nieuwsbrief
menu Asset 14

De kamerplant (of: herken je haat)

Artikel Maite Karssenberg
Mail

Hij doet de voordeur open met de buzzer, ik loop de trappen op. Het traplopen voelt als het beklimmen van een berg: hoe hoger ik kom, hoe minder zuurstof ik krijg. Ik ben gewoon moe, bedenk ik, ik verlang naar de bank, een kop thee en een knuffel.

De laatste trap. Langzaam komt de bovenste verdieping dichterbij, daar moet ik zijn, straks komt het uitzicht. Mijn ogen kruipen langs de treden omhoog, ik ben er bijna. Hijgend sta ik bovenaan, hai, zegt hij, en geeft me een kus. Ik heb de top bereikt, nu zou alles goed moeten zijn. Maar het is niet goed.

"Wat is dat!" roep ik uit, en wijs naar het object naast het trapgat in de ruime, lichte zolderkamer. "Dat? Gewoon, een kamerplant", verklaart mijn lief. Ik staar naar de plant. Het is, inderdaad, een doodnormale kamerplant. Zo één in een plastic bruine pot, met lange groene puntvormige bladeren, ongeveer tot kniehoogte. Zo één die lekker weinig verzorging nodig heeft, een stevig, degelijk organisme dat zelfs de meest bedompte huiskamers aankan. Een monsterlijk ding.

"Oh wat erg," mompel ik.
"Wat?" vraagt mijn vriend schaapachtig.
"Die plant!"

Nooit eerder voelde ik zo’n blinde haat jegens een kamerplant. Ik kon er niet over uit. Hoe kon iemand ooit uit vrije wil zo’n afzichtelijke kutplant aanschaffen, vroeg ik me hardop af. Dat ene ding trok toch duidelijk de warme sfeer van het appartement tot diep onder het vriespunt! Niks "gezellige kamerplant", eerder een toonbeeld van laks fatsoen, van dorre middelmatigheid!

Drie maanden later was het uit.

Ik belandde laatst in het huis van een kennis. Het stond er vol kamerplanten. Eigenlijk vond ik ze allemaal best geinig.


Maite Karssenberg is schrijfster, historica en programmamaker. Ze houdt van vergeten geschiedenissen en idem reisbestemmingen, de zee en zelfreflectie. Maar het meest nog houdt ze van boeken lezen.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons