de rest hun koffie vervolgen we onze reis. Het is mijn beurt om de muziek te bepalen en mijn ouders bediscussiëren of er in Duitsland tegenwoordig wel of niet sprake is van een snelheidslimiet. Na tien minuten rijden begint het schoppen van mijn zusje tegen de achterkant van de chauffeursstoel. Steeds sneller. Het zeurstemmetje:
- Papa kunnen we stoppen? Ik moet weer plassen.

Ik draai het volume van de muziek harder. Ik denk: Fuck me in the streets and call me Selma.


Derk Fangman kon als klein jongetje eerder praten dan zijn meeste leeftijdsgenoten. Meeuwvogel was zijn lievelingswoord, daar scoorde hij veelvuldig mee.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons