nieuwsbrief
menu Asset 14

Juliana Spahr, held

Artikel Maartje Smits
Mail

Een held is iemand die nooit van zijn voetstuk mag vallen, hoe vind je zo iemand? Maartje zocht en vond een dichter.

Op een avond, waarschijnlijk tijdens de afwas, vroeg mijn vriend me wie mijn held was. Zelf heeft hij meerdere idolen in verschillende beroepsgroepen (van Ryan Gosling tot Louis CK, Messi en Tim Parks) en voor elke benarde situatie heeft hij wel een wijze raad van een van deze heren paraat. Zenuwachtig riep ik “jij natuurlijk”, om hem vervolgens af te leiden met een vraag over Ajax. In de uren daarna zocht ik koortsachtig naar een held. Het moest iemand zijn waar ik tegenop keek, iemand van wie ik alles zou willen weten, iemand die me niet kon teleurstellen. Ik moest en zou een held, al was het maar om te bewijzen dat ook ik mateloos kon bewonderen. Maar ik kon niemand vinden, want hoe langer ik erover nadacht, hoe kritischer ik mijn kandidaten bekeek, zeker nadat ik enkele kanshebbers had gegoogeld.

Uiteindelijk bleef er een persoon over, een vrouw die me al enige tijd sceptisch aankijkt vanaf de achterkant van haar dichtbundel Fuck You – Aloha – I Love You. Een bundel die zo goed is dat ik met alle stelligheid durf te zeggen dat jouw leven niet compleet is als je hem nog niet hebt gelezen. Zo. Ik heb weleens geprobeerd interviews met haar te lezen, maar de vragen en Juliana’s antwoorden waren zo abstract en intellectueel dat ik de vensters meteen weer weg klikte. Ook analyses van haar werk zijn moeilijk door te komen. Zo komt het dat ik vrij weinig weet van de vrouw wier poëzie ik mateloos bewonder, en dat wil ik graag zo houden. Ik kan mijn dagelijks leven niet met de uitspraken en levenswijsheden van mijn held verrijken, maar haar dichtbundels kan ik elk moment openslaan.

Detail van de voorkant van Fuck You - Aloha - I Love You.

Juliana Spahr schrijft vaak gedichten in series waarin ze telkens gedetailleerder wordt. Ze beschrijft situaties en beelden alsof het film stills zijn. Ze benoemt het overduidelijke, dingen die zo dagelijks zijn dat je ze niet meer ziet. Zo probeert ze haar omgeving te begrijpen. Een mooi voorbeeld is de serie Switching: hierin zet Juliana het beeld van een vergaderruimte met een vergadertafel tegenover dat van een hotelkamer waarin twee mensen seks hebben. Juliana beschrijft de functie van de tafel en de vergaderruimte: a space for gathering with a / boundary of wood. Dit spiegelt ze aan de mensen in de hotelkamer die zich gehaast uitkleden en elkaar aanraken en zo spreken zonder iets te zeggen. Ieder gedicht neemt de situatie op, zoomt in en uit, en draait het onderwerp tot alle kanten getoond zijn. Juliana durft te concluderen dat ze iets niet begrijpt, toch maken haar observaties en vragen meer duidelijk dan een stellig antwoord zou doen. Switching (in Fuck You – Aloha – I Love You) begint als volgt:

*

In a room we sit around a table.

The table is dark wood.

It has thick legs.

It is a space for gathering with a
boundary of wood.

*

In another room, in a hotel room
we hurriedly undress.

*

We use the table as a barrier and
we rest our things on it.

We value the table as decorum.

A table that is wood, that is hard.

*

A bed is soft and we, the two
people in the hotel room, run our
hands over each other’s bodies
while reclined upon it.

We like the feel of each other’s
bodies.

This is pleasure.

This is also speaking.

Deze gedichten lijken zo eenvoudig, toch krijg ik elke keer dat ik ze lees het gevoel dat er iets wordt opgelost. Alsof ik na het lezen van een serie als Switching de wereld, vergaderzalen, hotelkamers en mijn eigen relatie iets beter begrijp. Juliana Spahr is de enige dichter die ik bewonder en van wie ik gedichten kan lezen en daarna zelf nog durf te schrijven. Misschien is dat wel de belangrijkste eigenschap van een held. Een held moet je verwonderen en moet op een bepaalde manier onbereikbaar zijn, maar een goede held moedigt je ook aan om het zelf toch nog eens te proberen. Daarom sluit ik gewoon af met nog een gedicht uit de serie Switching, in de hoop dat het je zal inspireren.

*

In the hotel room we are different.

One of us is lighter, one is darker,
one is paunchy, one is thin, one is
wrinkled, one is resilient, one is
hairy, one is smooth.

These characteristics are combined
on each of us in a way.

We run our hands along each
other’s bodies and have one
person with one leg on one
person’s shoulder and the other
stretched out or twined around
the other person in the hotel
room.

This position is difficult.

It is not an easy position for our
bodies, our desires.

This is interaction.

This impossible position.

This position that does not even
give the most pleasure.

And yet we place all our hope in
this touching.

As touching, gathering, happens
in the most difficult places at the
most difficult times.


Maartje Smits Maartje Smits is schrijvend detective en imker. In 2015 verscheen haar dichtbundel Als je een meisje bent bij uitgeverij De Harmonie.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons