nieuwsbrief
menu Asset 14

Haatbc

Artikel Laura van der Haar
Mail

Laura haat precies genoeg dingen om ze op alfabetische volgorde te kunnen rangschikken. Wat ze dan ook heeft gedaan.

Automatische spellingcheckers die naar eigen inzicht teksten wijzigen. Ik heb laatst de term bipsje kroket gemunt en iemand gemaild dat zijn oude moeder vergast werd. Daarnaast bedoel ik gewoon 'kutburen' als ik 'kutburen' schrijf. Geen 'liturgen'. Ik héb geen liturgen. Hatelijke grot, we bekken, dikke jus!

Bakjes patat. Patat moet in zakken. Geruite puntzakken, dik afgetopt met mayo. Een plastic bakje patat zonder is dus het allerergst. Wat is het bestaansrecht van friet anders dan een excuus om grote klodders mayonaise mee naar binnen te lepelen?

Chia-zaadjes & Cacao-nibs. Omdat ik precies de doelgroep van voedingsnazi’s ben en telkens weer 5,49 afreken voor een minuscuul zakje smaakvrije superfoods.

Douchegordijnen. Vooral dunne douchegordijntjes die zich als koortszweet langs je lijf vlijen. Andermans douchegordijnen! Hoteldouchegordijnen! Huuu.

Earworms. Met name die met het liedje ‘Broken Wings’ (van Mr Mister). Omdat ik daar maar twee regels van ken (Take! These broken wings! And learn to fly again...Lalala) en mijn earworm daar altijd weer de hele dag genoegen mee neemt.

Fleecetruien. Ze zijn heus fantastisch warm. Ik heb er zelfs één voor mijn werk in de kou, maar potverdrie wat zijn ze lelijk. Na twee wasbeurten zitten ze vol met van die rulle bolletjes en om een mysterieuze reden zitten er al-tijd kattenharen in. Ook wanneer je, zoals ik, niet eens een kat hebt. Wacht! Fleecebroeken! Die zijn nóg erger en bestaan echt.

Grand Café Hotel Kruller Spyskaart. Inderdaad heel specifiek de menukaart van Grand Café Hotel Kruller aan de rand van de Veluwe, waar je best behoorlijk zou kunnen dineren als de eetlust je niet compleet ontnomen werd door de kaart die van voorgerecht tot dessert vol staat met woordgrappen. Waar het wildstoofpotje Let’s Go Wild heet en je schoonvader hem ook werkelijk zo dient te bestellen voor hem en de misses. Of de ovenheerlijke ZAL’M Da Zijn! De In m’n Eendje? Iemand?

Hondendrollen in de regen. De geur die voor de tweede maal wordt losgedruppeld is nog vele malen weerzinwekkkerder dan die van een drol rechtstreeks uit de anus.

Ingewanden op straat. Daar is trouwens een rangorde voor op te stellen. Die van een duif zijn iets minder erg dan die van een egel. Dat heeft voornamelijk met gewenning te maken denk ik, en dat geldt voor de meeste ingewanden op straat. Die van een konijn zijn daarom minder erg dan die van een hond en die van een lammetje minder erg dan van een mens. Ik vraag me nog af of die van een mens minder erg zijn dan van een walvis.

J.v.d.N. Sorry, dit is persoonlijk. Maar die bek! Die stem! Alles, álles!

Kwijl van didgeridoospelers. Vooral als ze er al een dagdeel didgeridoo-en op hebben zitten op het Amsterdamse Damrak ter hoogte van de C&A. Nonchalant tegen de betongevel gezakt toeteren ze wat tribale tonen en hoe langer ze aan het blazen zijn, hoe groter de plas kwijl die zich onder hun instrument op straat vormt. Op SHE.be lees ik overigens - onder het kopje ‘gezondheid & relaties’ - dat iedere dag een half uurtje didgeridoo spelen gunstige uitwerkingen heeft voor mensen met slaapapneu.

Leuningen van trappen in publieke gebouwen. Ik heb het de schoonmaakster op kantoor weleens gevraagd en ze gaf inderdaad toe dat ze de trapleuningen nog nooit had schoongemaakt. Daarom zijn ze dus van roestvrij staal en niet meer in die jarentachtigtrend van gedraaid touw, dat vooral in het midden donker en vettig werd van al die vieze klauwtjes.

Menggeuren. Een gore lucht verbloemen met een andere lucht maakt de oorspronkelijke lucht alleen maar stekeliger. Daarom ruikt zwaar parfum bij oude vrouwen ook zo vies. Of koffie- met sigarettenadem. Maar het ultieme voorbeeld zijn luchtverfrissers op toiletten. Poepgeur is gewoon poepgeur en daar heb je het maar mee te doen, maar poepgeur met Brise Dennenbos is poepgeur die verstérkt wordt door de contrasterende chemische dennenbosgeur en die geur verpest het op zijn beurt weer voor alles wat met dennenbos te maken heeft.

Navelpluis. Vormt zich bij mannen met veel buikhaar. Toen ik het ging googelen voor wat afbeeldingen (DOE HET NIET!) kreeg ik van de zoekmachine een aantal suggesties dat mijn vertrouwen in de man deed neerkletteren: navelpluis voorkomen bleek bij een groot aantal geen prioriteit te hebben. Er is zelfs systematisch onderzoek gedaan naar het ontstaan van navelpluis. Breaking: het blijkt, anders dan gedacht, vanuit de onderbroek naar boven te migreren! De betreffende onderzoeker heeft er de Ig Nobelprijs voor gekregen! Er is zelfs een recordhouder navelpluis verzamelen! Die de bolletjes al vanaf zijn zeventiende bewaart! Ik word gek!

Openbare toiletranden. En dat je er dan boven gaat hangen omdat alles ondergespetterd is en dat het dan toch niet uitmaakt of de bril omhoog staat want je hangt per slot van rekening en dat het best laat is en je net als iedereen vóór je op het betreffende toilet een tikje dronken bent en je bovenbeenspieren een beetje trillen van vermoeidheid en je zonder het echt heel erg door te hebben steeds iets lager gaat hangen en dan ineens met beide bovenbenen het koude porselein even aantikt wat in principe nog niet zo erg zou zijn als dat niet volledig nat was van andermans dikke droppels.

Putje waar de visboer haring-ingewanden in veegt. Kijk maar eens goed de volgende keer. Mijn viskraam heeft een hardplastic werkblad met daarop een oude handdoek (die haat ik ook) en in dat werkblad is een gat (diameter circa 10 centimeter) uitgespaard waar de uitgeratste ingewanden met de zijkant van het fileermes ingeveegd worden. Grijze, snotachtige vissendarmen druipen heel langzaam naar beneden, in Joost mag weten wat. En dat ding haat ik dus ook.

Quizzen. Nee grapje. Er is geen enkel ding of wezen met een Q waar ik een hekel aan heb. Voor zover ik weet. Quinten zou ik bijvoorbeeld best weer eens willen zien. Maar de site woordenmeteenq.nl wordt door systeembeheer op mijn werk geblokkeerd vanwege de pornografische inhoud dus ik kom er vandaag niet meer achter. Quizzen zijn trouwens heus wel een heel klein beetje stom.

Roggebrood eten en direct daarna je tanden poetsen.

Stickers ‘Diervriendelijk vlees’ op de hamlappen van Albert Heijn. Er is NIETS diervriendelijks aan IETS wat bij Albert Heijn in de schappen ligt. Zelfs het kattenvoer niet. Punt.

Twee-eenheden in vensterbanken en tuinen. De symmetrische vazen die vooral in middelgrote provinciesteden massaal in de vensterbanken staan, of, nog erger, die donkerstalen vogels! Of de dubbele conifeer in het grind, in exact dezelfde blokvorm geknipt!...!!!

Uitwerpselen is natuurlijk te voor de hand liggend, daarom gaat de letter ‘U’ naar Uienscheten van iemand voor je in de rij. Of Uienscheten van iemand naast je in de trein. Dat je zeker weet dat iemand veel rauwe ui heeft gegeten, en recent ook. En dichtbij zit. En keihard de krant leest.

Va bene. Uitgesproken door mensen die niets met de Italiaanse taal te maken hebben. Het is pas niet meer tenenkrommend wanneer de uitsprekende persoon een Italiaans lief heeft of meerdere maanden in het land gewoond heeft. En zelfs dan.

Winegums die ook dropjes zijn. Doe gewoon winegums. Of dropjes. Shiiiit!

X. De letter. De X als symbool voor de 'kus' en vooral de X-etiquette die ik niet lijk te snappen. De ‘Ik zie je dan'-x is dacht ik een achteloze kus, eigenlijk niet veel meer dan een hand omhoog. Vet later. Maar een ‘Leuk je te spreken. Punt. X.' is een Kus! Een weloverwogen kus aan iemand die je nog nooit in het echt gekust hebt maar wellicht wel eens zou willen kussen. Maar dan XOXO, wat is XOXO? Wat! En dan de X voor je liefje! Een enkele X volstaat natuurlijk niet. Hij moet tussen andere leestekens opzwellen, hij moet in kapitalen, met legioenen. En na die exponentiële X-fase, waarbij je elkaar copy-pastend overtreft in het aantal X-en dat je telefoonscherm aankan, is verzadiging plotsklaps bereikt. Uitputting, crisis. Soms is daarna een onderkast-x met een punt erachter nog het beste. Maar meestal weet je het dan al lang niet meer met de X-etiquettes en met je lief misschien ook wel niet.

Yogi Tea-spreuken. Zelfde categorie haat als voor woorden met een ‘z’ waar geen ‘z’ in hoort (Happinez), woorden met een 'q' waar geen 'q' in hoort (Marqt) of sites met namen als proud2bme.nl, waarop dingen staan als ‘een spreuk, iets wat heel erg past bij de rust en de kalmte van een heerlijke kop thee; ik hou heel erg van thee!’. Wat ene Liselot daar zegt kan mijn haat bijna niet beter illustreren: ‘Yogi Tea is mijn lievelingsthee! Elk theezakje bevat een spreuk en vroeger bewaarde ik de spreuken in mijn theedoos of mijn pennenzak, maar dat werd echt een rommelig boeltje!’ De echte klapper maakt blogger Braaksma trouwens. Hij of zij heeft alle Yogi Tea-spreuken in doorzichtige insteekmapjes geordend (precies op maat) en van voor en achter gefotografeerd (want: er zitten ook WITTE labels bij). Per land. Vervolgens de spreuken uitgetikt. Allemaal. Ga het zien.

Zweetschouder. Een zweetschouder krijg je van mensen (die groter zijn dan jij bent) die heel erg hard onder hun oksels zweten (bijvoorbeeld op een houseparty) en dan per se hun arm om je heen MOETEN slaan vanwege onbedwingbare liefdesgevoelens (bijvoorbeeld op een houseparty) en meestal kom je pas achter de vieze gevolgen van deze actie wanneer je je eigen bezwete hoofd even aan je schouder af wilt vegen (bijvoorbeeld op een houseparty) en het kwaad dus al geschied is. Je hebt de stinkzweetschouder opgelopen. Wanneer je met de betreffende persoon in één bed slaapt en in zijn (het is altijd een hij) armen opkrult, kan de zweetschouder overigens opschalen naar een stinkzweetkapsel.


Laura van der Haar is archeoloog en schrijver.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons