nieuwsbrief
menu Asset 14

Het café op de hoek

Artikel Derk Fangman
Mail

Derk Fangman gaat op pad nog voordat de zon op is, want hij houdt van de ochtend. De vierde uit een reeks van acht belevenissen die hebben plaatsgevonden terwijl jij lag te dromen.

Ik was te laat gaan slapen en te vroeg weer opgestaan. De wekker op mijn telefoon ging af, de metalige vrouwenstem zei: 'Het is tijd om op te staan, het is vier uur en dertig minuten. Het is tijd om op te staan, het is vier uur en-' Ik smeet de telefoon door het donker en hoorde het ding door de gang stuiteren. Ik sloot mijn ogen en rolde me wat strakker in de deken. Lonkte je bed ’s avonds maar zoals het ’s ochtends doet. Weer die stem, vanuit de gang: 'Het is tijd om op te staan, het is vier uur en eenendertig minuten. Het is-'

Ik ging niet douchen, dat zou nergens op slaan. In de vensterbank vond ik een geopend flesje met een laagje bier. Ik maakte een kommetje van mijn hand en goot het schrale bier erin. Smeerde het in mijn haar. Dat was stukken beter.

Ik had honger maar at niet. In plaats daarvan dronk ik koffie en rookte ik vier sigaretten.

Buiten op straat was het donker. Voor me liepen twee jongens. De een had een rooie jas van Helly Hansen, de ander gympen met klittenband. De linker frommelde een pakje sigaretten uit zijn zak. Een van de sigaretten viel op de grond. Ze liepen gewoon door.

De rechter: je laat er eentje vallen.
De linker: Ik rook niet van straat.

Bij de hoek gingen ze naar links, ik ging naar rechts, onder het tunneltje door, langs het hotel met de lichtjes.

Beeld: Mirte Slaats

In de straat van de discotheek zag ik al van een afstandje dat ik er niet in ging komen, de uitsmijter schudde met zijn hoofd. Ik probeerde het toch. Voor de ingang waren dranghekken slingerend opgesteld, maar er waren geen mensen, toch moest ik door die slinger, en de hele slinger lang keek de uitsmijter me aan en schudde hij met zijn hoofd.
- Je bent te laat.
- Ik ben vroeg.
- Je komt er niet meer in.

Ik nam een kipcorn uit de automaat en slenterde door de stad. Op de hoek was een café waar nog licht was, de deur gesloten, ik klopte op het glas. Een jongen met lange armen en krulhaar deed open. Ik groette hem en vroeg of ik nog naar binnen mocht.
- Vooruit, zei hij. En daarna: ik werk hier toch niet.

De jongen die er wel werkte was Japans en hij heette Yoshi, of tenminste zo noemden ze hem, de jongen met de lange armen en het meisje aan de bar. Yoshi keek me even aan en toen ging hij weer door met het schoonmaken van de bar, met een poetsdoek, en ik kon niet nalaten te denken: 'wax on, wax off. Yoshi san.' De jongen met de lange armen stelde zich voor als Koster en dat kwam niet omdat hij zo heette maar omdat hij het was, koster. Van een kleine kerk in de stad. Zijn vader was vroeger ook koster. Het meisje heette Ellen en ik gaf haar een hand en ze zei: je stinkt naar bier.

Koster vroeg of ik iets te drinken wilde en ik zei ja maar toen zei Yoshi iets in het Japans en toen zei Koster dat het al laat was, dat ik naar huis moest, dat ik de volgende dag terug kon komen. Ik knikte en ik zwaaide naar het meisje. Bij de deur gaf ik Koster een hand. Ik zei: later pater.

Ik liep terug naar huis, naar Oost, stak de rivier over, daarachter de huizen, de daken. En terwijl ik liep zag ik de wolken die niet bewogen, de streep licht boven de daken die langzaam groter werd, en ik dacht: 'soms, als je heel vroeg wakker wordt, is het net alsof je de enige bent op aarde die niet slaapt.'

Dat is bijna nooit waar.


Derk Fangman kon als klein jongetje eerder praten dan zijn meeste leeftijdsgenoten. Meeuwvogel was zijn lievelingswoord, daar scoorde hij veelvuldig mee.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons